703. De fiets
703. De fiets
1 oktober 2009
©2009, copyright: John Piek
Er
stond vorige week al een aantal dagen een fiets hier tegenover mijn
huis. Hij stond naast de bevoorradingsdeur van de apotheek. Dat valt
niet op, want een pand verderop zijn er vele fietsenrekken naast
elkaar, en eentje extra zie je dan niet. Alleen zijn de rekken, en
zeker de muren 's nachts en 's avonds doorgaans leeg, en deze fiets die
stond er nog.
Meerdere keren liep ik langs de fiets, en ik zag daarbij dat hij niet
op slot stond. Geen slechte fiets overigens. Geen nieuwe ook, maar een
aardige naar mountain-bike neigende hybridefiets geheel metaalkleurig.
Ooit belde ik eens de politie over een dure fiets die hier dagenlang
tegenover tegen een hekje bij de bushalte stond, maar toen werd ik
morrend teruggebeld dat de fiets waarschijnlijk toch aan iemand
toebehoorde omdat hij immers op slot stond. Een paar dagen daarna was
hij verdwenen. Het slot was stukgeknipt en lag in delen op de plek waar
de fiets gestaan had, maar dat kan natuurlijk zowel door de eigenaar
als door een andere geïnteresseerde zijn gedaan.
Op vrijdag vond ik vorige week dat er wat moest gebeuren. Met het vele
uitgaansvolk dat op vrijdag en zaterdag in het duister hier voorlangs
passeert was het waarschijnlijk dat de fiets dan ook zou verdwijnen, en
in dat geval zeker niet door de eigenaar. Eerst maar eens de apotheek
gebeld. Ja die hadden de fiets ook gezien. Nee die was niet van een van
hen. Ja hij stond niet op slot.
Vervolgens de politie maar gebeld. Dat ging enigszins als bij een
telecom-bedrijf. Na de aankondiging dat het gesprek tegen lokaal tarief
plaatsvond moest ik bijna 10 minuten wachten. Gelukkig zonder muziek.
"Goed dat u belt." en "Nee, wij doen dat niet."
"Er is geen sprake van een misdrijf hè. Dit is aangetroffen goed. Dan
moet u de gemeente bellen. Ik kan u wel het nummer geven. Zet u de
fiets dan even bij u in de schuur?"
"Ja, maar als ik die fiets daar dan weghaal, word ik dan niet voor fietsendief aangezien?"
"Nee want u heeft nu immers met mij gebeld, en met de gemeente ook ga ik vanuit." Ja ok.
"Met de gemeente. Ik verbind u door." Hier hoefde ik niet lang te
wachten. Ik kreeg het Meldpunt Woonomgeving aan de lijn. Daar had ik al
veel over gehoord.
"Ik ga het doorgeven aan de Stichting De Opstap. Maar ik weet niet of het bij hun vandaag lukt."
"Maar als het maandag gebeurt dan is die fiets natuurlijk weg."
"Kunt u de fiets dan niet in uw huis veiligstellen?"
"Sorry, maar daar heb ik echt geen ruimte voor."
"Dan moet het maar zo."
"Ik kan hem natuurlijk wel met mijn eigen kettingslot vastzetten in de
stalling hier tegenover. Dat is ook veilig. Dan kunnen ze mij bellen
als de fiets gehaald wordt."
Ik mocht mijn telefoonnummer geven. Dat van hun kreeg ik niet. "Kan ik
u ingeval van problemen, of als ik niks meer hoor ook rechtstreeks
bereiken?"
"Nee dat gaat alleen zoals nu via het gemeentehuis."
Een uur later al werd ik door De Opstap gebeld. Niet op mijn mobiele
nummer dat ik aan het meldpunt had gegeven om me terug te bellen, maar
op een van mijn nummers thuis dat niet in het telefoonboek staat en dat
ik niet zo vaak gebruik (inderdaad, heel vreemd, ik heb er maar niet
naar gevraagd).
Ik ben eigenlijk heel netjes en eerlijk, zoals uit bovenstaande
waarschijnlijk ook al blijkt. Ik zou het dus ook nooit echt overwegen,
maar bij dit alles kwam wel even de volgende gedachte bij me op. Al
deze moeite die ik moest doen voor deze fiets waarvan de eigenaar
misschien nooit komt opdagen. Mijn eigen fiets is niet zo heel erg best
meer, en dit was zonder meer een betere en mooiere fiets dan ik nu heb.
Hoeveel eenvoudiger was het niet geweest om deze fiets gewoon in het
voorbijlopen bij de hand te nemen, en vervolgens in mijn schuur te
zetten. Maar goed dat ik geen ruimte had. Hoewel, ik had de beide
fietsen natuurlijk ook kunnen omruilen, net voordat De Opstap die een
uur na mijn telefoontje was komen ophalen. Maar nee, ik ben eigenlijk
heel netjes en eerlijk (en waarschijnlijk ook een beetje dom).
Categorie: life-log - plusminus 712 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.
Without distractions 2
702. Nieuwe mailingsoftware
25 september 2009
©2009, copyright: John Piek
Ik
heb sinds een paar weken een programma om mijn mailingen te
automatiseren. Ik was daar al lange tijd naar op zoek, maar ik heb al
die tijd eigenlijk nooit iets geschikts kunnen vinden. Vanaf 1 oktober
wordt de wetgeving voor dit soort nieuwsbrieven (lees: tegen spam)
aangescherpt, en dat was dus voor mij nóg een reden om eens in de
materie te duiken. Wat er hoofdzakelijk verandert is dat wat sinds 2004
al voor mailingen aan particulieren gold, nu ook voor bedrijven gaat
gelden. De regelgeving geldt overigens alleen voor mailtjes waarvan de
inhoud een commercieel doel dient, dat wil zeggen ze maken direct of
indirect reclame voor een commercieel product of ze laten de ontvanger
van het bericht zelfs voor de ontvangst van de mailtjes betalen. Dat is
bij mijn mailingen gewoonlijk niet het geval, maar ik wil toch graag
aan de nieuwe regels voldoen, al is het maar om eventuele overlast tot
een minimum beperkt te houden.
Voor een deel van mijn mailinglijsten gebruik ik op dit moment al
Yahoogroups.com voor de verzending. Die adressen werken daarmee al
volgens het 'confirmed opt-in'-principe zoals dat in de meeste landen
tegenwoordig verplicht is, maar het voldoet voor mij in de praktijk
niet helemaal goed, en bovendien staat er de nodige reclame voor Yahoo
in de mailtjes. Een poosje terug abonneerde ik me op een mailinglijst
van een communicatiebureau dat het programma PHPlist voor dit doel
bleek te gebruiken. Toen ik daar eens wat nader naar keek bleek dat ook
voor mij een goed idee, en gaandeweg ben ik het programma nu in gebruik
aan het nemen.
Ik
heb meerdere mailinglijsten die eigenlijk historisch zo ontstaan zijn.
De lijsten zijn onder te verdelen in een exact deel en een meer
creatief deel. Het exacte deel gaat voornamelijk over radioamateurisme,
en het creatieve deel heeft vooral betrekking op mijn columns, foto's
en weblog. Sommige van die lijsten zijn nauw aan elkaar verwant: mensen
die op de ene lijst staan krijgen soms ook een deel van de mailtjes van
de andere lijst. Als er echter op twee lijsten tegelijk een mailing
verstuurd wordt, dan is het haast onvermijdelijk dat een aantal mensen
de tekst dubbel krijgt. Hoewel zo'n dubbele verzending niet heel vaak
voorkomt vind ik dat toch ongewenst. Ik doorgrond momenteel de werking
van de software nog niet voldoende goed om deze mogelijkheid te kunnen
gebruiken, maar een belangrijke mogelijkheid van PHPlist voor mijzelf
vind ik dan ook dat je met de software kunt voorkomen dat mensen een
tekst in zo'n geval dubbel krijgen.
De
programmatuur biedt verder een heel scala aan mogelijkheden, ook voor
statistiek. Niet veel mensen zullen het beseffen, maar met bepaalde
functies van een programma als dit, kun je als verzender precies zien
hoe vaak het mailtje door de abonnees geopend wordt. Nog iets meer
geavanceerd is de mogelijkheid om daarnaast bij te houden wie van de
leden van de lijst welke nieuwsbrief hoe vaak bekeken heeft.
Dit
alles gebeurt door in het mailtje een onzichtbaar plaatje te plaatsen,
waarvan de jpeg op de website van de mailinglijstprogrammatuur staat.
Elke keer als dat onzichtbare plaatje van de server wordt opgehaald,
wordt er op die server een teller met het getal 1 opgehoogd. Door in
ieder mailtje een uniek nummer achter de url van dat plaatje te zetten
(bijv. plaatje.jpg?123), en voor iedere abonnee aan dat nummer
gekoppeld een aparte teller bij te houden, weet je vervolgens welke
editie van de nieuwsbrief er geopend is, en door welke gebruiker. Het
systeem heeft overigens wel een zwakheid, want steeds meer
beveiligingsprogramma's laten om een heel andere reden (bijv. virussen
in .jpeg-bestanden) dit soort dingen niet meer toe. En bij mensen die
alleen de HTML-versie van de nieuwsbrief lezen werkt het sowieso niet,
maar daar wordt ook al aan gewerkt.
Een nog experimentele mogelijkheid van PHPlist is dat je ook kunt zien hoe vaak de linkjes die in een bepaalde mailing staan worden aangeklikt. En welk linkje, en door wie en hoe vaak. Deze mogelijkheid om aangeklikte linkjes te tellen trekt zich niets aan van beveiligingssoftware, en werkt ook gewoon in de HTML-variant van de nieuwsbriefmailtjes.
Het spreekt voor zich, privacy-adept als ik ben, dat ik alleen even met een testmailinglijst, waar dus alleen mailadressen van mijzelf op staan heb gekeken of het inderdaad werkt (en dat doet het). Ik zal dit soort mogelijkheden echter nooit gebruiken en ik vind ook dat wanneer je dat wel doet je dat in iedere nieuwsbrief aan de lezers moet melden. Het is wanneer je geabonneerd bent op dit soort nieuwsbrieven dus goed om je te realiseren dat beheerders van die mailinglijsten, ook met andere software dan PHPlist, eventueel kunnen beschikken over dit soort uitgebreide mogelijkheden voor het volgen van hun abonnees! Afijn, zelf ben ik dus gewoon blij met deze nieuwe software, die me het versturen van mailingen en het beheren van de verschillende mailinglijsten een stuk vergemakkelijkt, en waarmee ik me bovendien conformeer aan de nieuwste zienswijzen over dit soort lijsten.
Info over de nieuwe wetgeving, zie hier: https://www.spamklacht.nl/download/Veel%20gestelde%20vragen.pdf
PHPlist: www.phplist.com
Statistiekenscherm in PHPlist van één verstuurde nieuwsbrief
In mijn geval natuurlijk zonder de detailgegevens, maar met de gedetailleerde opties aan verschijnt er onder andere een extra rij met gegevens onder het tabelletje 'totaal|tekst|html...'.
Engelstalige info over de mogelijkheden van PHPlist voor 'user-tracking':
| User Tracking To facilitate user tracking, you can add [USERID] to your template which will be replaced by an identifier for a user. This will only work when sending the email as HTML. You will need to set up some URL that will receive the ID. Alternatively you can use the builtin usertracking of phplist. To do this add [USERTRACK] to your template and an invisible link will be added to the email to keep track of Views of the email. |
| # Click tracking # If you set this to 1, all links in your emails will be converted to links that # go via phplist. This will make sure that clicks are tracked. This is experimental # and all your findings when using this feature should be reported to mantis # for now it's off by default until we think it works correctly define('CLICKTRACK',0); |
| # Click track, list detail # if you enable this, you will get some extra statistics about unique users who # have clicked the links in your messages, and the breakdown between clicks from # text or html messages. However, this will slow down the process to view the # statistics, so it is recommended to leave it off, but if you're very curious, # you can enable it define('CLICKTRACK_SHOWDETAIL',0); |
Categorie: life-log - plusminus 789 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.
Aan- en afmelden voor al mijn mailinglijsten kan nu via dit linkje:
http://www.piek-e.nl/mailing/lists/?p=subscribe&id=1
Without distractions
The greatest and best song in the world...
701. This is the last voice that you will ever hear
Schakel voor een totale audiovisuele ervaring deze muziek in bij het lezen
701. This is the last voice that you will ever hear
10 september 2009
©2009, copyright: John Piek
This is the last voice that you will ever hear
Bovenstaande omineuze zinsnede zit in een van de remixen van het nummer When two tribes go to war van Frankie Goes to Hollywood. Het zinnetje komt uit een voorlichtingsfilm van eind jaren vijftig of begin jaren zestig om de Amerikaanse bevolking te waarschuwen tegen de gevaren van een atoomoorlog.
Hoe zou het toch komen dat al dat soort informatie in Nederland altijd zo ongelooflijk knullig overkomt? De overheid heeft een site in het leven geroepen vol met goede bedoelingen denkvooruit.nl. Ja de stroom kan uitvallen. En de verwarming ook. En ook bij iedereen in je stad tegelijk. En dus moet je de frequentie van de rampenzender uit je hoofd leren (nee, en niet de frequentie daarvan op de kabel, want die valt ook uit). En je moet de rampeninstructies printen, want als de ramp gebeurt doen je computer en je printer het ook niet meer. En er is een handige website die bij rampen in de lucht komt, crisis.nl waar je als zoiets gebeurt belangrijke informatie kunt vinden. (Als die het nog doet als er stroom is).
Bij die rampeninstructies lees ik onder andere dat je een noodvoorraad in huis moet hebben (heb ik die?). En dat je moet weten waar de nooduitgang zit. Altijd als je een gebouw binnenkomt, ramp of niet. En bespreek alvast met mensen in je omgeving die extra hulp nodig hebben wat je bij een ramp voor ze kunt doen. Ik zou niet weten wat ik dan moet bespreken, maar voor de gehandicapten is er een speciale site: www.nietbangmaarvoorbereid.nl . Een mooi initiatief.
Goed, wat moet je doen als de ramp gebeurt? "Als je de sirene hoort: blijf binnen of ga naar binnen." OK. Want buiten loop je juist gevaar. Dat snap ik. En sluit deuren en ramen. Zet radio of tv aan op de rampenzender.
Nou weet ik er wel een beetje van, maar twee dingen: die sirenes allereerst. Ik ben daar een paar jaar geleden eens in gedoken, maar die sirenes zijn helemaal niet bedoeld om binnen te horen! Volgens een voorlichtster van het ministerie die na lang soebatten daar iets over tegen een journalist wilde zeggen, bleek na meerdere keren bellen dat die sirenes alleen ontworpen zijn om buiten te kunnen horen. "Ja maar dat is toch ook logisch: als je binnen bent hoef je niet meer naar binnen te gaan. Dan ben je er al." Maar hoe moet ik binnen dan weten van die rampenzender? Of moet ik die de hele dag gewoon aan laten? Weet je wel meteen wat er allemaal in je provincie leeft. Die zenders zelf trouwens, klagen steen en been dat ze bij een beetje ramp helemaal nooit worden ingezet. Dat lijkt op het eerste gezicht vreemd dat ze dat willen, want in zo'n geval hebben ze zelf en de journalisten die er werken helemaal niets meer over de berichtgeving te vertellen. Maar het probleem zit er dus in dat de voorlichting kennelijk wel heeft gewerkt. Bij een beetje een dramatische gebeurtenis kijken grote hordes mensen direct naar die calamiteitenzender, die dan meestal juist het minst van de situatie op de hoogte is of als het tijdens het weekend is alleen herhalingen van Van Jonge Leu en Oale Groond laat zien.
Het nummer Two Tribes van Holly Johnson (Wat lijkt die man trouwens op Rob Geus van de Smaakpolitie!) en zijn kornuiten is trouwens een protest om aan de kaak te stellen hoe belachelijk het is dat dit soort informatie überhaupt gegeven moet worden. Nederland doet daar nog een klein schepje bovenop door de informatie zelf ook belachelijk te maken.
Er staan ook nog een aantal specifieke zaken op denkvooruit.nl die bij bepaalde rampen van belang zijn. Ga bijvoorbeeld nooit een brandend gebouw binnen, en drink bij een hittegolf iedere dag twee liter water (er gaat ook bij koud weer bij mij geen dag voorbij dat ik dat niet doe). En als stroom, gas, water of telefoon uitvalt maar de stroom doet het nog, ga dan naar crisis.nl. Klinkt heel verstandig nietwaar? Als je bij een terroristische aanslag met je mobieltje foto's of ander beeldmateriaal maakt, geef deze dan aan de politie. En als je in een tunnel een groot ongeval meemaakt, verlaat dan de auto en ga via de dichtstbijzijnde vluchtweg de tunnel uit. Via de dichtstbijzijnde open deur zullen ze bedoelen!
Afijn, dan komen we aan het noodpakket. Eindelijk iets waar we wat aan hebben. Wat moet daar onder andere in zitten? Ja want je krijgt het niet, je moet het zelf bij mekaar verzamelen. Een voorraadje van de medicijnen die je gebruikt (en die als de ramp zich voordoet natuurlijk niet over de datum mogen zijn). Contant geld, reservesleutels van je huis en auto, autokaart (want de tomtom die valt vast ook uit), een blikopener en houdbaar eten en drie liter vers water per persoon per dag voor minstens drie dagen. Als iedereen die voorraad serieus regelmatig vers houdt ontstaat er een heel nieuw waterprobleem. Maar goed, het is tenslotte voor een goed doel. Jerrycans natuurlijk, om al dat water in te doen. En heel belangrijk: wc-papier, zeep, wasmiddel, tandpasta (is ook het eerste waar ik zelf aan denk bij een ramp). En een lichte regenponcho per gezinslid. (Geen idee trouwens waar je die tegenwoordig nog kunt kopen.)
Bij de allereerste dingen die je bij een ramp nodig hebt staan verder nog een radio voor de rampenzender met extra batterijen en een zaklamp met nog meer batterijen (als iedereen die voorraad regelmatig ververst ontstaat er een heel nieuw chemisch afvalprobleem), en een eerstehulpdoos met eerstehulphandboekje, lucifers, waxinelichtjes, warmhouddekens, een gereedschapsset en een waarschuwingsfluitje. Een wat? Ja een waarschuwingsfluitje! Beelden van de slager uit 'Daar komen de schutters' komen terwijl ik dit lees bij me op. Die met dat snorretje weet je wel. "Mister Mainwaring, don't panic, don't panic..."
Afijn je kunt er natuurlijk wel gekkigheid over maken, maar daar is het onderwerp nou net weer veels te serieus voor. De overheid maakt het me echter wel heel erg moeilijk op deze manier om dat niet te doen. En dat maakt in tegenstelling tot de bedoeling van dit soort informatie juist alleen maar extra ongerust.
Categorie: opinie/satire - plusminus 1024 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.
Who is afraid of the millennium bug?
Who is afraid of the millennium bug? De verhalen over de Mexicaanse griep doen me wel eens denken aan het doemdenken rond het mogelijk ontstaan van een millennium-ramp. Laten we hopen dat het net zo'n bel met lucht is als het met het millennium was.
klik op het artikel voor een vergroting
Foto uit mijn mobiele telefoon
Eigenlijk gemaakt om via MMS mijn Twitter-account ( http://twitter.com/shortiezzz ) te testen, maar het is zo'n mooie foto van Simoon zopas...
(foto is aanklikbaar voor een vergroting)
Wanhoop niet...
klik op de afbeelding voor een grote weergave
Als troost voor al diegenen die nu al een herfstdepressie hebben...
1. Het wordt volgende week alweer mooi weer
2. De scan hierboven, de voorpagina van de Volkskrant van 31 oktober 2005. Het was vrijwel al die tijd mooi weer geweest en ook op 30 oktober, de foto is van die dag, was het nog 20 graden. Het kan zomaar dat dat dit jaar wéér gebeurt.
Kan natuurlijk ook zijn dat de winter vroeg inzet, en dat we over zeven weken een Elfstedentocht hebben, maar laten we daar nou even niet op vooruitlopen.
Webcam's aangepast
(afbeelding aanklikbaar voor vergroting)
Ik heb de 2e webcam met bewegend beeld nu net boven de andere cam (die 1x per 5 minuten een fotootjes schiet) geplaatst. Je kunt onderin beeld zelfs een stukje van die Logitech-webcam zien.
Ik vind het zelf erg leuk om dit uitzicht zo te
zien. Het is ook mogelijk om twee bewegende camera's tegelijk te bekijken. Dat
gaat het mooist als beide dezelfde (kleine) afmetingen hebben. Zie je de bus van
de ene camera verdwijnen om hem op de volgende weer op te pakken
Webcam-pagina: www.shorties.nl/webcam
Heerlijk die regen
Heerlijk die regen. Ik leef helemaal op!
(Mooi nummer, en dat bas-loopje achteraan is een klassieker onder bassisten!)





