Shorties.nl  -

GASTCOLUMNIST

Foto: © 2007, Meiney Roffel

Herfst

Toen ik gisteren met een van mijn wandelmaatjes met de honden langs de Liniedijk liep, stelde zij mij de vraag: ”Stel dat wij nu een foto zouden maken zou iemand dan kunnen zien welk jaargetijde het is? Afgezien van de kleuren?"

Ik moest daar even over nadenken. In de herfst maakt de natuur op mij een heel serene indruk. Er heerst rust en voldaanheid. De uitbundigheid van de lente met al haar geluiden van lokkende vogels en kikkers en de daaropvolgende zomer waarin alles volgroeien moet, is voorbij. De natuur heeft gedaan wat ze doen moet en maakt zich klaar voor de rust van de winter.

Vanaf februari heb ik vaak buiten gezeten, soms met een sjaal om of een jas aan, maar toch buiten. Zelfs de was strijk ik buiten aan de tuintafel. Een heel gedoe om alles naar buiten te slepen maar ik heb het gevoel alsof elke zonnestraal opgevangen moet worden om zo de winter waarin ik noodgedwongen veel tijd binnen moet doorbrengen, door te komen. Herman van Veen verwoordt dat in een van zijn nummers met de woorden: de zonnestralen opvangen om zo de winter uit te bannen”.

Mijn antwoord was dus ja: ”Ik zou aan een foto kunnen zien welk jaargetijde het is”.

Meiney roffel

Foto: © 2007, Meiney Roffel

Toch maar even wat geknutseld met een leuk logo boven mijn webcam-plaatje:

www.shorties.nl/webcam

Potverdomme!

ik vraag me eigenlijk hartstikke af
naar waar naartoe ik dus op weg ben

afijn laat ik dan maar flink opschieten
des te eerder kom ik erachter

(vrij naar een tekst van Wim T. Schippers)

Vandaag meldde het nieuws dat de Segway in Nederland in 2009 op de weg wordt toegelaten. Het voertuig is veilig genoeg om 20 km/u te rijden. Gehandicapten mogen met de dwarse step op de stoep rijden. Vooruitlopend op de officiële toelating wordt het karretje al een tijdje door de politie gedoogd.

http://blogger.xs4all.nl/johnpiek/archive/2007/10/18/306440.aspx

31 oktober 2007
©2007, copyright: shorties.nl

Opiniestuk over de kwalijke kanten van de toenemende rol die beeldvorming in onze maatschappij speelt. En hoe deze beeldvorming vermoedelijk het eind zal gaan betekenen van de meeste internetforums in Nederland.

In Utrecht zit een winkel, en die zijn maar eens begonnen met het verkopen van een nieuw product. Eindelijk stapt het bedrijf in de markt voor mobiele telefonie die andere winkels reeds lang voor zich ontsloten hebben. Als eerste stap wordt een jaren tachtig model koelkast telefoon ingekocht en in de aanbieding gedaan. Omkleed met een mooie dure reclamecampagne wordt het toestel in de markt geworpen. Als na de eerste weken echter nog steeds slechts één toestel is verkocht, en dan nog wel aan een museum die het stuk in haar collectie een goede plek heeft gegeven, concludeerde de directie dat de mobiele markt een markt is waar voor geen enkel bedrijf droog brood valt te verdienen.

Zo ongeveer verging het de politiek in Utrecht een paar weken geleden met een burgemeestersreferendum. Presenteer het volk de keuze uit twee vrijwel identieke kandidaten, niemand komt opdagen en concludeer derhalve dat er niemand in een burgemeestersreferendum geïnteresseerd is, en schaf het dan af. Het is te hopen dat het burgemeestersreferendum op 23 januari in Eindhoven een groot succes is, zodat dit alsnog een spaak in de wielen kan steken. Niet dat ik nou zo'n voorstander pur sang ben van zo'n referendum, maar ik houd er ook niet van wanneer ik door boven mij geplaatsten voor dom word versleten.

Waar het hier om gaat is de beeldvorming. En alleen maar beeldvorming, zo lijkt het wel. En zo speelt de waarheid slechts een tamelijk ondergeschikte rol, want het beeld wordt vaak gevormd door vrij eenvoudige eendimensionale feiten. You're with the ter-ro-rists, or you are with us.

Je ziet het op meer vlakken. Bij de discussie of internetproviders kinderporno al dan niet gedwongen moeten tegenhouden bijvoorbeeld. Er wordt in de pers beweerd dat meerdere internetproviders kinderporno niet zouden willen weren. In werkelijkheid is er natuurlijk geen internetprovider die voor kinderporno is. Uit Nederland afkomstige sites met dat soort inhoud worden door alle providers al jaren geblokkeerd. De meeste providers willen echter bij blokkeren van buitenlandse sites de garantie dat de politiefunctionarissen die de blokkeerknop bedienen ook nog door iemand worden gecontroleerd, zodat niet per ongeluk of expres ook nog andere sites worden tegengehouden zonder dat daar een politieke beslissing aan vooraf gaat. Zo'n knop geeft nu eenmaal de macht om bijvoorbeeld een onwelgevallige buitenlandse vakbondssite of ik noem maar wat, de site van Greenpeace op het moment dat er een actie wordt verwacht te blokkeren. Voordat die providers meewerken willen ze eerst waarborgen. Wat de politiek en bedieners van de blokkeerknop mede naar aanleiding van de beeldvorming rond het onderwerp dus niet nodig vinden. En als die onwillige providers dus niet willen, dan dwingen we ze wel. Desnoods met een (nieuwe) wet in de hand, zo is de tendens.

Een ander voorbeeld, dat duidelijk maakt hoe irrelevante belangen soms mede beleidsbeslissingen bepalen. Als Nederlands politicius maak je bij je buitenlandse collega's een heel goede indruk wanneer je ferm optreedt tegen drugs. Drugs zijn verslavend, drugs zorgen voor ongelukken, en dat zou je dus niet moeten willen. Enkele zeer betreurenswaardige incidenten rond paddo's in de hoofdstad zijn dus ook direct aanleiding om de verse paddestoelen meteen in het hele land te verbieden. Dat soort van daadkracht komt bij een groot deel van de bevolking heel goed over. Maar is het terecht? Het aantal ambulances dat voor alcohol moet uitrijden is in de hoofdstad bijvoorbeeld procentueel veel hoger dan het aantal ambulances dat naar aanleiding van ongelukken met paddo's moet uitrijden. Alcohol en nicotine zijn sowieso veel schadelijker en verslavender dan een aantal andere drugs die op dit moment verboden zijn, alchohol en tabak zijn in de beeldvorming echter aanvaarde maatschappelijke verschijnselen, en de andere drugs zijn dat bij een groot deel van de bevolking niet.

Waar beeldvorming toe kan leiden zie je bij de gerechtelijke dwaling bij de Schiedamse parkmoord en de waarschijnlijke gerechtelijke dwaling bij Lucia de B. Daar leidde beeldvorming tot tunnelvisie. Als er bewijs komt dat tegen iets in gaat wat je zeker weet, dan moet het wel het bewijs zijn dat niet kan kloppen. Een ooit veroordeelde kindermisbruiker in de buurt van waar een moord op een kind gebeurt is, dat is gewoon té toevallig. En wie weet liep hij ook wel niet voor niets in dat park met al die kinderen rond. Maar dan nog is niet zeker dat zo iemand de dader van de moord is. En dat was hij dan ook niet.

De gevolgen van beeldvorming in de gevallen hierboven waren nogal ongewenst, en dat is ook waar mijn kritiek ligt. Ook de afgelopen dagen was er nog sprake van ongenuanceerde berichtgeving. 'Partij voor de Dieren jaagt Ministerie van Landbouw op kosten', zo schreeuwden gisteren de koppen. Was dit nou zo? Feitelijk wel ja. Maar pas als je doorleest zie je dat de PvdD niet degene was die de meeste vragen stelde. Dat was namelijk de SP en meteen daarna de PVV van Geert Wilders. Het komt dus van links tot rechts voor zou je kunnen zeggen. De reden dat de PvdD in de kamer kwam was dat zij vonden dat de andere partijen het onderwerp van dierenleed niet belangrijk vonden en er dus geen oog voor hadden. En omdat de andere partijen die kritische vragen niet stelden, waren die twee extra werknemers in het verleden misschien ook niet nodig. De partij deed vermoedelijk niet meer dan haar parlementaire plicht.

Ten slotte is er nog het voorbeeld van de website van de organisatie voor pedofielen Martijn. Natuurlijk moeten die geen leden van het Koninklijk Huis plaatsen. Dat is niet alleen smakeloos en verderfelijk, maar ook nodeloos provocerend. Overigens geldt dat voor alle foto's van kinderen op die website. Maar wat is er nu werkelijk aan de hand? Uit de media lijkt het wel of de organisatie die foto's zelf geplaatst zou hebben. Dat is dus niet waar. Als je de krant goed leest blijkt dat de foto's op het forum stonden bij de site. Ze waren daar door een bezoeker van dat forum op geplaatst. Als ik het goed heb begrepen stonden die foto's ook nog in het gedeelte dat door een wachtwoord beschermd is, ze waren dus niet voor iedereen te bekijken, en bovenal heeft de organisatie direct na de het eerste verzoek van de RVD daarover de foto's van de site gehaald. Dat laatste is trouwens overal gebruikelijk op internet. Zaak gesloten zou je zeggen, ondanks hoe zwaar een geval als dit ook moet wegen. Maar voor de beeldvorming kan het daarmee niet over zijn. En dus komt er een rechtszaak waarbij de nodige topadvocaten in stelling zullen worden gebracht. De uitkomst van die rechtszaak is bepalend voor hoe er in de toekomst tegen internetforums aan wordt gekeken in ons land.

Tot nu toe waren beheerders van een forum nooit verantwoordelijk voor de inhoud van zo'n forum. Het was voldoende om, zoals bij de pers in Nederland ook gebruikelijk is, achteraf corrigerend op te treden. Dat is alleen al omdat je als beheerder bij een beetje forum gewoonweg niet alle berichten zelf kunt lezen. Als de uitkomst van deze rechtszaak is dat beheerders in zulk soort gevallen wel verantwoordelijk zijn, dat is waar het Koninklijk Huis op zal inzetten bij een procedure, dan zal dat het einde betekenen van de meeste internetforums in Nederland.

klik op de foto voor een vergroting

Ik heb mijn webcam maar weer eens tevoorschijn gehaald. Ik moet kwijt dat de voornaamste reden is dat ik het zelf wel leuk vind om op die manier uit het raam te kunnen kijken. Ik begon dat de laatste tijd een beetje te missen. De cam zal zeker niet 24 uur per dag meer online zijn, en het is lichtelijk primitief, maar hij hangt er nog en hij doet het nog steeds, dus waarom niet gebruiken?

www.shorties.nl/webcam

klik op de foto voor een vergroting

28 oktober 2007
©2007, copyright: shorties.nl

Zaterdagochtend kwart voor elf. De honden bij de buurvrouw slaan aan omdat er klaarblijkelijk aan de deur gebeld wordt. Vijf minuten later gaat ook mijn bel. Een man van in de veertig en eentje van eind twintig staan aan de deur.

"Ah, ik zie het al. U bent net wakker of misschien bellen wij u wel uit bed."

(Naar waarheid) "Ik ben al sinds acht uur aan het werk."

Voordat hij verder kan gaan vervolg ik: "Als u probeert mij iets te verkopen dan kan ik u uit de droom helpen, ik koop niet aan de deur."

"Dat heeft u mis, wij proberen u niets te verkopen..."

"Of aan te smeren dan, daar ben ik ook niet in geïnteresseerd."

"Maar meneer, ook dat niet."

Ik zie dat hij twee geniete boekjes tegen zich aanhoudt, het zijn Jehova's getuigen.

"Nou ja mij te overtuigen om iets te geloven, want dat is natuurlijk ook iets aansmeren."

"Maar meneer, zoiets moois, dat is toch niet aansmeren..."

"Ik kan u de moeite besparen, ik ben atheïst. Of eigenlijk ben ik agnost, als u dat iets zegt. En een behoorlijk verstokte agnost. Zinloos om met mij te gaan praten, en ik begin er dan ook niet aan."

"Agnost ja..."

"Ik wil er dan ook niet verder over in discussie gaan, goedemorgen."

Hij pakt nu één van de boekwerkjes onder zijn arm vandaan en wijst op een kreet, ik weet niet meer wat er precies staat, maar wat ik volgens mij nog weet zijn de woorden 'God' en 'grootsheid'.

"Sorry, ik zeg dat ik er niet over in discussie ga, en dat doe ik dan ook niet. Ik wens u nog veel succes."

De veertiger blijft vriendelijk, hoewel zijn uitdrukking iets van een groot onbegrip, misschien zelfs wel een onrecht krijgt. De twintiger kijkt mij onversneden vuil aan. Alsof ik zojuist de naam van zijn Heer besmeurd heb door een ongeneerde vloek te uiten. Het wordt toch maar eens tijd dat ik dit soort colporteurs even onvriendelijk tegemoet ga treden als de telefooncolporteurs die je tijdens het eten meestal storen. (Aan de andere kant heb ik natuurlijk wel weer een aardige column aan ze te danken.)

Die kende ik nog niet: de XS4ALL-pagina met laatste blogbijdragen. Ik keek nog steeds regelmatig op de community-pagina, die er al een tijdje enigszins gemankeerd uitzag. Mij vertellen ze nooit wat. Dat was op de middelbare school al. Dan was een tentamen uitgesteld, en dan kwam ik me tot zes uur in de ochtend te pletter geleerd hebbend op school waar verder niemand was 

klik op de foto voor een vergroting

Ik heb ook een mailinglijst. Hierop plaats ik (on)regelmatig mijn columns. Als je op mijn mailinglijst wilt, stuur dan een mailtje door hier te klikken, en vermeld 'aanmelden mailinglijst'.

Afmelden als je er weer genoeg van hebt is net zo makkelijk als aanmelden, en gebeurt meteen bij binnenkomst van je mailtje.

Anders dan bij de orkaan Katrina waar alles heel slecht georganiseerd verliep, zijn in het relatief rijke Californië zendamateurs ditmaal niet zo goed als alleen verantwoordelijk voor alle communicatie in het gebiedsdeel waar zo'n ramp zich afspeelt. Niettemin hebben ook hier enkele tientallen zendamateurs een niet onbelangrijke rol gespeeld bij de bestrijding van de branden en de evacuaties. Zoals bij veel grootschalige, maar ook bij kleinere rampen en noodsituaties overal ter wereld, worden in de VS bij de huidige bosbranden in Californië zendamateurs ingezet om de communicatie door overheidsdiensten te ondersteunen.

De commandant van het brandweerkorps North County Fire Protection District uit San Diego heeft afgelopen maandag (22/10) bijvoorbeeld een beroep gedaan op amateurs van de Fallbrook Radio Club. Hen werd gevraagd om steun te verlenen bij de communicatie tussen de verschillende overheidsdiensten bij de omvangrijke branden die op dit moment een groot deel van de Amerikaanse staat Californië teisteren, zo meldt de website van de ARRL, de Amerikaanse vereniging van radiozendamateurs.

Het communicatiecentrum had zelf onvoldoende capaciteit aan menskracht en de amateurs zouden dit centrum kunnen blijven bemannen voor de tijdsduur dat het lokale ziekenhuis nodig had om alle ziekenhuis- en verpleeghuispatiënten naar andere ziekenhuizen in de regio te verplaatsen. Het verzoek kwam op het moment dat ad hoc werd besloten dat het ziekenhuis geëvacueerd moest worden, terwijl het communicatiepersoneel op andere plekken bij de brandbestrijding nodig was. De vier amateurs verzorgden gedurende 26 uur zonder onderbreking alle communicatie tussen overheidsdiensten in de regio, terwijl in de tussentijd de hele regio was afgesloten, en alleen wegverkeer uit de regio naar buiten toegestaan was. Ook in de dagen daarna bleven de zendamateurs vanuit het communicatiecentrum degenen die het etherverkeer in goede banen leidden.

Brandweer houdt gebouwen nat in een poging ze te behouden. Yellowstone Park in 1988 (foto: Public domain)

Ken Dickson W6MF van de Fallbrook Amateur Radio Club: "De ingezette radioamateurs zullen ook de komende dagen blijven helpen, zolang als dat nodig is." Op zijn vroegst

vrijdag mogen de inwoners eventueel terugkeren. Politie en de Californische Nationale Garde patrouilleren door de regio om plundering en andere misdragingen te voorkomen. De Amerikaanse amateurs die ook het Amerikaanse Rode Kruis in de regio bijstaan hebben alle een training voor dit soort noodsituaties gevolgd bij de ARRL.

Canadese brandbestrijders in een poging om ervoor te zorgen dat een bosbrand zich niet kan uitbreiden in 2003 (copyright: National Archives of Canada)

Ook in het plaatsje Lost Hills werden afgelopen zondag radioamateurs door de lokale overheid te hulp gevraagd. Hier waren het verbindingen tussen het bureau van de sherriff en het in eerste instantie in de Pepperdine-universiteit ingerichte commandocentrum, dat later naar Malibu verhuisde, waar radioamateurs voor ingezet werden. Op deze plaatsen werden radiovoertuigen van de amateurs gebruikt met eigen stroomvoorziening om voor de communicatie te zorgen. Ruim vijfentwintig zendamateurs zorgden er hier vanaf de eerste dag voor dat alles tot dinsdagochtend vroeg probleemloos verliep. Een kleine groep radioamateurs werd vervolgens standby gehouden, en zij kwamen opnieuw in actie op woensdag.

San Diego
De ARRL-website meldt verder dat verschillende ARES-groepen uit San Diego tussen maandag en woensdagnacht in die regio geholpen hebben. Zo'n zestig radioamateurs hebben hier geassisteerd bij het verlenen medische noodhulp. Zendamateurs werden daarbij ingezet bij het medisch centrum van San Diego, bij zes traumacentra en bij zestien regionale ziekenhuizen. Zendamateurs werden hier vaak in staat van paraatheid gehouden voor de gevallen waarin de aanwezige communicatiekanalen door stroomstoring uitvielen of overbelast waren. Behalve de bovengenoemde zestig amateurs waren er tien tot vijftien amateurs bij de hulpverleningswerkzaamheden aanwezig ter ondersteuning van de communicatie van het Rode Kruis van San Diego. Op dit moment worden de amateurs nog steeds op oproepbasis achter de hand gehouden, maar er zijn volgens de website van de ARRL geen concrete plannen om ze opnieuw in te zetten.

Bosbrand-experiment in de VS in 2004 (foto: USDA Forest Service, onder Creative Commons licentie)

De Amerikaanse organisatie ARES (Amateur Radio Emergency Service), onderdeel van de ARRL heeft in de VS en Canada op lokaal niveau op diverse plaatsen een officiële status als hulpverleningsorganisatie bij rampen en ook bij de ondersteuning van de overheid bij andere gebeurtenissen waar dat nodig is. In een groot aantal gevallen zijn zendamateurs binnen ARES geregistreerd om te mogen werken onder de regels van RACES (Radio Amateur Civil Emergency Service). Tijdens zeer ernstige omstandigheden en ten tijde van oorlog wordt de zendamateurdienst (zoals in veel landen, op dit moment o.a. in Irak) stilgezet. Bij RACES aangesloten zendamateurs mogen onder dergelijke omstandigheden functioneren onder de RACES-regelgeving van het Amerikaanse Agentschap Telecom, de FCC. RACES komt voort uit de Tweede Wereldoorlog, toen de amateurdienst ook werd stilgezet, en een noodorganisatie voor ondersteuning van de overheidsdiensten door zendamateurs ad hoc en vanuit het niets moest worden opgezet.

Zie ook: www.emergency-radio.nl (Engels)

Bronvermelding: www.arrl.org (o.a.)

Bosbrand in de buurt van Lake Tahoe (VS) (foto: TheNins.com, GNU-licentie)

klik op de foto voor een vergroting

#605. Mini-staatjes 20: Gibraltar

Mini-staatjes 20: Gibraltar

23 oktober 2007
©2007, copyright: shorties.nl

Gibraltar is sinds lang een steen des aanstoots in de verhoudingen tussen Spanje en Groot-Brittannië, landen die toch beide zowel in de EU als in de NAVO zitten. De 'rots' is slechts 6,5 vierkante kilometer in oppervlak. Gibraltar ligt niet op het uiterste zuidelijke puntje van Spanje, zoals wel gedacht wordt, maar net verscholen voor de golven van de Atlantische Oceaan in de Middellandse Zee. Niettemin is de positie, gelegen tegen een hoge rots en vanwege de mogelijkheid om de doorgang naar de Mediterrane regio te controleren strategisch. Gibraltar deelt 1,2 km grens met Spanje, en heeft verder 12 km kustlijn. Het grootste deel van de bevolking leeft aan de westkant van de landtong. Aan de oostzijde bevinden zich de plaatsjes Sandy Bay en Catalan Bay. Gibraltar is met 4,300 inwoners per vierkante kilometer een van de meest dichtbevolkte plekken op aarde, en de grote behoefte aan grond heeft ertoe geleid dat inmiddels eentiende van het landoppervlak uit op de zee gewonnen land bestaat. De rots van Gibraltar zelf bestaat uit kalksteen en is 426m hoog. Gibraltar is de enige plek in Europa waar apen in het wild voorkomen.

De rots van Gibraltar, met stadsbebouwing aan de westzijde.
Foto: Jim Watt, januari 2006, public domain.

De naam Gibraltar stamt van de naam Jabal Tariq, wat Arabisch is voor 'berg van Tariq'. De rots was op basis van oude vondsten klaarblijkelijk al bewoond in de tijd van de Neanderthalers. De eerste geschiedschrijving dateert van de Phoeniciërs die er 950 voor Christus woonden. Later woonden er een tijdlang mensen uit Carthago en Rome. Na ineenstorting van het Romeinse rijk werd het Oost-Germaanse volk de Vandalen er korte tijd de baas. Daarop kwam Gibraltar onder bestuur het koninkrijk Hispania, totdat dat in 711 na Chr. door een moslimleger (bestaande uit vooral Berbers en daarnaast veel Arabieren) werd veroverd, die er vervolgens meerdere eeuwen de baas bleven. Aansluitend werd Gibraltar onderdeel van het koninkrijk Granada.

In 1309 was de rots korte tijd bezet door Castiliaanse troepen en in 1333 werd Gibraltar veroverd door Meriniden, die van 1244 tot 1465 over Marokko heersten en vanuit die positie het islamitische Spanje aanvielen. De Meriniden droegen in 1374 Gibraltar weer over aan Granada. Uiteindelijk werd het schiereiland heroverd door de hertog van Medina Sidonia. In de eerste jaren onder het bestuur van de hertog kreeg de rots soevereiniteit als toevluchtsoord voor Sefardische joden die volgens een decreet uit 1492 uit het katholieke Spanje werden verjaagd. Pedro de Herrera, een tot het katholieke geloof bekeerde jood, die de verovering van Gibraltar destijds had geleid, zorgde ervoor dat 4350 joden uit zijn geboorteplaats Cordoba, én uit Sevilla zich in Gibraltar konden vestigen. Drie jaar later echter legde de hertog van Medina Sidonia zijn geschil met de Spaanse kroon bij, en kwam er alweer een einde aan de zelfstandigheid van Gibraltar. De Herrera werd naar zijn geboorteplaats Cordoba teruggeroepen waar hij zich moest verantwoorden voor de Spaanse inquisitie.

In 1607 vond de zeeslag bij Gibraltar plaats. Een Nederlandse vloot viel daarbij een Spaanse vloot bij verrassing aan, waarbij in een vier uur durende strijd de Spaanse schepen tot zinken werden gebracht.

Ontploffing van een Spaans schip tijdens de slag van Gibraltar,
schilderij uit 1621 van Hendrick Cornelisz Vroom, Publiek domein.
(aanklikbaar voor vergroting)

Habsburse troonopvolging
Bijna honderd jaar later, tijdens de Spaanse successieoorlog (over de opvolging voor de Spaanse troon) van 1701 tot 1714 vormden Nederlandse en Engelse troepen een vloot en vielen daarbij diverse Spaanse kustplaatsen aan op de Spaanse zuidkust. Nederland en Engeland waren bondgenoten van de Habsburgse troonopvolger voor de Spaanse troon (de ruzie ging ruwweg gezegd tussen de door de kinderloos overleden oude koning gewenste Franse troonpretendent, en de Habsburgse familie van de overleden koning, die zelf een troonopvolger wilden aanwijzen). Op 4 augustus 1704 viel de vloot aldus Gibraltar aan, dat na een bombardement van zes uur werd veroverd. De stad werd vervolgens voor de Habsburgse aartshertog Karel geclaimd, waarop een deel van de bevolking na tekenen van de overgave de stad op vreedzame wijze verliet. Frans-Spaanse troepen slaagden er vervolgens niet in om de veroveraars te verjagen en in 1713 werd in het verdrag van Utrecht het Britse bestuur over de rots tezamen met het bestuur over het eiland Menorca erkend. Menorca werd tijdens een Frans beleg in 1756 opgegeven, maar sinds de verovering van 1704 heeft Groot-Brittannië de scepter gezwaaid over Gibraltar, ondanks vele Spaanse pogingen om het kleine stuk grond terug te krijgen.

Diverse keren spitste zich de situatie tussen Gibraltar en Spanje in de jaren daarna toe. Bijvoorbeeld toen Spanje tijdens de Amerikaanse revolutie de kant van de Amerikanen koos, en om die reden tussen 1779 en 1783 meer dan drie jaar een niet geslaagd beleg van het schiereiland uitvoerde.

Grensovergang tussen Spanje en Gibraltar, gezien vanaf de Spaanse
kant in augustus 2006. Public domain. (Foto is aanklikbaar)

Vanwege zijn strategische ligging speelde Gibraltar een belangrijke rol in de tweede wereldoorlog. Vanaf de rots is zoals gezegd de toegang tot de Middellandse Zee te controleren. De rots werd sterk gefortificeerd en bovenop de racebaan van het schiereiland werd een militair vliegveld aangelegd. Een aanval van Duitse troepen over land kon geen doorgang vinden, omdat Spanje, dat toch aan de kant van de Duitsers stond, twijfelde om Duitse troepen tot haar grondgebied toe te laten. De Duitse admiraal Wilhelm Canaris die later deelnam aan een moedige opstand vanuit de Wehrmacht tegen Hitler speelde ook nog een rol bij het het niet doorgaan van de aanval, doordat hij een negatief rapport uitbracht over de mogelijkheden van een aanval, zodat deze uiteindelijk niet doorging. Historici denken dat hij zo de slagkracht van de Duitsers mogelijk heeft proberen te beperken.

Kaart van Gibraltar met detailkaartje van de ligging.
Kaart: CIA, public domain (aanklikbaar)

Drie meningen
Bij de soevereiniteit van Gibraltar zijn niet alleen Spanje en Engeland betrokken. Er is een kleine derde groep die daarin zijn stem laat horen: de bewoners van het schiereiland zelf. Dit zijn niet in hoofdzaak afstammelingen van mensen afkomstig uit Spanje. Die verlieten immers in 1704 grotendeels het schiereiland. De officiële taal is Engels, maar de meeste inwoners spreken ook Spaans. De bevolking is een mengelmoes van de nationaliteiten die in de afgelopen 300 jaar naar het schiereiland gekomen zijn. Genuanen (uit het huidige Italiaanse Genua), Maltezen en Portugezen vormen de meerderheid. Daarnaast bestaat de bevolking uit Catelanen, Menorcanen, Sardiniërs, Sicilianen en andere Italianen, en verder Fransen, Duitsers, Engelsen. Verder is emigratie naar en uit Spanje en trouwen aan beide zijden van de grens een betrekkelijk normaal verschijnsel, hoewel er daar nog steeds beperkende regels zijn.

Gibraltar vanaf de Spaanse overkant van de baai. Foto: Hans Lohninger,
GNU-licentie (aanklikbaar)

In 1954 provoceerde de Engelse koningin Elizabeth II de Spaanse dictator Generaal Franco door een bezoek te brengen aan Gibraltar ter gelegenheid van het 250 jarig jubileum van het bezit van de rots. Franco hernieuwde vervolgens Spanje's claim op het schiereiland en beperkte daarop het verkeer tussen Gibraltar en Spanje, een blokkade die vervolgens dertig jaar stand zou houden. In 1967 werd er in Gibraltar een referendum gehouden, waaruit bleek dat een overgrote meerderheid van de inwoners van Gibraltar wil dat de Engelsen het bestuur houden. (12.138 stemmen tegen, 44 voor op de vraag of Spanje het bestuur over het schiereiland zou moeten krijgen). Daarop kreeg Gibraltar in 1969 een autonome status. In antwoord daarop sloot Spanje de grens geheel en sloot alle communicatiemogelijkheden naar Gibraltar af. Voordat Spanje in de EU kwam werd de grens in 1982 deels weer heropend en in 1985 geheel geopend. Vanaf eind jaren tachtig praten Spanje en Engeland opnieuw over de soevereiniteit van de rots, maar een nieuw referendum zette het Engelse standpunt vast: op de vraag of Spanje en Groot-Brittannië het bestuur zouden moeten gaan delen stemden 17.900 mensen tegen en 187 voor. Omdat in de Gibraltariaanse grondwet staat in zoveel woorden dat Engeland Gibraltar's soevereiniteit niet onder een ander land zal plaatsen tegen de vrije en democratische wens van de bewoners in, is de Engelse onderhandelingsruimte daarmee zeer beperkt.

EF-111A; Raven van het 42nd Electronic Combat Squadron tijdens een oefening,
met op de achtergrond Gibraltar met stad en haven. Foto is gemaakt door een
werknemer van de US Air Force, en daarom public domain (aanklikbaar)

Vanwege eerdere 'militaire' pogingen van Spanje om het schiereiland terug te veroveren zijn aan de noordzijde van Gibraltar bij de Spaanse grens diverse fortificaties gebouwd, en ook door de Engelsen op Spanje veroverd en bezet. Dit stuk grond wordt wel aangeduid als 'Neutraal Brits grondgebied'. Hier bevinden zich tegenwoordig het vliegveld, de begraafplaats, twee groepen huizen, een haven en het sportcentrum en de soevereiniteit van dit stuk land wordt door Spanje apart aangevochten omdat het geen deel zou zijn geweest van het originele Verdrag van Utrecht uit 1713. Dat verdrag was echter over de precieze omvang van Gibraltar niet erg duidelijk. Zo worden er in het verdrag geen kaarten of geografische kenmerken genoemd behalve 'een stad en een kasteel van Gibraltar, tezamen met de haven, fortificaties en forten die erbij behoren'.

Toen er in recente tijden geen echte vijandelijkheden meer tussen de beide landen bestonden bezette Spanje de helft van het 'neutrale' gebied, en Engeland deed hetzelfde aan haar kant. Er kwam een hekwerk in het midden om de afgrenzing aan te geven.

De 'barbary macaque', ook wel barbary aap. Gibraltar is de enige plek in Europa waar apen in het wild
voorkomen. Het is op Gibraltar een bekende legende dat zolang de barbary makaken op de rots
voorkomen, de Engelsen er de scepter zullen zwaaien. Foto: Christopher Buttigieg (Creative Commons) 

In 2006 vond in Cordoba gesprekken tussen Spanje, Engeland en Gibraltar plaats waarbij uiteindelijk veel van de beperkingen geslecht werden. Tevens werd er een aantal lang slepende kwesties opgelost, zoals bijvoorbeeld pensioenen van Spanjaarden die in Gibraltar werkten maar door de blokkade van 1969 niet meer naar hun werk konden, Verder mogen andere maatschappijen ook op het vliegveld van Gibraltar landen en wordt het kengetal van 350 nu door Spanje erkend.

In Gibraltar wonen rond de 28.000 mensen. Gibraltar heeft een eigen munteenheid, het Gibraltar pond, en ook een eigen internet TLD: .gi. Verder heeft Gibraltar ondanks het betrekkelijk kleine aantal inwoners een actieve zendamateurgemeenschap (prefix: ZB).

Officiële website Gibraltar: www.gibraltar.gi

Zendamateurs op Gibraltar: www.gibradio.net 

Bronvermelding: dit artikel leunt zwaar op de informatie van Wikipedia in verschillende talen. Daarnaast is eigen bronnenmateriaal en eigen kennis gebruikt, en informatie uit diverse andere bronnen.

Vergelijking grondgebied mini-staten en mini-naties (klik hier)

Categorie: mini-staatjes - plusminus 1697 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Meer mini-staatjes op www.micro-nation.info

Klik hier voor de video

klik op de foto voor een vergroting

Het Armando Museum in beter tijden
op de site van het museum.

Wat erg. Ik hoor net dat het Armando Museum is afgebrand. Behalve de ellende voor alle geëvacueerden, het dagverblijf voor verstandelijk gehandicapten ernaast, voor de kunstenaar zelf en voor mensen van wie hun bezittingen ook door de grote brand zijn geraakt, is het echt een kleine ramp. Een brand als deze kan in de grotendeels uit de Middeleeuwen stammende binnenstad van Amersfoort waar veel hout is gebruikt, makkelijk om zich heen grijpen.

De brand is bestreden door korpsen uit Utrecht, Amersfoort, Bunschoten en Soest wat de omvang van de brand al aangeeft. Panden in de omgeving zijn ontruimd en een groot deel van de historische binnenstad van Amersfoort is vanwege de brand afgesloten.

 Een woordvoerder van de brandweer heeft gemeld dat het gehele pand als verloren moet worden beschouwd. Van de collectie is vermoedelijk niets gered. De onlangs gerestaureerde toren staat op instorten. In het museum waren 21 schilderijen en één sculptuur tentoongesteld van Armando zel, en daarnaast werken van Albrecht Dürer, Hercules Segers, Andreas 'Andries' Schelfhout, Jacob van Ruisdael, Anton Mauve, M.A. Koekkoek, Ch.F. Daubigny en Willem Bastiaan Tholen. Dit alles moet bij de brand verloren zijn gegaan. Vreselijk.

klik op de foto voor een vergroting

Alle 'Mini-staatjes' bij elkaar

op vernieuwde site.

http://www.micro-nation.info/

klik op de foto voor een vergroting

Met konijn Harlekeijn...
klik op de foto voor een vergroting

604. Mini-staatjes 19:

Het koninkrijk van North Dumpling Island

19 oktober 2007
©2007, copyright: shorties.nl

De Segway is een innovatief voertuig. In Nederland is er veel om te doen omdat het ding eerst gedoogd werd, maar het karretje nu niet meer op de weg mag. Minister Eurlings maakte dit voorjaar (2007) bekend dat hij versneld zal kijken om het wagentje toch toe te laten. Vooruitlopend daarop mogen bepaalde gehandicapten (hart- en longpatiëntenten) de Segway in Nederland al gebruiken.

Pilot met de Segway bij de politie van Saarbrücken (DL)
in februari 2006, copyright: Urban Mobility GmbH
klik op de foto voor een vergroting

De Segway is een step met de wielen naast elkaar. Een besturingscomputer zorgt er tezamen met een systeem van gyroscopen door middel van de aandrijfmotoren voor dat het wagentje in evenwicht blijft, zelfs bij stilstand. Door enigszins voorover te leunen ga je vooruit, hetzelfde geldt met de bijbehorende leunrichtingen voor bochten naar links en rechts, en voor achteruitrijden. Waarschijnlijk zullen we ondanks de hoge prijs (5000 euro) nog veel van het wagentje horen.

Bedenker van de Segway is de Amerikaanse ondernemer en uitvinder Dean Kamen. Kamen is een kleurrijke figuur, en zoals wel meer rijke bekende personen kocht hij begin jaren negentig zijn eigen eiland. Hij ontdekte het 8000 vierkante meter grote North  Dumpling Island in de staat New York, dat voor de kust van de staat Connecticut ligt tijdens een van de helicoptertochten zoals hij die hij in die tijd wel vaker hield. Hij landde er en vroeg de bewoners vervolgens hoeveel zij voor het eiland wilden hebben. Bij de koop werd kennelijk bedongen dat de bewoners op het eiland zouden mogen blijven wonen, want dat is wat er gebeurde.

(foto links: Dean Kamen) In 1992 wilde Kamen zijn elektriciteitsrekening op het eiland wat verlagen door een windmolen bij zijn verblijf te plaatsen. De staat New York wilde echter niets van die bouwplannen weten. Kamen nu deed iets hoogst ongebruikelijks: hij scheidde het eiland van de VS af, en tekende met zijn vriend, George Bush senior, die toen president van het land was een niet-aanvalsverdrag. Zo ontstond het koninkrijk van North Dumpling Island met Lord Dumpling Dean Kamen als staatshoofd.

De staat New York echter, wilde het er niet bij laten zitten, en stuurde een inspecteur bouw- en woningtoezicht naar het eiland. Het 'koninkrijk' deed echter alles om de voorwaarden voor dit bezoek naar eigen hand te zetten. Zo moest de boot met de inspecteur aan boord eerst toestemming vragen om de territoriale wateren van het eilandje binnen te varen en moesten alle wapens aan boord van de boot blijven omdat volgens het woordgrapje 'visitors can bare legs but can't bear arms' bezoekers weliswaar hun benen mogen ontbloten, maar geen wapens mogen dragen. Verder was een visum nodig, dat afhankelijk van het geslacht van de bezoeker werd afgestempeld met 'bozo' (idioot) of 'bimbo' (slet). Toen de inspecteur vervolgens het huis van Kamen binnen wilde gaan om de vanaf de windmolen binnenkomende elektriciteitsleidingen te inspecteren zei Kamen dat dit een staatsgeheim betrof en dat dat dus niet mogelijk was, waarop de inspecteur vertrok. Tot op de dag van vandaag voorziet de windturbine de bewoners van het eiland van stroom.

Het eilandstaatje heeft zoals de meeste ministaatjes een eigen muntsoort, de Dumpling. In de VS betaalt Kamen soms contant met Dumplings. De financiële stabiliteit van de munt is gegarandeerd door het vermogen van Kamen zelf. De munt is niet gekoppeld aan de goudstandaard, maar volgens Lord Dumpling aan die voor consumptie-ijs (vermoedelijk ingegeven door zijn vriendschap met Ben & Jerry's oprichters Ben Cohen en Jerry Greenfeld): "Zolang we de standaard onder de 32 graden Fahrenheit (0 graden Celsius) houden is die keihard." Behalve een regering beschikt the kingdom of  North Dumpling Island over een (gewoon door de US kustwacht onderhouden) vuurtoren, en een replica op schaal van het Engelse Stone Henge.

North Dumpling Island, compleet met windmolen en Stone Henge
foto: public domain
klik op de foto voor een vergroting

North Dumpling Island op Google Maps: http://maps.google.com/?ie=UTF8&ll=41.288046,-72.019045&spn=0.001955,0.005021&t=k&z=18&om=1

Foto's van het eiland:
http://www.longislandlighthouses.com/ndpics.htm

Bronvermelding: o.a. Wikipedia, The Lonely Planet Guide to Home Made Nations

Categorie: mini-staatjes - plusminus 617 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Meer mini-staatjes op http://www.micro-nation.info/

klik op de foto voor een vergroting

klik op de foto voor een vergroting

Dit zijn Vaya en Beau. Twee balinezen, broer en zus. Ze zijn eigendom (of volgens veel katten eigenaar ) van een kennis van mij Evert en zijn gezin. Het ras van de katten is dus balinees. Balinezen zijn aan de siamese kat verwant. Het zijn zeer intelligente dieren met een halflange zijde-achtige vacht en een pluimstaart. Ze maken gewoonlijk minder geluidjes dan een siamees doet. Het ras komt oorspronkelijk uit de VS en was daar aanvankelijk vanaf 1920 bekend als langharige siamees.

Vaya (haar officiële naam is Borah Eileen van Signora) is een chocolate-point poesje. Het nestje bestond oorspronkelijk uit vijf zusjes en één broer, en toen het gezin van Evert een week voordat Vaya naar hen toe zou komen vernam dat het broertje nog steeds niet onder dak was en dat beiden nogal aan elkaar hingen, werd besloten om behalve Vaya ook haar broertje Beau Elyan van Signora in huis te nemen. De voorname kleuters groeien inmiddels als kool, en ook het konijn van de familie, Harlekeijn vindt de beide belhamels machtig interessant.

De katjes zijn op 22 september bij Evert en zijn gezin komen wonen, en vanaf nu zal ik in mijn weblog in de vorm van foto's af en toe aandacht besteden aan het duo. Dat betekent ieder geval een mooie afwisseling met alle katten en katjes van het vermaarde ras 'Europees korthaar' dat gewoonlijk mijn blog bevolkt...

Kangeroe-imitatie van Beau tijdens een achtervolging
klik op de foto voor een vergroting

klik op de foto voor een vergroting

klik op de foto voor een vergroting

Op de digitale zender Cultura wordt op 14 oktober een special uitgezonden rond Wim T. Schippers. De aanleiding van de special is het toneelstuk Wuivend Graan, dat vanaf oktober op de planken zal staan. Dit is het eerste toneelstuk van Wim dat in vele jaren zal worden uitgevoerd. Een tweede reden is dat eind september een DVD-box van Wim T. uit is bij de VPRO (u weet wel: Postbus 11, in Hilversum reeds!).

In de special op Cultura op 14 oktober zit Wim T. Schippers rond de tafel met IJf Blokker (Barend Servet uit de Fred Haché Show) en Dick van den Toorn, Truus Dekker, Kenneth Herdigein (achtereenvolgens Thijs van der Hoed, Nel van der Hoed-Smulders en Govert Zwanenpark uit We zijn weer thuis) en Ted Dellen (opnameleider). Het gesprek wordt geleid door Henk van Gelder, schrijver en NRC-redacteur. De Wim T. Schippers-special is dus op 14 oktober te zien op Cultura vanaf 20.30 uur.

Cultura is te ontvangen via de digitale kabel Daarnaast via internet op deze stream (Windows Mediaspeler, breedband)

Website Cultura: http://cultura.nps.nl/

Zie ook: http://wim-t.nl

De zender Cultura zendt vanaf 7 oktober iedere week de comedy 'We zijn weer Thuis' rond het gezin van Nel van der Hoed-Smulders en haar nog thuis wonende zonen uit van Wim T. Schippers.. Thuisblijven dus!

Cultura is te ontvangen via de digitale kabel

Daarnaast via internet op deze stream (Windows Mediaspeler, breedband)

Website Cultura: http://cultura.nps.nl/

Zie ook http://wim-t.nl

Bovenstaand bericht stond vandaag bij de politieberichten op de kabelkrantpagina van Omroep Amersfoort.

Het bericht is een beetje raar gesteld, en in eerste instantie begreep ik met mijn slaperige hoofd uit het bericht dat de man gewoon in zijn huis betrapt was. (Ik zat me al af te vragen wie dan de politie gebeld had. Zijn vrouw? De buren?)

Ik vind de één na laatste zin trouwens ook wel een mooi voorbeeld van een ongelukkig gebruikte uitdrukking.

(Ik weet het, je moet over dit soort dngen geen lolletjes maken. Het is inderdaad serieus genoeg, Maar die ene zin was ook zo'n schot voor open doel, ik kon het eventjes niet laten...)

Ik had er weer een hoor:

“Goede middag, u spreekt met eg. ...ad. ” (de lijn kraakt)

“Goede middag, mag ik u vragen waar u van belt, want dat verstond ik niet”

“Ik bel van Energie Direct en ik wil u vragen hebt u even tijd?”

“Dat heb ik niet.” (En boos:) “Waarom belt u mij en hoe komt u aan dit telefoonnummer?”

“Ik bel u omdat u vanaf nu 11% korting op uw energierekening krijgt, en ik heb uw gegevens van Neckermann, daar bent u toch klant?”

“Ik wil helemaal niets kopen. Ik heb geen geld. Mijn geld is op. Portomonnee leeg snapt u wel? En als ik wel geld had zou ik dat niet bij u willen besteden. Bovendien heb ik geen tijd, ik zit vlak voor een deadline van mijn werk. Ik hang nu op.”

Ik hoor haar glimlachen. “Maar meneer, 11% laat u toch niet zomaar lopen, als u nu even luistert....”

“Ik wil het goed met u maken, wij beeindigen nu het gesprek, anders gaat bij mij de urenteller lopen en krijgt u achteraf een factuur van mij voor de tijd die dit gesprek kost.”

“Ok ik begrijp het. Dan zal ik nu doorschakelen naar ons bandje met telemarketingteksten, als u daar nog even naar wilt luisteren...”. De stoom kwam nu uit mijn oren.

“Nee mevrouw dat doe ik niet. Ik hang nu op.”

(Naschrift om 17.30: ik heb toch Neckermann maar even gebeld. Het blijkt dat ik me daar bij aanmelding automatisch verzekerd heb van dit soort bellerij (volgens mij mag dat tegenwoordig niet meer en moet je daar bewust voor kiezen), maar het bleek mogelijk om aan te geven dat ik niet voor telemarketing benaderd mag worden, en bovendien kon ik laten aangeven dat mijn adres niet aan derden mag worden verhuurd. Daarnaast is nu in hun bestand aangegeven dat ik een geheim nummer heb, hoewel ik dus wel gewoon met dat nummer in het telefoonboek sta.)