735. Deel 4: Reclame wordt minder irritant - en geniepiger
735.
Deel 4: Reclame wordt minder irritant - en geniepiger
2 september 2010
©2010, copyright: GoHansBrinker.com
Een
keurige mevrouw in een filmpje op een website doet de volgende
bekentenis: "Ik had vaak last van een opgezwollen buik, en dat ging dan
gepaard met misselijkheid. Maar op een gegeven moment toen kreeg ik het
ook benauwd. En op het moment dat ik het ook benauwd kreeg dacht ik van
"Hé, dit zit toch niet zo lekker". Maar ik ging me pas echt zorgen maken
toen er hartkloppingen bij kwamen. Toen dacht ik van "Hé, nu moet ik
even naar de dokter gaan. Nu wil ik weten wat er aan de hand
is." Maar ja toen ik eenmaal bij de dokter was, toen kon ze niet
iets vinden, en toen kwam ik in de molen van onderzoeken terecht en
toen bleek dat ik het roomheld-syndroom heb. Nou ja, ik hou mijn winden
altijd op want het is voor mij geen optie om in gezelschap een wind te
laten. Ik bedoel, ik zou de mensen echt niet meer onder ogen durven
komen... Ik had alleen nooit gedacht dat ik van zoiets simpels als
gasvorming zoveel last zou kunnen hebben. Ik weet nu in ieder geval wat
het is en ik ben ook blij dat er wat aan te doen is."
Het gaat hier om de transcriptie van een andere uiting van een
onsympathieke
vorm van guerrillamarketing. Deze vorm bestaat doordat in
Nederland rechtstreekse reclame voor medicijnen die alleen door arts
mogen worden voorgeschreven niet is toegestaan. En dus zie je dat de
farmaceutische industrie dit verbod ontduikt door niet te adverteren
voor het medicijnproduct zelf, maar door met reclame voor het
ziektebeeld klanten te winnen die anders misschien wel
helemaal niet op het idee gekomen waren dat ze iets mankeerde.
De werkwijze die tegenwoordig vaak symptoomreclame wordt
genoemd, gaat natuurlijk alleen op voor medicijnen waar één fabrikant
het patent heeft op het enige, of op het meest voorgeschreven middel
voor het betreffende ziektebeeld. Voorbeelden daarvan zijn onder andere
reclames voor erectieproblemen, voor het restless leg syndrome en
natuurlijk de reclames over schimmelnagels die lange tijd niet van het
scherm te branden waren.
Het tv-programma TROS Radar zette ooit om de praktijk van de
symptoomreclame aan de kaak te stellen een eigen niet bestaand medicijn
in de markt. Antoinette Hertsenberg vertelde daar onlangs in het
programma Argos van de VPRO het volgende over: "De campagne tegen de
winderheid is wat symptoomreclame
wordt genoemd. Fabrikanten mogen geen reclame maken voor hun
geneesmiddelen, maar wel voor de kwaal zelf. En dus proberen ze de
mensen een kwaal aan te praten. Of dat nou gaat over rusteloze benen of
over
plastest.nl. "Heeft u ook wel eens last om uw plas op te
houden?" Dan ga je naar een website en dan heb je vier vragen, en als je
op één van de vier 'ja' zegt, bijvoorbeeld 'Moet je 's nachts wel eens
je bed uit om te plassen' - dat moet ik ook wel eens - dan krijg je al
het advies om naar de dokter te gaan. En eigenlijk wordt het advies van
de medicijnen
dan ook al zo'n beetje meegegeven."
"Wij wilden duidelijk maken hoe dat werkt. We hebben toen een
ziekte uitgevonden, winderigheid, en we zijn ook echt naar het NIPO
geweest. Die hebben Nederland geënquêteerd. Nou het bleek echt
verschrikkelijk. Ik geloof dat een kwart van de Nederlanders had er last
van. Maar NIPO was ook wel zéér bereid om een beetje mee te gaan in de
onderzoeksdoelstelling. Die snapten terwijl ze niet wisten dat het om
een fake-opdracht ging heel goed wat we wilden. De verborgen camera
legde vast dat NIPO prachtig zat mee te fantaseren
over hoe erg de uitslagen wel niet zouden worden."
"De organisaties die Radar hiermee onder andere beet had, en die
moeiteloos hun medewerking verleenden waren de farmaceutische
industrie, natuurlijk NIPO, en verder de artsen en de apothekers die
allemaal die posters
voor het ziektebeeld ophingen. En er was een persbericht dat
heel veel programma's overnamen. Nieuwsprogramma's zijn erin gevlogen,
want
ja, NIPO staat toch voor een soort van degelijkheid. En dus
denkt iedereen "dat is serieus dus daar besteden we aandacht aan".
Daarmee kun je zien hoe makkelijk het is om, want we hadden er
helemaal niet zoveel geld voor, om met een beetje geld een hele hype te
creëren rond een ziekte die dus helemaal niet bestaat. We hadden ook een
hele mooie website gemaakt met allemaal van dit soort (filmpjes van)
getuigenissen."
Symptoomreclame is uiteraard een kwalijke zaak, omdat hiermee
door kapitaalkrachtige bedrijven het verbod op de medicijnreclame wordt
ontdoken. Het middel tegen schimmelnagels dat zo gepromoot wordt, staat
daarnaast volgens de Nederlandse Wikipedia in de top tien van
geneesmiddelen die de meeste bijwerkingen hebben, en in een
patiëntenbrief van het Nederlands Huisartsen Genootschap, NHG (versie
april 2008) wordt het gebruik van antischimmelmiddelen zoveel mogelijk
ontraden, ook al omdat iedere medische grond voor behandeling ontbreekt.
De website over de nepkwaal is overigens nog steeds te vinden op http://hetluchtop.nl/ (de voorbeeldfilmpjes zijn schitterend!)
Zie ter vergelijking ook de site http://www.plastest.nl/, die wel degelijk voor een echt medicijnproduct gemaakt is.
Patiëntenbrief NHG: (hier
te bekijken)
wordt vervolgd
Bronvermelding: VPRO's Argos, TROS Radar, Wikipedia (NL), diverse bronnen op internet
Categorie: opinie - plusminus 806 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.
No comments:
No trackbacks:
Trackback link: