Shorties.nl  -

Sneeuwfiets (video)

Video bekijken (klik hier)

De winter van 2009/2010 (week 51)

De winter van 2009/2010 (week 50)

De winter van 2009/2010 (week 49)

De winter van 2009/2010 (week 48)

De winter van 2009/2010 (week 47)

De winter van 2009/2010 (week 46)

Neutraal Moresnet

De winter van 2009/2010 (week 45)

Ik ben een vrouw....

Foto 23/1

Het is allemaal de schuld van Wouter Bos

Foto 23/1

Het leven is kut!

714. Een dagje in Den Haag

714. Een dagje in Den Haag

21 januari 2010
©2010, copyright: GoHansBrinker.com

Afgelopen maandag had ik met Jetje afgesproken om een dagje Den Haag te doen, haar woonplaats. Jetje is een bijzonder iemand. Ze heeft een ontwapenende lach die nooit gaat vervelen, en ze heeft een licht soort van schaamteloosheid die al even ontwapenend is als haar lach en die haar erg leuk maakt om mee om te gaan. Nou ja ze is dus net als ik een heel klein beetje gek. Ik ken haar al heel lang.

Ik heb geen gelukkige hand om dagen om af te spreken uit te kiezen, en voordat de afspraak eenmaal daar was hadden we al door dat ieder museum dat we wilden bezoeken op die dag dus dicht was. Ik heb maandag geleerd dat Den Haag echt geen dorp is, alleen weet die stad dat zelf nog niet. Toen we dat van die musea een paar dagen van tevoren in de gaten hadden was het inmiddels niet meer handig om de afspraak nog te verzetten, en dus werd het een dagje van hoofdzakelijk wandelen en winkelen. Tegen dat laatste heb ik in tegenstelling tot mijn meeste mede-heteroseksegenoten dus geen enkel bezwaar. Ik had daarom al een shortlist in mijn hoofd van winkels te bezoeken, onder andere een dure vulpenwinkel.

De dag begon onhandig, toen ik nog maar net onderweg in de gaten kreeg dat ik de letters op mijn telefoon niet kon lezen. Ik was mijn bril vergeten, wat me dus een half uur vertraging opleverde, want ik had wel een aantal nog te lezen tijdschriften in mijn tas gedaan. Nou ja, net voor aankomst kreeg ik een SMS-je: ze was niet op tijd om me van de trein te halen want (dat klonk bekend) haar pinpas lag nog thuis en die was ze dus gaan halen.

Afijn, een leuke dag met cafés van verschillende pluimage en een Italiaans restaurant waar à la Fawlty Towers net na ons voorgerecht onder het personeel commotie ontstond: de hele keukeninstallatie had het af laten weten zodat gevraagd werd of wij in plaats van het bestelde een maaltijdsalade wilden eten. Niet alleen omdat Da Toni zowat het enige was dat in het dorp op die dag open was, hebben we dat toen maar gedaan. Op weg naar het station bleken we trouwens geen van beiden iets in het restaurant te hebben laten liggen.

Categorie: life-log - plusminus 390 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Fotosite nieuw leven ingeblazen

Foto 20/1

Ready for the weekend

713. PAS ONGESCHIKT

713. PAS ONGESCHIKT

13 januari 2010
©2010, copyright: GoHansBrinker.com

Ik ben nogal gesteld op mijn privacy en dus ook op de veiligheid van mijn computer. Zo surf en zoek ik op internet gewoonlijk via www.ixquick.nl (met de secure-functie aan), en heb ik meerdere goed geconfigureerde firewalls achter elkaar staan. Verder let ik erg op dingen als virussen en aanverwante trammelant.

Dom verhaal met ING. Toen de Postbank ophield te bestaan, kreeg ik direct een oranje ING-pas in plaats van het Postbank-blauwe exemplaar dat ik daarvoor gebruikte. De afgelopen weken echter gaf dat pasje in toenemende mate problemen. "PAS ONGESCHIKT, betaal anders," schreeuwde het display steeds. Vervolgens kon ik dan mijn tweede pasje van een andere bank dat ik voor dit soort gevallen heb gebruiken. Sommige caissieres kennen een trucje, en door het pasje op een bepaalde manier door de PIN-automaat te halen lukte het dan alsnog.

Een ander incident vond plaats met mijn credit card. Die gebruik ik eigenlijk alleen nog voor internetbetalingen en heel soms als ik wil dat iets wat ik aankoop vanaf het eerste moment verzekerd is. Begin vorige week betaalde ik voor het eerst in zeer lange tijd weer eens iets via PayPal. Met de komst van iDEAL is dat voor mij eigenlijk een enigszins in onbruik geraakte betalingswijze. De aan dat PayPal-account gekoppelde credit-card had ik vanwege dit lage gebruik al lang geleden verwijderd, en dus moest ik opnieuw kaartnummer en veiligheidscode op de PayPal-website invullen.

Later in de week ontdekte mijn virusscanner een spoor van de trojan horse Exploit-CVE2008-5353 aan. Met zo'n trojan kunnen mensen via een achterdeurtje meekijken met wat je allemaal op je PC aan het ondernemen bent. Hartstikke griezelig, temeer daar meldingen over deze trojan volgens verschillende sites pas voor het eerst in de laatste weken van december 2009 opdoken. Niettemin had Microsoft er al wel iets tegen ondernomen. De trojan was in eerste instantie trouwens opgedoken op Mac-systemen, omdat hij in Java geschreven is.

Het spoor waar het om ging was door de antivirussoftware direct na aantreffen in quarantaine geplaatst, en bovendien bevond het zich oorspronkelijk in een .tmp-bestand. Vermoedelijk was het bij mij dus nooit actief geweest. Maar het kan natuurlijk ook dat het zichzelf na die activiteit gewist had, en dat dit het enige spoor was dat nog aan deze activiteit herinnerde. Wat het extra vervelend maakte was het feit dat de datum van het .tmp-bestand precies de datum was dat ik het kaartnummer op de PayPal-site had ingetikt. Spookbeelden doemden in mijn gedachten al snel op van mijn naam met daarbij kaartnummer en veiligheidscode op zo'n lijst met kaartgegevens van Nederlanders zoals die volgens sommige TV-programma's door de Russische mafia wel worden verkocht.

Dus snel de credit card weer uit PayPal verwijderd, de oude kaart laten blokkeren en een nieuwe credit card aangevraagd. Mij werd aangeraden om verwarring te voorkomen en daarom de oude kaart dus meteen alvast met een schaar in tweeën te gaan knippen. Ik heb hem in mijn shredder gedaan, dat is vast nog beter. Ook voor de ING-pas heb ik vanmiddag een nieuwe aangevraagd, zodat ik nu mijn credit card mis en zit met een PIN-pas waar ik gewoonlijk mee betaal en die het dus niet doet.

In het ING-kantoor waar ik de nieuwe kaart ging aanvragen kreeg ik nog het curieuze advies om de kaart in de chippergleuf te doen en dan niet met chipper of met chipknip te betalen maar gewoon mijn pincode in te vullen. De slechte werking zou namelijk veroorzaakt worden door een nieuwe, minder makkelijk de kopiëren codering, en ING had als enige bovendien al het nieuwe systeem met een chip in plaats van de magneetstrip geactiveerd. Dus als de magneetstrip kapot is kun je er op die manier nog altijd mee betalen. Maar op de twee adressen waar ik dat vervolgens probeerde kreeg ik alleen de melding dat mijn chipknip dus geen saldo bevatte.

De komende dagen toch nog maar even bij zo'n caissière van het trucje in de leer.

Categorie: life-log - plusminus 654 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

712. De revolutie van 1979/1980

712. De revolutie van 1979/1980

12 januari 2010
©2010, copyright: GoHansBrinker.com

Zo rond de jaarwisseling is voor mij altijd een tijd van bespiegeling. Ik ben daarin zeker niet de enige denk ik. Meestal is wat het voor mij oplevert op termijn niet echt overdreven opvallend. Toch zijn er jaren waarin al die overpeinzingen vrij spectaculaire en blijvende dingen hebben opgeleverd. Ik zat daar in de week rond de afgelopen jaarwisseling nog eens aan te denken.

1979 was voor mij zo'n beetje het meest miserabele jaar van mijn leven. Niet dat er bepaalde negatieve gebeurtenissen aan ten grondslag lagen. Integendeel zelfs. In dat jaar won ik een langdurig juridisch gevecht waardoor ik het financieel ineens tijdelijk heel ruim had. Ik gaf dat geld heel snel uit aan zinvolle dingen als kleding en ook aan mijn radiohobby. Ik had namelijk een uitkering in de WAO-sfeer en kon het plotseling beschikbare geld (ik had jarenlang onterecht te weinig gekregen) niet lang op een rekening parkeren zonder op mijn uitkering te worden gekort. En natuurlijk had ik al die tijd daarvóór uiteraard ook te weinig aan bovengenoemde dingen uit kunnen gegeven.

Die op dat moment vrij uitzichtloze uitkeringssituatie was tegelijk de reden van mijn misère van dat jaar. Ik wist niet wat de redenen waren van mijn gezondheidsklachten van die tijd. En ook de gedurende meerdere jaren geraadpleegde artsen uit allerlei disciplines bleken mij niet te kunnen helpen. Nooit eerder in mijn leven ben ik zo dicht bij een diepe depressie geweest.

Rond de jaarwisseling 79/80, net als nu de overgang naar een nieuw decennium, besloot ik dat het anders moest. Met al mijn kracht zou ik me uit het diepe gat waarin ik zat proberen te trekken en om dat niet te vergeten zou ik als een soort symbool daarvan een Bescheurkalender van Van Kooten en de Bie kopen zoals ik al meerdere jaren wilde doen, en dan iedere avond voordat ik ging slapen een blaadje afscheuren en er bij stil te staan wat ik wilde gaan doen en me te bedenken wat ik kon doen om dat doel te bereiken.

Vanaf dat moment is het inderdaad lange tijd bergopwaarts gegaan. Ondanks mijn gezondheidsklachten (o.a. zeer weinig energie en grote concentratieproblemen) ging ik allerlei cursussen volgen en me bezinnen op wat voor werk ik zou kunnen en graag zou willen doen.

Het duurde niettemin nog een hele poos voordat het zover was dat ik mijn eigen centen kon verdienen. Ik deed dit allemaal geheel op mijn optimisme en op pure wilskracht. Want pas in 1995 wist ik waardoor het kwam dat ik tot dan toe zo weinig geestkracht en aandachtsvermogen had gehad. Die wetenschap heeft vervolgens een hele nieuwe ommezwaai teweeggebracht.

Ieder jaar probeer ik rond de jaarwisseling opnieuw mijn leven te bespiegelen. En ook de traditie van een komisch bedoelde scheurkalender (tegenwoordig is dat die van Peter van Straten) probeer ik in ere te houden, maar de veranderingen zullen nooit meer zo groot zijn als die van de revolutie van de jaarwisseling tussen 1979 en 1980.

Categorie: bespiegeling - plusminus 493 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

711. Nieuwe naam columnsite

711. Nieuwe naam columnsite

11 januari 2010
©2010, copyright: GoHansBrinker.com
Deze column op de podcast

Hans Brinker is de hoofdpersoon in een roman van de negentiende eeuwse Amerikaanse schrijfster Mary Mapes Dodge, voor het eerst gepubliceerd in 1865. Het boek van de schrijfster die toen ze het boek publiceerde nog nooit in de lage landen was geweest beschrijft het leven in Nederland. Vermaard is vooral het in het boek relatief onbelangrijke verhaal waarin een jongen uit Haarlem (niet Hans Brinker zelf) zijn vinger in de dijk steekt en zo het hele land redt. Dit verhaal is in met name Engelstalige landen een ware legende geworden, en in veel landen overal ter wereld is de naam van Hans Brinker hierdoor synoniem geworden met Nederland.

Mijn site met columns heeft dus een nieuwe naam: GoHansBrinker.com. Nou ja nieuw. Ik had de naam al eens gebruikt voor een site waarop ik vorig jaar Engelstalige columns wilde plaatsen. Maar het idee van een site in meerdere talen blijkt nog niet zo makkelijk te realiseren als ik meerdere keren heb gedacht.

Ik heb het afgelopen jaar fors minder tijd gekregen voor dingen die 'surplus' waren. Daar heeft de hoeveelheid tijd voor de radiohobby flink onder te lijden gehad, en ook het schrijven van columns. De columns zijn voor een deel ook werk omdat het schrijven daarvan me vaak helpt om inspiratie te krijgen voor het "echte werk".

Er zijn momenteel nog maar twee sites die ik met voorrang blijf onderhouden. Eentje is de website met mijn columns, die eerder www.johnpiek.com heette, en daarnaast 'xDV Me!' (http://xDV.me), de site die ik al een tijdje heb over digitale radiotechniek. Die laatste site moet vanaf dit jaar vooral een naslagsite gaan worden, met veel artikelen over het hoofdonderwerp van de site. Zowel oude artikelen als nieuwe, met vooral bij de nieuwe artikelen het accent op de nieuwste technieken die er voor radioamateurs op het gebied van spraakcommunicatie zijn.

Wat GoHansBrinker.com betreft zijn er al een boel ideeën de revue gepasseerd om de site wat meer toegespitst een bepaald onderwerp te laten behandelen. Dat blijkt echter niet te werken. Het beste komen die columns eruit als je ze gewoon vanzelf laat opborrelen. Ik doe dat voor de techniek-site soms ook. Grappige is dat er dan soms ineens juweeltjes uit tevoorschijn komen. Dat werkt niet als je er echt voor gaat zitten en dan ook nog een bepaalde richting uit wilt gaan schrijven. Dat doe ik bij mijn opdrachtwerk misschien ook wel (meer dan) genoeg.

Behalve deze twee sites wil ik dit jaar ook veel vaker dan eerder dingen met mijn podcast gaan doen. Mijn columns inspreken bijvoorbeeld. Waar ik nog een beetje over twijfel zijn de foto's die ik heel vaak op mijn site gepubliceerd heb. Aan de ene kant wil ik daar heel erg graag mee doorgaan, maar aan de andere kant is het eigenlijk vaak teveel werk. Wat zeker wel blijft zijn mijn verschillende weblogs, waar ik zowel de foto's als de columns in post, en uiteraard blijven ook mijn verschillende mailinglijsten bestaan.

Categorie: bespiegeling - plusminus 492 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Column 711 op de podcast

Podcast probeersel

Foto 2/1

Gelukkig nieuwjaar!!