754. Hellup!! Het antenneregister
754. Hellup!! Het antenneregister
9 mei 2011
©2011, copyright: GoHansBrinker.com
Ik
ben zendamateur, en dan moet je in het antenneregister, omdat sommige
mensen bang zijn van zendmasten. Dat zendamateurs in dat register komen
is een beetje gek. Mobiele telefoonantennes en die voor omroepzenders,
zenden uit op een vaste zendfrequentie. En dat meestal 24 uur per dag.
Zendamateurs gebruiken een betrekkelijk laag zendvermogen, maar zijn
gewoonlijk ook maar heel kortdurend in de lucht. En dat dan vaak op
steeds wisselende frequentiebanden, waarbij doorgaans ook geregeld van
zendvermogen wordt veranderd.
Maar Europa heeft dus besloten dat alle zenders in het register
voor de bange mensen moeten, en op zich is dat een loffelijk streven. De
maatregel pakte in een aantal landen veel vervelender uit dan in
Nederland, waar eenmaal registreren van alle aparte antennes op één plek
bijvoorbeeld voldoende is en kosteloos. Toch hebben veel radioamateurs
grote bezwaren om hun zendplekje op een kaart te zetten. De invoering
van de maatregel duurde lang. Er moest een speciale website gemaakt
worden, die eerst niet heel erg goed werkte. Sinds een poosje wordt
gezegd dat die website wel gewoon goed werkt, en
sinds een paar dagen stuurt het agentschap van het Ministerie
van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie
dat verantwoordelijk is dreigende brieven rond voor de mensen
die nog niet in dat register staan. Wee je gebeente want anders
bestuurlijke boete en/of een last onder dwangsom. Zo zout hebben de
radioamateurs het in Nederland nog niet zo vaak gegeten, maar het gaat
natuurlijk ook om een kwestie van gewicht.
Ik heb zelf twee zendvergunningen op mijn huisadres. Eentje voor
een piepklein bakenzendertje, de andere om gewoon gezellig en
populairwetenschappelijk met de andere amateurs te praten en te
experimenteren met de apparatuur. De exacte coördinaten van het
bakenzendertje heb ik anderhalf jaar geleden al schriftelijk
doorgegeven, en op de kaart op het antenneregister dat iedere burger via
internet kan raadplegen stond ook lange tijd een groen zijwaarts
gericht driehoekje, dat aangaf dat hier het bakentje zich bevindt. Als
je erop klikte dan stond er "geen informatie beschikbaar" en dat klopt.
Waar een UMTS-mast tot op de milliwatt nauwkeurig moet vertellen wat het
uitzendt, en hoe hoog de antenne staat mogen de zendamateurs zich dus
in zwijgen hullen.
De dreigbrief verbaasde mij in mijn geval ook licht: immers met
die tweede vergunning die gekoppeld is aan de eerste ben ik niet bepaald
geheimzinnig met mijn exacte plek op de landkaart omgesprongen. Toch
kreeg ik gisteren dus die bestuurlijke-dwangsom-dreigbrief. Wat was hier
aan de hand? Ik dus op het internetkaartje gekeken. Verdorie. Het
groene driehoekje was inderdaad verdwenen. Men wist niet meer waar ik
was. Het zelfde geldt overigens voor een paar omliggende GSM- en
UMTS-masten, maar het kan heel goed zijn dat die dus inmiddels
zijn verhuisd, of dat de antennes er nog staan maar de
apparatuur dus niet is ingeschakeld. Toch is dat natuurlijk wel een
beetje vreemd. Mijn huisadres
moest nog wel steeds gewoon in bezit zijn, want die brief die
kwam dus keurig aan.
Afijn, het is een enigszins zwoele zondagmiddag en ik heb toch
niets beters te doen dan in de zon zitten, dus zal ik maar eens even die
gegevens invullen. Ik heb begrepen dat daar een mooi en ergonomisch
interface voor is, waar je door simpelweg een kruisje op de kaart te
corrigeren je positie haarfijn door kunt geven. Iemand die in de
Josti-band speelt die moet het dus gewoon kunnen zal ik maar zeggen.
Maar dat viel dus nog niet mee. OK. mijn DigiD die had ik dus nog wel
snel gevonden, maar toen. Tussen de verschillende pagina's moest ik
telkens een kwartier lang wachten.
Of soms veel langer. OK, het waren geen vervelende momenten. Ik
ben begonnen met een bakje ijs op de trap voor mijn woning te gaan
lepelen. Toen ik - ijs op -
bij de computer terugkwam stond een groen balkje op het scherm
halverwege. Ik heb maar
even gewacht. Nogmaals ik heb mij niet verveeld. Toen ik op de
rechthoekige grijze knop met 'kaart' gedrukt had, en nog even mijn
geduld aan het zonlicht blootstelde kwam er een mooie mevrouw met lang
krullend blond haar en een schattig hondje voorbij, en terwijl de kaart
op het scherm zich eindelijk aan mij zou openbaren heb ik haar zelfs
haar 06-nummer weten te ontfutselen. Het scherm dat ik vervolgens zag
kon mijn humeur dus niet meer
bederven. Ik heb het als bewijsvoering van mijn onschuld maar
bewaard, want ik voel me toch wat ongemakkelijk met die dreiging van die
last onder dwangsom in het vooruitzicht.
Aan mijn PC kan het dus niet liggen, die behoort momenteel tot
de
vrijwel snelste die er zijn. Misschien dat ik het volgende week
nog maar
eens opnieuw op die website ga proberen, want per brief daar heb
ik dus na dat verdwijnen van dat eerdere groene driehoekje ook geen
vertrouwen meer in.
Naschrift: Het is me na alle moeilijkheden van vanmiddag, halverwege de avond probleemloos gelukt om mijn antenne alsnog te registreren.
Opmerkelijk was daarbij dat mijn oude mailadres op de registratiewebsite vermeld stond, terwijl ik ook dat een paar maanden geleden had aangepast naar mijn nieuwe adres.
Categorie: life-log - plusminus 791 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.
No comments:
No trackbacks:
Trackback link: