Shorties.nl  -

Eerdere dagelijkse foto's

Attentie bezoeker van dit weblog. Let s.v.p. op de URL-regel van de browser. Wanneer daar het woord 'bitacle' of 'bitacle.org' voorkomt is de info die je hier leest vermoedelijk incompleet of verouderd. Bitacle.org kopieert weblogs illegaal, doet dit zodra een post geplaatst wordt, en verandert deze informatie daarna niet meer. Wanneer ik iets post, dan check ik achteraf altijd nog of de informatie juist is en pas dit aan, of ik voeg informatie toe die bezoekers van mijn blog me toesturen. Deze info zul je nimmer vinden op Bitacle.org. Daarnaast zorg je ervoor dat de eigenaars van die site verdienen aan materiaal dat ze op onrechtmatige wijze, zonder mijn toestemming hebben verkregen. Bezoek dit weblog uitsluitend via http://www.shorties.nl (plaats eventueel een bookmark als je van plan bent terug te komen).

30 september 2006
copyright: shorties.nl

Dit is een herschreven versie van een column van 26 september 2003.

Afgelopen weekend voelde ik iets zeurends opkomen in mijn mond. Ik ken dat. Een jaar of vijftien geleden had ik om de paar maanden een wortelpuntontsteking, en verloor ik op die manier een aantal volgens de tandarts niet meer te redden kiezen. Maar net als toen hield het gezeur deze week weer op. En kwam daarna weer terug.

Dinsdag was ik op bezoek bij een kennis. 'Je kan nu nog naar de tandarts gaan,' zei ze rond het middaguur. Maar ik wachtte liever wat af. Het was werkelijk niet erg genoeg om te gaan, ik ben vaker onverrichterzake bij de tandarts weggegaan. En paracetamol werkt ontstekingremmend, dus...

De rest van deze column is te vinden op deze link:

http://shorties.be/2006/beveiligd/col56/column562.html 

Let op! Login-informatie hieronder:

Eerdere dagelijkse foto's

Attentie bezoeker van dit weblog. Let s.v.p. op de URL-regel van de browser. Wanneer daar het woord 'bitacle' of 'bitacle.org' voorkomt is de info die je hier leest vermoedelijk incompleet of verouderd. Bitacle.org kopieert weblogs illegaal, doet dit zodra een post geplaatst wordt, en verandert deze informatie daarna niet meer. Wanneer ik iets post, dan check ik achteraf altijd nog of de informatie juist is en pas dit aan, of ik voeg informatie toe die bezoekers van mijn blog me toesturen. Deze info zul je nimmer vinden op Bitacle.org. Daarnaast zorg je ervoor dat de eigenaars van die site verdienen aan materiaal dat ze op onrechtmatige wijze, zonder mijn toestemming hebben verkregen. Bezoek dit weblog uitsluitend via http://www.shorties.nl (plaats eventueel een bookmark als je van plan bent terug te komen).

Google heeft een nieuwe mogelijkheid om op internet naar video's te zoeken, zoals Yahoo al langer heeft. (Het grappige 'granny-filmpje' en die over spring-break van gisteren heb ik op die manier gevonden.)

De video-optie is op de Nederlandse Google-site alleen nog niet beschikbaar. Als je naar www.google.com gaat, en zeker naar www.google.nl, dan kom je hoogstwaarschijnlijk eerst op de Nederlandse versie van de zoekpagina. Je kunt echter met een linkje simpel doorschakelen naar de Engelse versie (zie afbeelding), en voilà, ook de videozoekoptie komt tevoorschijn Als je weer 'Nederlands' wilt zoeken, kun je op dezelfde manier weer terugschakelen.

Schakel naar Engels

De video-zoekoptie

Een mooie prijs héb ik al, nu nog

de vragen...

Deze leuke palmtop organizer met software en aansluitkabel voor gebruik met een Windows-computer.

Volgens de verpakking heeft hij o.a. de volgende mogelijkheden

• rekenmachine en omzetting Europese naar Engelse/Amerikaanse maten (cm/inch etc.)
• Nederlandse taal
• budgettering
• zonder batterij geen geheugenverlies
• een spelletje
• wereldklok en wekker
• PC-link met software Windows-PC
• memo
• uiteraard een telefoonbestand (zakelijk én privé)
• en natuurlijk agendafunctie

Binnenkort staan de vragen op mijn blog

http://video.google.com/videoplay?
docid=3813067855347605241&hl=en

Eerdere dagelijkse foto's

Attentie bezoeker van dit weblog. Let s.v.p. op de URL-regel van de browser. Wanneer daar het woord 'bitacle' of 'bitacle.org' voorkomt is de info die je hier leest vermoedelijk incompleet of verouderd. Bitacle.org kopieert weblogs illegaal, doet dit zodra een post geplaatst wordt, en verandert deze informatie daarna niet meer. Wanneer ik iets post, dan check ik achteraf altijd nog of de informatie juist is en pas dit aan, of ik voeg informatie toe die bezoekers van mijn blog me toesturen. Deze info zul je nimmer vinden op Bitacle.org. Daarnaast zorg je ervoor dat de eigenaars van die site verdienen aan materiaal dat ze op onrechtmatige wijze, zonder mijn toestemming hebben verkregen. Bezoek dit weblog uitsluitend via http://www.shorties.nl (plaats eventueel een bookmark als je van plan bent terug te komen).

http://video.google.com/videoplay?
docid=-3635221051350171847&sourceid=zeitgeist

Ik heb ook een mailinglijst. Hierop plaats ik (on)regelmatig mijn columns. Als je op mijn mailinglijst wilt, stuur dan een mailtje door hier te klikken, en vermeld 'aanmelden mailinglijst'.

Afmelden als je er weer genoeg van hebt is net zo makkelijk als aanmelden, en gebeurt meteen bij binnenkomst van je mailtje.

Natuurlijk is het best leuk dat ze de ridderzaal hebben geëxtreme-make-overd, maar bij de 100ste prinsjesdag mag alles nóg wel een stukje moderner. Volgens Bea. Wij hebben de beelden.

http://www.burorenkema.nl/2006/09/baas_bea.php

Eerdere dagelijkse foto's

Attentie bezoeker van dit weblog. Let s.v.p. op de URL-regel van de browser. Wanneer daar het woord 'bitacle' of 'bitacle.org' voorkomt is de info die je hier leest vermoedelijk incompleet of verouderd. Bitacle.org kopieert weblogs illegaal, doet dit zodra een post geplaatst wordt, en verandert deze informatie daarna niet meer. Wanneer ik iets post, dan check ik achteraf altijd nog of de informatie juist is en pas dit aan, of ik voeg informatie toe die bezoekers van mijn blog me toesturen. Deze info zul je nimmer vinden op Bitacle.org. Daarnaast zorg je ervoor dat de eigenaars van die site verdienen aan materiaal dat ze op onrechtmatige wijze, zonder mijn toestemming hebben verkregen. Bezoek dit weblog uitsluitend via http://www.shorties.nl (plaats eventueel een bookmark als je van plan bent terug te komen).

Eerdere dagelijkse foto's

Attentie bezoeker van dit weblog. Let s.v.p. op de URL-regel van de browser. Wanneer daar het woord 'bitacle' of 'bitacle.org' voorkomt is de info die je hier leest vermoedelijk incompleet of verouderd. Bitacle.org kopieert weblogs illegaal, doet dit zodra een post geplaatst wordt, en verandert deze informatie daarna niet meer. Wanneer ik iets post, dan check ik achteraf altijd nog of de informatie juist is en pas dit aan, of ik voeg informatie toe die bezoekers van mijn blog me toesturen. Deze info zul je nimmer vinden op Bitacle.org. Daarnaast zorg je ervoor dat de eigenaars van die site verdienen aan materiaal dat ze op onrechtmatige wijze, zonder mijn toestemming hebben verkregen. Bezoek dit weblog uitsluitend via http://www.shorties.nl (plaats eventueel een bookmark als je van plan bent terug te komen).

Een tijdje terug heb ik mijn site T@al-Links (bestaat voor zover ik kan nagaan al sinds 1996) nieuw leven in geblazen.

zie: www.taal-links.nl / www.taal-links.be

Eerdere dagelijkse foto's

Attentie bezoeker van dit weblog. Let s.v.p. op de URL-regel van de browser. Wanneer daar het woord 'bitacle' of 'bitacle.org' voorkomt is de info die je hier leest vermoedelijk incompleet of verouderd. Bitacle.org kopieert weblogs illegaal, doet dit zodra een post geplaatst wordt, en verandert deze informatie daarna niet meer. Wanneer ik iets post, dan check ik achteraf altijd nog of de informatie juist is en pas dit aan, of ik voeg informatie toe die bezoekers van mijn blog me toesturen. Deze info zul je nimmer vinden op Bitacle.org. Daarnaast zorg je ervoor dat de eigenaars van die site verdienen aan materiaal dat ze op onrechtmatige wijze, zonder mijn toestemming hebben verkregen. Bezoek dit weblog uitsluitend via http://www.shorties.nl (plaats eventueel een bookmark als je van plan bent terug te komen).

Na wat geknutsel heb ik de snelheid van mijn
webcam (beeldgrootte 640x480!) kunnen
vergroten tot ongeveer 1 beeldje per 2 seconden.

www.shorties.nl/webcam

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Note: I always keep copyright on my material exclusively to myself, but please feel free to use the text in this post (only). Don't forget to change the domain shorties.nl into your own!

Dear reader. Please look carefully at your URL-line. If you see anywhere the word 'bitacle' or 'bitacle.org', you haven't got the real deal! The information in the post you see might be incorrect or out of date. Bitacle.org copies weblogs illegally, and does this on first instant. After I place a post, I always try to check the info, and update it later, or incorporate additional info that I receive from readers. This info you will never find at Bitacle.org. Next to that: by visiting Bitacle.org you create income for the owners of that site, on the expense of material they got from me without my permission. So please next time you visit, do this only via http://www.shorties.nl (please bookmark, if you don't mind).

Opm.: gewoonlijk sta ik nooit auteursrecht af, maar gebruik gerust de tekst uit (alleen) deze post. Vergeet niet om je eigen URL te plaatsen in plaats van die van mij!

Attentie bezoeker van dit weblog. Let s.v.p. op de URL-regel van de browser. Wanneer daar het woord 'bitacle' of 'bitacle.org' voorkomt is de info die je hier leest vermoedelijk incompleet of verouderd. Bitacle.org kopieert weblogs illegaal, doet dit zodra een post geplaatst wordt, en verandert deze informatie daarna niet meer. Wanneer ik iets post, dan check ik achteraf altijd nog of de informatie juist is en pas dit aan, of ik voeg informatie toe die bezoekers van mijn blog me toesturen. Deze info zul je nimmer vinden op Bitacle.org. Daarnaast zorg je ervoor dat de eigenaars van die site verdienen aan materiaal dat ze op onrechtmatige wijze, zonder mijn toestemming hebben verkregen. Bezoek dit weblog uitsluitend via http://www.shorties.nl (plaats eventueel een bookmark als je van plan bent terug te komen).

Ik ga dit de komende tijd onder iedere post zetten. Komt dus ook op Bitcle.org te staan. Onder iedere gejatte post

Voor wie ook zo'n button wil, kopieer dan deze code in je post:

<P align=center>

<A href="http://stopbitacleorg.wordpress.com/"><IMG height=30 alt="Stop bitacle org" src="http://img130.imageshack.us/img130/1937/stopbitacleorgdrkpv4.png" width=150 border=0></A>

</P>

Over de prijsvraag: Ik wilde dit keer zoals al eerder gezegd de vragen wat minder moeilijk maken dan de vorige keer, zodat mensen er zich niet in zouden verslikken. Toch is er een klein onhandigheidje in de vragen geslopen. Toen ik de vragen maakte dacht ik zelf dat Philip Freriks de enige vaste nieuwslezer was van het Journaal. Dat dacht ik te weten, en uit een biografietje over Freriks dat ik las bleek niet dat hij niet de enige vaste presentator was.

Het was dus niet bedoeld als strikvraag dat ik vroeg naar DE vaste presentator van het journaal. Zo werkte het echter wel een beetje uit. Het volledige antwoord op die vraag luidt namelijk: Philip Freriks presenteert het journaal de ene week, Sacha de Boer de andere week, en Gerard Arninkhof vervangt ze eventueel. Omdat ik de vraag bedoeld had met één persoon, en ook niet onterecht mensen uit wilde sluiten die dezelfde redenatie gevolgd hadden als ik, heb ik na lang nadenken besloten om zowel het antwoord met alleen Philip Freriks of Sacha de Boer goed te rekenen, als met beiden of met Gerard Arninkhof erbij.

Bij de overige vragen was het makkelijker. Daar was slechts één mogelijkheid, en die hadden de meesten dan ook goed:

Vraag 1: 1900
Vraag 2: Berlage
Vraag 3: zie boven
Vraag 4: Lubbers
Vraag 5: Henny Vrienten

In totaal waren er 15 deelnemers. Mensen met alle vijf vragen goed waren (in volgorde van binnenkomst):

• Loes63
• Astrid
• Simone
• Terry
• Francien
• Okvazo
• Tess
• Willem Van D.
• missliefde
• Nicky
• Bjorn

De namen van degenen met alle oplossingen goed heb ik op gelijk grote briefjes gedaan:

uitgeknipt...

...propjes van gemaakt...

...goed geschud...

...op de tast eentje uitgekozen...

And, ladies and gentleman, the winner is...

Tatatara! Ratatataaaa. Okvazo, van harte gefeliciteerd!!

Eerdere dagelijkse foto's

De vragen:

1. In welk jaar begon de soap 'Goede Tijden, Slechte Tijden' in Nederland?

2. Hoe heet de architect van het jachtslot op de Hoge Veluwe?

3. Wie is de vaste presentator van het NOS Journaal van acht uur?

4. Wie was minister-president voordat Wim Kok dit werd?

5. Hoe heet de zanger en bassist van de Nederlandse groep Doe Maar?

De antwoorden kunnen uitsluitend via het invulscherm achter dit linkje worden ingestuurd, de hoofdprijs is een blender (zie foto) en de prijsvraag sluit op vrijdag 22 september om 23.59 uur.

Ik heb na een pauze vanaf mei van dit jaar mijn webcam weer in de lucht gebracht. Ik vind het zelf trouwens ook heel leuk dat ik op die manier kan kijken wat er zich buiten, en op mijn vensterbank afspeelt Ik weet niet hoe vaak hij er zal zijn (hangt er ook van af of mijn internet-PC veel te doen heeft).

www.shorties.nl/webcam

22 september 2006
copyright: shorties.nl

Nieuwe column

De kogel is door de kerk. Hoezeer het mij diep van binnen ook tegen de borst stuit, ik ga een deel van mijn columns achter een wachtwoord plaatsen. Ik vertik het gewoonweg om mijn teksten door anderen, ergens ver weg te laten gebruiken om geld mee te verdienen. Met daarbij nog de kans dat ik op gegeven moment tegen mijn eigen teksten aan zit te concurreren. Daarnaast lijd ik er werkelijk schade door.

De rest van deze column is te vinden op deze link:

http://shorties.be/2006/beveiligd/col56/column561.html 

Let op! Login-informatie hieronder:

Eerdere dagelijkse foto's

De vragen:

1. In welk jaar begon de soap 'Goede Tijden, Slechte Tijden' in Nederland?

2. Hoe heet de architect van het jachtslot op de Hoge Veluwe?

3. Wie is de vaste presentator van het NOS Journaal van acht uur?

4. Wie was minister-president voordat Wim Kok dit werd?

5. Hoe heet de zanger en bassist van de Nederlandse groep Doe Maar?

De antwoorden kunnen uitsluitend via het invulscherm achter dit linkje worden ingestuurd, de hoofdprijs is een blender (zie foto) en de prijsvraag sluit op vrijdag 22 september om 23.59 uur.

21 september 2006
copyright: shorties.nl

Nieuwe column

Een paar weken geleden kwam het idee op om eens wat te schrijven over auteursrechten. Wanneer mag je nu bijvoorbeeld wel of niet een stuk tekst (af en toe) of een foto (vrijwel nooit) die je ergens tegenkomt in je weblog kopiëren? Ik had al eens wat aantekeningen over het onderwerp gemaakt hiervoor, toen ik op onaangename wijze kennis maakte met de auteursrechten van iemand, die ik zelf bij wijze van hoge uitzondering had geschonden. (Ja wie zonder zonden is...)

Maar ik ben niettemin gewoonlijk erg netjes met auteursrechten. Dat is niet alleen omdat ik dat van nature waarschijnlijk al ben. Ik heb er ook wat bij te verliezen. Ik heb bijvoorbeeld nooit het auteursrecht op teksten of foto's afgestaan. Ik heb alleen het eenmalig gebruiksrecht daarvan ooit verkocht. En dus bezit ik zelf ook de rechten op al mijn eigen werk.

Nadat er in het verleden als eens iemand was die hele (overgetypte) tijdschriftartikelen van mij onder eigen naam op internet liet plaatsen (jaren geleden was er ook al een keer iemand die mij mailde 'mag ik van jouw website een paar van je gifjes voor mijn site gebruiken', en toen ik 'ja' zei bleek vervolgens de site van de persoon een exacte kopie van de door mij ontworpen site te zijn, alleen mijn naam was hier en daar door de zijne vervangen). Maar goed, nadat al deze kleine incidentjes waren gebeurd heb ik de afgelopen weken een paar keer dingen ontdekt die veel grootschaliger zijn.

Eerst vond ik via Yahoo een forumachtige website, waarvan ik kon achterhalen dat die uit de VS kwam, en die geheel in het Nederlands was, en waar voor zover ik kon zien zeker 100 of meer van mijn columns integraal waren overgenomen. Ook de columns die ik zelf allang van internet gehaald heb, bijvoorbeeld omdat ik zo'n column als basis voor een tekst voor een klant gebruikt heb, en om redenen van exclusiviteit het origineel dus heb verwijderd. Vanzelfsprekend stonden er boven, onder en opzij van iedere column op de betreffende site vele Google Ads, waarvan de inkomsten het vermoedelijke doel zijn geweest van deze kopieerwoede.

Gedachten aan advocaten en hoge rekeningen speelden door mijn hoofd. Met een snel rekensommetje kwam ik al vlug op een bedrag van enkele tientallen duizenden euro's dat ik aan klanten voor de rechten dit soort aantallen teksten had kunnen rekenen. Ik verwachtte niet zo'n bedrag ook werkelijk te kunnen krijgen, maar de dreiging die ervan uit ging was vermoedelijk wel voldoende om deze lieden te bewegen de columns weg te halen. Terwijl ik me nog op stappen aan het beraden was, kwam ik opnieuw een soortgelijke site tegen. En als je er dan op let, kom je er nog een tegen, en nog een. En vandaag kwam dan de klap op de vuurpijl: een site die niet alleen zowat alle columns en foto's van mijn weblog had geplaatst, met reclame eromheen, maar die ook nog de brutaliteit had om bij de opmerkingen onder een van de posts op mijn eigen weblog daar reclame voor te maken door er een linkje bij te plaatsen. De site werkt volkomen automatisch, en doet hetzelfde kunstje niet alleen bij mijn blog. Hij is zodanig actief, dat mijn post van afgelopen middag met de button van het slechte weer een uur later ook al tussen alle reclame op deze site verscheen. Verder kun je via deze site ook reageren op mijn columns, een reactie die ik natuurlijk niet te zien krijg zonder op hun van reclame vergeven site te gaan kijken. Ik noem in dit artikel geen linkjes, want ik heb geen zin om onnodig reclame voor ze te maken.

Mozes kriebel, wat kun je daar nou tegen doen? Nou maak ik mijn site niet in de eerste plaats om geld mee te verdienen, maar het is toch wel leuk dat Google af en toe wat geld voor de door mij geplaatste advertenties op mijn Postbankrekening overmaakt. Wanneer dit soort websites in de zoekmachines wat makkelijker te vinden zijn, zal ik ongetwijfeld zelf minder via de Google-Ads op mijn site gaan krijgen. Heb ik verdorie onlangs mijn mail-schermpje al door middel van een code in een gifje tegen de spammers moeten beschermen, deze toestand vraagt dus om nieuwe actie. Het enige technische antwoord dat ik echter kan bedenken is dat ik een deel van mijn site achter een wachtwoord plaats. De vraag is natuurlijk hoe dat kan, zonder dat dat de mensen die ik wel graag op mijn site heb in de weg gaat zitten. Ik weet het niet, ik ben er geloof ik nog niet aan toe om zoiets drastisch ook daadwerkelijk te gaan doen. Misschien ga ik voorlopig wel alvast met een paar mogelijke oplossingen experimenteren. Ik ga in ieder geval niet bij de pakken neerzitten.

Categorie: life-log - plusminus 796 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

www.davidrietveld.nl/tegenslechtweer

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

18 september 2006
copyright: shorties.nl

Nieuwe column

Maandagochtend negen uur. De telefoon gaat, zonder dat een herkenbaar nummer op het display zichtbaar is.

"Goedemorgen, met meneer Die-en-Die van Hobbelduif Moeilijk (niet de echte naam) uit IJsselmuiden. Mag ik u even wat vragen?"

Enigszins geïrriteerd, want ik voelde welke kant dit gesprek volgens mij uit zou gaan: "Maar ik wil niks van u kopen."

"Oh nee, dan begrijpt u het verkeerd, ik heb wellicht een opdracht voor u. Interessant vertaalwerk waar wij voor meerdere bedrijven een partner voor zoeken die dat kan doen."

Ik doe tegenwoordig alleen vertaalwerk voor vertaalbureau's, en alleen kleine opdrachten, dus ik zei na een milde verontschuldiging: "Maar ik heb het op het moment druk, en ik doe bovendien alleen de wat kleinere opdrachten."

"Dan bent u precies wat wij zoeken, want het gaat om een aantal kleinere opdrachten die wij voor meerdere bedrijven bij u willen plaatsen. Interessant werk, dat wij regelmatig op een vaste basis uw kant uit kunnen doen komen. Heeft u daar interesse in?"

Ik wilde vragen of hij een vertaalbureau vertegenwoordigde, maar ik kon hem niet gemakkelijk onderbreken.

"Wij geven een bedrijvengids uit die intensief gebruikt wordt door zo'n 3000 bedrijven uit de crème de la crème van het midden-en-kleinbedrijf, en..."

"Ik ben niet geïnteresseerd," zei ik nu deze aap uit de mouw was op geërgerde toon.

"Maar meneer Piek, een vermelding in onze gids zal u verzekeren van een constante stroom..."

Met mijn maandagochtendhumeurstem viel ik hem opnieuw rauw in de rede. "Luister goed: niets in wat ik dit gesprek gezegd heb of ga zeggen kan ook maar de geringste aanwijzing zijn voor een bevestiging."

"Maaruh... Hoe kunt u dat nou zeggen..."

Op woedende toon: "Ik heb gewoon vaker met dit bijltje gehakt. Ik wil geen vermelding in gidsen. Ik krijg mijn opdrachtgevers op een andere manier. Ik wil niet geconfronteerd worden met onterechte facturen en gedoe en dat ik weer een advocaat moet inschakelen, tot aan rechtszaken toe..."

"Maar de meerwaarde die een vermelding in onze gids u bij drieduizend eminente bedrijven zal geven. U zegt toch geen nee tegen zulke mooie kleine opdrachten die uw toekomst veilig..."

Nu werd ik pas echt witheet: "Luister goed naar wat ik ga zeggen: ik zeg NEE!!! meneer. Geen interesse!! Goedemorgen."

Nog hoorde ik een mompelend geluid uit de hoorn komen terwijl ik de verbinding verbrak.

Ik ben er nog niet helemaal gerust op, maar ondanks dat er elk jaar wel een één of twee spookfacturen tussen zitten naar aanleiding van mensen die mij zonder mijn instemming in gidsen of op bedrijvenwebsites vermelden, heb ik er nog nooit eentje onterecht betaald.

Categorie: life-log - plusminus 431 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

De vragen:

1. In welk jaar begon de soap 'Goede Tijden, Slechte Tijden' in Nederland?

2. Hoe heet de architect van het jachtslot op de Hoge Veluwe?

3. Wie is de vaste presentator van het NOS Journaal van acht uur?

4. Wie was minister-president voordat Wim Kok dit werd?

5. Hoe heet de zanger en bassist van de Nederlandse groep Doe Maar?

De antwoorden kunnen uitsluitend via het invulscherm achter dit linkje worden ingestuurd, de hoofdprijs is een blender (zie foto) en de prijsvraag sluit op vrijdag 22 september om 23.59 uur.

Eerdere dagelijkse foto's

17 september 2006
copyright: shorties.nl

Nieuwe column

Ik schreef er in juni 2002 al eens over, maar erg leuk om te doen vind ik het zelf bedrukken van kleding. Daarbij is het nog eens erg eenvoudig ook. Wanneer je tenminste een computer met kleurenprinter tot je beschikking hebt. Het enige dat je ervoor moet aanschaffen zijn speciale vellen voor het bedrukken van textiel voor in de printer. Die kosten niet meer dan 50 cent voor een A4-tje. Als je je goed aan de beschrijving houdt, dan gaan de opschriften op de stof behoorlijk lang mee. Het T-shirt dat ik in 2002 heb bedrukt (zie foto's), en waar ik toen over schreef is in die ruim vier jaar al vele tientallen keren gewassen, maar ik heb het vorige week dus nog gedragen! Het grappige is dat de afdrukken op papier van mijn deskjet-printer allesbehalve watervast zijn. Het kleinste drupje water laat ze uitlopen. Maar wanneer stof met dezelfde printer bedrukt wordt dan is het (net als bovengenoemd T-shirt) gewoon volkomen watervast.

Het nieuwe T-shirt in 2002

Ik heb vooral ervaring met T-shirts, maar het procedé is ook uitstekend geschikt voor andere soorten kleding, vooropgesteld dat je ze op katoentemperatuur(!) met een strijkijzer mag strijken. Bij donkere kleuren textiel als achtergrond is het resultaat wat minder goed voorspelbaar, omdat de vlakken die wit moeten blijven gewoon doorzichtig zijn, en dus de kleur van het textiel laten zien. Wil je dergelijke stoffen als basis gebruiken, dan moet je bijvoorbeeld als steunkleur voor je afbeelding een vette kleur geel gebruiken of zo. Maar bij een lichte achtergrond lukt alles. Tot foto's aan toe. Wel is het eindresultaat met alleen zwarte opdruk bij wassen ietsje duurzamer.

In 2002 worstelde ik nogal met wat er op mijn T-shirts moest komen. In die tijd waren T-shirts met tamelijk provocerende teksten heel hip, en er passeerden heel wat geschikte en minder geschikte ideeën wat de revue. Uiteindelijk werd het eerste T-shirtontwerp, waarvan ik er twee maakte, een tekst met een grafsteen, waarop stond 'The internet is dead'. De internetbubbel was immers kort daarvoor uiteengespat, en ik geloofde absoluut niet dat internet slechts een rage was geweest zoals mensen toen soms wel beweerden.

Het bedrukken van een T-shirt is met de speciale vellen uiterst gemakkelijk. Ik heb alleen de bladen van HP gebruikt, in combinatie met een HP-printer, maar een ander merk gaat vermoedelijk net zo goed. Wat je nodig hebt is een kleurenprinter die in spiegelbeeld kan afdrukken. Natuurlijk kun je de afbeelding ook in een tekenprogramma spiegelen en dan afdrukken. Het afdrukken moet vanzelfsprekend in de hoogst beschikbare afdrukkwaliteit. De afbeelding kan vervolgens door middel van een strijkijzer, ingesteld op katoentemperatuur, op een harde ondergrond op het T-shirt worden overgebracht. Daarbij is het vooral belangrijk om niet korter en/of op een lagere temperatuur dan aanbevolen wordt te strijken. Beter nog is langer, want de kleurstofdeeltjes moeten zich goed kunnen inkapselen in het plastic waar de vellen uit bestaan, en zich daarbij ook goed aan de vezels hechten. De eerste keer is het misschien verstandig om een en ander eerst een keer uit te proberen, bijvoorbeeld op een oude kussensloop of zo, voordat je er een bruikbaar kledingstuk aan waagt.

Een A4-tje is doorgaans genoeg voor twee kledingstukken, of zelfs meer als de afbeeldingen klein zijn. Of zo'n half vel ook in de printer kan, hangt af van het type printer dat je gebruikt, maar zo niet zul je meerdere kledingopdrukken tegelijk op hetzelfde blad moeten printen.

Het T-shirt vandaag (de kreukels zitten erin om ik hem
voor de foto uit de wasmand heb gehaald )

Categorie: bespiegeling - plusminus 573 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Ik heb ook een mailinglijst. Hierop plaats ik (on)regelmatig mijn columns. Als je op mijn mailinglijst wilt, stuur dan een mailtje door hier te klikken, en vermeld 'aanmelden mailinglijst'.

Afmelden als je er weer genoeg van hebt is net zo makkelijk als aanmelden, en gebeurt meteen bij binnenkomst van je mailtje.

Alle Fred(erique)-filmpjes tot nu toe:

Filmpje 1

Filmpje 2

Filmpje 3 Lekker ravotten

Filmpje 4 Een nieuw speeltje

Filmpje 5 De eerste dagen

Filmpje 6 De nieuwe krabpaal

Filmpje 7 Fred's favoriete zender Animal Planet

Filmpje 8 Fred speelt, en groeit

Filmpje 9 Hoog tijd voor weer een filmpje

Filmpje 10 Een kat in de zak

Filmpje 11 Ravotten lo-res

Filmpje 12 Spelen met een lange ketting

Filmpje 13 Een motvlinder binnen lo-res

De vragen:

1. In welk jaar begon de soap 'Goede Tijden, Slechte Tijden' in Nederland?

2. Hoe heet de architect van het jachtslot op de Hoge Veluwe?

3. Wie is de vaste presentator van het NOS Journaal van acht uur?

4. Wie was minister-president voordat Wim Kok dit werd?

5. Hoe heet de zanger en bassist van de Nederlandse groep Doe Maar?

De antwoorden kunnen uitsluitend via het invulscherm achter dit linkje worden ingestuurd, de hoofdprijs is een blender (zie foto) en de prijsvraag sluit op vrijdag 22 september om 23.59 uur.

Eerdere dagelijkse foto's

www.rudebox74.com

Eerdere dagelijkse foto's

13 september 2006
copyright: shorties.nl

Nieuwe column

Behalve de uiterlijke problemen doemen op dit moment nog meer zaken op. Toen ik acht jaar oud was bijvoorbeeld ben ik, toen ik eens met iemand op mijn schouders rondliep gevallen. Met mijn linkerknie kwam ik daarbij tegen de rand van een verhoging op het schoolplein aan. Sindsdien heb ik altijd last van die knie gehouden.
 
De huisarts kon er destijds niets aan vinden, maar de knie bleef dus door de jaren heen wel pijnlijk. Die pijn doet zich niet voor als ik mijn knie ontzie. Dat wil zeggen dat ik 'gewoon' niet op een bepaalde manier op die knie ga staan, dan heb ik er 'gewoon' ook geen pijn aan. Ik dacht altijd dat het zo werkte. Tot ik een tijdje terug voor een blad eens een fysiotherapeut interviewde, die me (niet over mijn eigen kwestie) uitlegde hoe zoiets werkt. Mensen kwamen bij hem met bepaalde klachten. Die bleken dan veroorzaakt te worden door zo'n oude blessure zoals ik heb, die gecompenseerd wordt. Je kon er dan op wachten of de mensen kregen op den duur pijn op een andere plek, die door dit compensatiegedrag dus teveel belast werd.
 
Dat voorspelde niet veel goeds. Ik zelf kreeg een tijdje terug in toenemende mate last van mijn linkerheupgewricht. Nou ja, ik dus ook maar naar de fysiotherapeut, voor het eerst in mijn leven. Om kort te gaan heb ik voor mijn heupgewricht oefeningen gekregen, die... na heel korte tijd mijn knie zo pijnlijk maakten dat ik om mijn boodschappen te doen de fiets moest pakken omdat ik dus bijna niet meer kon lopen van de pijn. Vervolgens kreeg ik andere oefeningen, voor mijn knie en niet voor mijn heup dit keer. Nu lijkt het inderdaad iets beter te gaan. Ook met mijn heup. Gelukkig specialiseerde de fysiotherapeut van het interview zich alleen in jonge mensen, anders had ik nog gedacht dat het misschien een leeftijdskwestie was.
 
Ondertussen ben ik ook opnieuw naar de diëtiste geweest. Sinds voorjaar 2004 is de zaak wat mijn gewicht betreft dus weer helemaal gekanteld. Ik ben beter gaan slapen, en eerst vloog vervolgens mijn gewicht de hoogte in. Uiteraard heb ik direct geprobeerd met de middelen die mij ter beschikking staan (en die ik deels bij de diëtiste had geleerd) de zaak weer om te buigen. Na een aanvankelijk supersnelle groei, veranderde er dus wel iets. In plaats van razendsnel te stijgen, kroop mijn gewicht dus nu omhoog. Ik denk dat er de afgelopen tijd ongeveer een kilo per twee, drie maanden bij komt. Het laatste halfjaar werd dat pijnlijk duidelijk doordat het op de verkeerde plaatsen tevoorschijn kwam. Met name krijg ik een aardige bierbuik, terwijl de bierconsumptie van het afgelopen jaar precies één en driekwart glas is. Ik weeg nu net iets onder de 90 kg, en daarmee is wat mij betreft dus opnieuw een grens bereikt. Ik merk het nog niet echt met mijn slaapproblemen, maar daar zit ik volgens mij ook niet meer ver vandaan. Bovendien begint vrijwel iedereen die ik een tijdje niet gezien heb over mijn vermeende zwangerschap (haha wat is dat toch leuk) te praten, of erger nog: ze priemen middenin een winkel met een wijsvinger tegen mijn buik en maken een opmerking over dat de zaken kennelijk toch wel heel erg goed gaan. Bah!
 
Wel handig was het, dat ik ondertussen bij ook een fysiotherapeut kom. Die kon me dus mooi aan buikspieroefeningen helpen om zo het kwaad van twee kanten te bestrijden: sterkere spieren tegelijk met minder vet. Het streefgewicht is 79 kilo, maar dat moet - vind ik - vooral juist langzaam gaan. Spijkerbroeken koop ik ondertussen dus toch maar een maatje groter. Bij broeken gaat een maatje eraf nu eenmaal een stuk makkelijker dan erbij. Precies andersom als bij de meeste mensen.

Categorie: bespiegeling - plusminus 628 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

Een motvlinder binnen...

Als het met het bovenste linkje schokkerig verloopt of helemaal niet werkt, kun je beter het onderste linkje gebruiken. Als experiment heb ik ook dit filmpje in hoge beeldkwaliteit op internet gezet. Om die kwaliteit te gebruiken moet de gebruikte internetverbinding echter wel snel genoeg zijn.

Filmpje (hoge beeldkwaliteit)

Filmpje (zelfde snelheid altijd)

Eerdere dagelijkse foto's

Echt dik lachen zijn deze:

Alle gekheid op een stickje

Volkspartij voor Vrijstijl en Democratie

Dossier helpdesk

Declaration du president de la republique

Zoek dekking

Net nu ik dacht dat Koppensnellers (ik blíjf Kopspijkers zeggen) veel van haar oude glans verloren had, hebben ze de geniale zet gedaan om de jongens van Buro Renkema bij hun programma te halen. Ik ben al sinds ze op internet verschenen zijn geweldige fan van Buro Renkema. Aanstaande zondag (17 september) om half negen gaan ze van start, en daarna gaat het programma verder vanaf de 29ste op vrijdag, zelfde tijd.

(foto schaamtevol “geleend“)

Eerdere dagelijkse foto's

De vragen:

1. In welk jaar begon de soap 'Goede Tijden, Slechte Tijden' in Nederland?

2. Hoe heet de architect van het jachtslot op de Hoge Veluwe?

3. Wie is de vaste presentator van het NOS Journaal van acht uur?

4. Wie was minister-president voordat Wim Kok dit werd?

5. Hoe heet de zanger en bassist van de Nederlandse groep Doe Maar?

De antwoorden kunnen uitsluitend via het invulscherm achter dit linkje worden ingestuurd, de hoofdprijs is een blender (zie foto) en de prijsvraag sluit op vrijdag 22 september om 23.59 uur.

Ik heb ook een mailinglijst. Hierop plaats ik (on)regelmatig mijn columns. Als je op mijn mailinglijst wilt, stuur dan een mailtje door hier te klikken, en vermeld 'aanmelden mailinglijst'.

Afmelden als je er weer genoeg van hebt is net zo makkelijk als aanmelden, en gebeurt meteen bij binnenkomst van je mailtje.

De Chinese overheid is onlangs een campagne begonnen tegen het verkeerd vertalen vanuit het Chinees naar het Engels, het zogenaamde Chinglish. Deze vertaalvorm die door ons westerlingen, maar ook door de Chinezen zelf vaak heel grappig wordt gevonden, is ondertussen bijna tot traditie verheven. Om die reden wil een aantal mensen dat deze Chinese oude traditie voor de ondergang wordt behoed.

Zie The Chinglish files en The Chinglish Pool

Iedereen mag meedoen!

"En wát kunnen

de mensen winnen, Pièrre?"

Opnieuw een prijsvraag, omdat de eerste eigenlijk wel erg leuk was om te doen. Ook de prijs die ik dit keer heb, krijgt de winnaar binnen enkele dagen zonder kosten thuisgestuurd. De prijs is dit keer iets bijzonders: een blender voor in de keuken. Gewoon om een heerlijke milkshake mee te maken, een gezonde fruitdrank, of zelfs eigengemaakte mayonaise. Het is een stevig model met een 500 watt motor, waarmee ook ijsblokjes kunnen worden gemalen. De blender is uiteraard hagelnieuw in verpakking.

Dit keer zijn de vragen in ieder geval wat meer 'algemeen', waardoor de kans wat groter is dan de vorige keer dat er meer dan één goede inzender is. In dat geval zal ik alsnog briefjes met de namen van de goede inzenders in een koektrommel gooien en zo op een zo eerlijk mogelijke manier een winnaar uitkiezen. En in principe mag iedereen dus meedoen.

De vragen:

1. In welk jaar begon de soap 'Goede Tijden, Slechte Tijden' in Nederland?

2. Hoe heet de architect van het jachtslot op de Hoge Veluwe?

3. Wie is de vaste presentator van het NOS Journaal van acht uur?

4. Wie was minister-president voordat Wim Kok dit werd?

5. Hoe heet de zanger en bassist van de Nederlandse groep Doe Maar?

De antwoorden kunnen uitsluitend via het invulscherm achter dit linkje worden ingestuurd, en de prijsvraag sluit op vrijdag 22 september om 23.59 uur.

10 september 2006
copyright: shorties.nl

Dit is een herschreven versie van een column van 7 maart 2004.

Gisteren had ik zo'n dagje buiten de deur. Ik som even op wat ik mij er nog van herinner, waarschijnlijk vergeet ik nog wel wat: ik heb om te beginnen vier volkorenstokbroodjes meegenomen. Die waren voor half tien in de trein op de heenweg al grotendeels op. Op station Diemen-Zuid had ik wat tijd over en heb ik om kwart over tien een lekker belegd stokbroodje gezond gegeten, uiteraard zonder vlees, maar wel met extra kaas, olijven en een eitje erbij. Om half twee, nadat ik uit een vergadering kwam de resterende meegenomen stokbroodjes soldaat gemaakt en in Hilversum, waar ik even gewinkeld heb, een volkorenpanini met (heerlijk!) veel tonijn.
 
Onderweg ook nog een bakje sushi gekocht en die heb ik bij thuiskomst meteen opgegeten. Vult niet erg hoor, die sushi, dus heb ik een uur later een bij New York Pizza bestelde vegetarische canneloni en een tamelijk vullend kaneeltoetje uit de oven gehad. Ik was te moe om zelf nog wat te maken. Halverwege de avond heb ik nog twee puddingtoetjes genomen en een puntzak met 'snoepgroente' die je tegenwoordig op station Amersfoort kunt kopen. Vlak voordat ik naar bed ging heb ik nog twee volkorenpistolets met een dikke laag pindakaas gegeten, om te voorkomen dat mijn knorrende maag me wakker zou houden. Let wel: mijn gewicht is ondanks dit soort gewoontes dus nog steeds zo goed als stabiel...
 
Afgelopen zomer heb ik trouwens wel geleerd wat het is, voor het eerst in mijn leven, om niet meer veel te moeten eten en zelfs flink te moeten lijnen om op gewicht te blijven. Het was, moet ik zeggen, niet zo erg als ik mij altijd had voorgesteld. Ik denk dat mijn lichaam met dezelfde voedingsstoffen op dat moment heel efficiënt omging. Ik had namelijk in het geheel geen last van de hongeraanvallen waar ik als ik de neiging heb om af te vallen zo sterk door word geteisterd. De afwezigheid van die vreetaanvallen vergemakkelijkte de zaak dramatisch. Ik was totaal overgeschakeld op een menu van weinig rijst, een magere vegetarische burger en zeer veel groente (daar kom je niet van aan). Ook beperkte ik de hoeveelheid fruit die ik at, tot maximaal twee stuks per dag (ik at gewoonlijk enorme hoeveelheden fruit omdat ik daar erg van houd).
 
Langzaamaan gingen toen de kilo's eraf, totdat twee, drie maanden geleden de boel ineens weer kenterde en de kilo's als vanzelf er weer vanaf vlogen. Het was nog best moeilijk om weer over te schakelen. De diëtiste heeft me er nog op gewezen om bijvoorbeeld weer (dieet)margarine te gaan eten in plaats van halvarine, dat soort dingen. Ik ga het nu allemaal wat beter in de gaten houden. Door al in het begin bij te sturen kan ik mijn gewicht stabiel rond de huidige waarde (zo'n 76 kg bij 1,90 m lengte) vasthouden. Maximaal heb ik afgelopen zomer dus 88 kg gewogen. Zo'n vijf jaar geleden was het minimum ongeveer 62 kg.
 
N.B. ik ben vegetariër, maar ik eet wel eieren en ook af en toe vis. Dat laatste omdat dat de meest effectieve manier is om een vitamine B12-tekort te voorkomen. Sinds ik deze column geschreven heb, ben ik wel gestopt met tonijn eten. Bij het vangen van verschillende soorten tonijn komen namelijk heel onnodig veel dolfijnen om, die per ongeluk in de netten terechtkomen. Zie eventueel de handige viswijzer van het Wereld Natuur Fonds, die je hier kunt downloaden.

Dit is een herschreven versie van een column van 7 maart 2004.

Categorie: persoonlijke historie - plusminus 491 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

9 september 2006
copyright: shorties.nl

Dit is een herschreven versie van een column van 7 maart 2004.

Ik heb al eens geschreven over de slaap-apneu waar ik last van heb, en ook over mijn problemen met een onverwacht nogal toenemend gewicht. Mijn gewichtsproblemen worden hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door dingen die samenhangen met de slaap-apneu: als je niet of slecht slaapt verbrand je meer, zowel 's nachts als overdag. Mensen die aan slaapapneu lijden, zitten 's ochtends vaak ook vol met adrenaline, waardoor ze extra veel energie blijven verbranden. Het effect van dat alles wisselt bij mij door de maanden heen dus nogal.

Driekwart jaar geleden (zomer 2003) ben ik naar een diëtiste geweest om een beetje een rem te zetten op mijn gewichtstoename, omdat het echt uit de hand dreigde te lopen. Ik had een grafiekje uitgezet waaruit bleek dat als de lijn daarvan zich twee jaar zou voortzetten, ik 120 kg zou wegen, en volgens de diëtiste klopte die prognose wel.

Al vaker had ik in het verleden te maken gehad met gewichtsschommelingen. Dat was vaak in enkele weken zeven kilo erbij en dan een maand erna dat gewicht er weer af. Ik heb hierom zo'n vijf jaar geleden ook al een keer mijn bloed laten onderzoeken, maar er was toen niets te vinden. Hoogstwaarschijnlijk hebben die snelle veranderingen deels ook met vocht te maken. Een schommelende beweging dus. Dit keer leek het echter een stijgende lijn, maar het kan verkeren...

Een paar weken geleden ben ik bij dezelfde diëtiste geweest voor een omgekeerd advies: ik bleef maar afvallen. Ook nu weer was er bij een bloedonderzoek niets te vinden. Op dit moment (voorjaar 2004) lijkt mijn gewicht ondertussen weer enigszins stabiel of zelfs een beetje stijgend. Maar ik moet blijven oppassen.

Ik eet als vegetariër toch altijd al meer bewust dan de gemiddelde Nederlander, maar ik zorg er nu voor dat ik vooral eten kies dat A. iets aan gewichtstoename bijdraagt, en B. dat dat vooral doet met onverzadigde vetten, om mijn cholesterol niet te laten meestijgen. Toch heb ik desondanks af en toe nog te maken met enorme hongeraanvallen die bij mij vaak bij een periode met een dalend gewicht horen. Ik krijg het haast niet bijgegeten, en om ze enigszins op te vangen eet ik dus om de ongeveer twee uur. Niet dat ik trouwens daarnaast niet aan die hongeraanvallen toegeef. Vooral op dagjes buiten de deur wordt dat duidelijk, omdat ik dan kennelijk nog meer verbrand. (wordt vervolgd)

Dit is een herschreven versie van een column van 7 maart 2004.

Categorie: persoonlijke historie - plusminus 393 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Ik heb al wel een mooie prijs beschikbaar (hageltjenieuw deze).

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Frederique kijkt nog steeds heel graag televisie. Ik ben daarbij naarstig op zoek naar of ze ook een voorkeur heeft voor bepaalde zaken. Zo vindt ze Animal Planet bijvoorbeeld nog steeds heel leuk. Maar ze kan ook vol aandacht samen met me zitten kijken naar een serie als Law & Order.

Ze heeft een voorkeur voor programma's waar veel kleine dingen in het scherm bewegen. Of dat nou mensen zijn of dieren, of gewoon figuurtjes maakt nauwelijks uit. De logootjes bovenin, vooral als ze rood zijn vindt ze prachtig. Ze gaat dan voor het scherm of boven op de televisie zitten om ze te pakken. Wat ze op dit moment echter met kop en schouders het allerleukst vindt zijn de filmpjes waar ze zelf de hoofdrol in speelt. Als ik die in haar bijzijn op de PC draai, dan springt ze op mijn schoot, en gaat dan met totale aandacht zitten kijken. Af en toe vindt ze het zo spannend dat ze op het toetsenbord stappend naar het beeld toe gaat en bij de aftiteling (toch ook een soort logo's) is ze dus helemaal niet meer te houden.

7 september 2006
copyright: shorties.nl

Dit is een herschreven versie van een column van 15 mei 2004.

Toen ik in het tweede jaar van de middelbare school zat, vond men het nodig om op school seksuele voorlichting te geven. Nou waren mijn ouders heel vooruitstrevend, dus ik had in tegenstelling tot een aantal klasgenoten eigenlijk al mijn vragen al beantwoord gekregen, dus echt nodig was het voor mij niet. Trouwens veel andere klasgenoten hadden, al dan niet alleen met woorden, onder elkaar al het een en ander uitgewisseld. Maar goed, het was van de school toch een loflijk streven.

Kennelijk was er in de lerarenkamer heel wat omgegaan, voordat ze iemand deze gewichtige opdracht, om met een klas vol puberende leerlingen over zo'n heikel onderwerp te gaan praten, hadden gegeven. Daarbij was dus de keuze gevallen op de heer van Daalen. Ik kende hem wel, want hij woonde maar een straat bij ons vandaan. Van Daalen zat vlak voor zijn pensionering, en kennelijk was de gedachte dat hij door zijn leeftijd zoveel levenservaring had, dat hij over een onderwerp als dit in ieder geval wel makkelijk zou kunnen praten. Niets was minder waar, want de man die stond te schutteren en te trillen, hij vond het zichtbaar vreselijk. Niet dat ik nou zelf zo'n held was in het onderwerp. Ik was bang van de zenuwen geen woord hierover uit te kunnen brengen, en dus maakte ik mij, hoewel ik in de rij bij de deur helemaal vooraan zat, zo klein mogelijk om zo niet op een vraag te hoeven reageren.

Die werkwijze ging lange tijd heel goed. Van Daalen was te druk bezig met zijn verhaal, waarbij hij ook inging op zulke voor de voortplanting belangrijke zaken als hoe het woord vagina voor de goede orde uitgesproken moest worden. 'Ja jongens en meisjes, en niet het woord 'kut' dat door jongelingen nog wel eens gebruikt wordt en dat eigenlijk uit onze taalwoordenschat verwijderd zou moeten worden." Het was de eerste keer dat ik iemand van boven de vijftig dat woord zo duidelijk hoorde uitspreken. Vervolgens ging hij verder, en kwam uiteindelijk terecht bij waar het allemaal om draaide: de daad. Heel technisch ging hij in op hoe een en ander er door moeder natuur, en als je erin geloofde ook de Schepper, toch zo vreselijk functioneel gemaakt was, dat het telkens allemaal paste. Daar hoefde je je echt geen zorgen om te maken. En vervolgens vertelde hij dat de man daarbij dus in de vrouw ging: "En wat is het wat er dan gebeurt?" vroeg hij, waarop niemand reageerde "Niemand die het weet?", zo vroeg hij nog een keer. "Nou dan misschien wel dat kleine jongetje in de hoek van de klas daar, met dat grote rode hoofd." Ik voelde hoe de hele klas deels met groot medelijden, deels hoopvol de ogen op mij richtte. Ik gaf het begrip met je stoel door de houten vloer te willen zakken een geheel nieuwe betekenis. Ik aarzelde lang, werd nog veel roder en bracht vervolgens uit 'Uuuuuh', waarna Van Daalen het verhaal weer overnam, mij in zweet badend aan mijn lot overlatend.

Je leest tegenwoordig regelmatig over geweld op school en tegen leraren. Veel mensen kunnen zich daarbij niets voorstellen, maar ik besloot daar en op dat moment 'ik weet de vent z'n adres en ik pak hem hiervoor een keer heel lelijk en in honderdvoud terug'. Ik had geen flauw idee wat ik daarvoor dan wel zou moeten ondernemen, en diep van binnen wist ik denk ik wel dat wanneer het erop aankwam, ik dat toch wel niet zou doen. Niettemin nam ik mij op dat moment heilig voor om hem, later als ik groot was, en hij misschien ziek en zielig en slecht ter been, als ik hem tegenkwam de wandelstok onder zijn handen vandaan te schoppen. Kort daarop ging hij met pensioen, en ik heb de goede man daarna ook nooit meer terug gezien.

Waarom Van Daalen mij deze nogal onaardige kunst flikte? Ik weet het niet. De vraag kwam voor mij op dat moment in ieder geval volledig uit de lucht vallen. Ik heb het, toen de ergste boosheid vrij snel alweer voorbij was, steeds geweten aan zijn eigen ongemak met het onderwerp. Raar was het in ieder geval wel, want hij had tijdens de les eigenlijk alleen aan het begin aan een aantal mensen vragen gesteld. En doordat het zo onverwacht was, kwam de opmerking natuurlijk ook veel harder aan. Nou ja, het is natuurlijk lang geleden, maar het blijft wel een mooi verhaal om te vertellen.

Dit is een herschreven versie van een column van 15 mei 2004.

Categorie: persoonlijke historie - plusminus 743 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

6 september 2006
copyright: shorties.nl

Nieuwe column

Pas door een radio-reportage van een paar weken geleden ontdekte ik dat dit toch iets minder gewoon is dan ik een tijdlang gedacht heb. Voor wie dit fenomeen niet kent, is het denk ik wel leuk om het eens te lezen. In de supermarkt waar ik regelmatig mijn boodschappen doe, reken je sinds eind 2005 niet af aan de kassa, maar je doet dit zelf terwijl je winkelt.

Het spaart tijd, zowel voor de winkel als voor de klant, omdat je niet bij de kassa, maar bij grote betaalzuilen afrekent. Het hele systeem is gebaseerd op een zodanig vertrouwen in de gewone burger, dat ik denk dat het met de verloedering en de normvervaging van de maatschappij in de praktijk gewoon nog heel erg mee moet vallen.

De handscanner op het winkelwagentje

De werking van het systeem is als volgt. Als je de winkel binnenkomt pak je niet alleen een mandje of een winkelwagentje (dat laatste is handiger), maar je gaat ook naar een wand die in de buurt van de ingang staat. De wand zit vol met een soort rekenmachine-achtige apparaten, met een handvat met een soort trekker, een beetje zoals bij een waterpistool of plantenspuit. Deze apparaten worden de handscanners genoemd. Je houdt je bonuskaart voor een scanner in de wand zelf, en vervolgens licht één van de 'rekenmachines' op, die je daarna uit de wand neemt. Een winkelwagentje is in dit geval handiger, omdat je de handscanner in een houder kunt steken op de handgreep, waarmee je de wagen duwt.

De bedoeling is dat je zelf ieder artikel dat je in de wagen doet scant. Dat doe je door de trekker op de handscanner over te halen, waarbij je de rode bundel licht die uit de scanner komt op de streepjescode van het artikel richt dat je in je winkelwagentje wilt leggen. In het grote display op de handscanner verschijnt vervolgens de naam van het artikel, en de prijs en eventueel de aanduiding of er korting op zit vanwege de bonuskaart. Wanneer je meer stuks van hetzelfde artikel wilt, kun je dat met pijltjesknoppen naar boven of naar beneden aangeven, en je kunt het artikel ook weer eenvoudig uit het apparaat verwijderen. Het display geeft daarbij keurig je boodschappenlijstje aan met de spullen die je al gescand hebt, inclusief de prijzen en het totaalbedrag, wat heel handig is als je op dat moment niet al teveel geld bij je hebt.

Als je klaar bent met winkelen loop je naar de betaalzuilen toe, die zo ruim in aantal zijn bemeten dat er altijd meerdere vrij zijn. Ook bij de betaalzuilen staat weer een wand, zoals bij de ingang staat. Hierin doe je de handscanner die je zojuist voor je inkopen gebruikt hebt. Vervolgens loop je naar het bijbehorende beeldscherm, houdt voor de scanner die daaronder zit nogmaals bonuskaart, plus zo nodig je airmilespas en je eventuele statiegeldbon of andere kortingsbewijzen. Het apparaat geeft daarna aan dat je kunt gaan betalen. Bij een deel van de zuilen gaat dat alleen met een pinpas, maar er zijn ook zuilen die daarnaast ook contant geld accepteren.

De betaalzuilen. De foto is in december 2005 gemaakt,
met mijn vrij matige camerafoon.

Als de betaling geslaagd is, krijg je de kassabon die je tevens nodig hebt om met je boodschappenkarretje door een klapdeurtje te kunnen.

Ik heb er al vele malen gebruik van gemaakt, en het systeem werkt gewoon hartstikke goed. Het viel mij mee. Het enige is dat ik de interactie met andere mensen toch wel mis. Om die reden sluit ik toch nog regelmatig aan in de rij voor de kassa's die het filiaal toch ook nog heeft.

Vanochtend ging er bij het betalen trouwens iets mis. De vriendelijke, doch zakelijke damesstem uit de betaalzuil bleef als ik mijn bonuskaart scande maar roepen dat ik eerst mijn handscanner in de wand moest steken. Dat had ik echter al gedaan, maar die stomme wand hield de scanner krampachtig vast, zodat ik hem er niet uit kon nemen en opnieuw insteken. Wat ik nog niet eerder had gezien was dat in het aanraakscherm een knop zit om een medewerker te waarschuwen. Die loste de problemen na enig computergeneuzel en het inlezen aan haar balie van mijn bonuskaart snel op.

Het systeem is zoals ik al zei, grotendeels gebaseerd op het vertrouwen in de mensen. Vanzelfsprekend zou ik zoiets niet doen, maar hoe makkelijk is het voor iemand niet om twee pakjes boter in het karretje te leggen, en op de scanner er slechts eentje in te voeren. Om dit te ondervangen wordt één op de zoveel mensen er willekeurig door de computer tussenuit gehaald, van wie alle artikelen aan de balie nogmaals worden gescand. Wat er dan gebeurt wanneer er iets niet klopt weet ik niet. Dat heb ik dus nog nooit gezien.
 

Categorie: achtergrond/life-log - plusminus 781 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Leuk filmpje over dieren die

dronken worden van bedorven

fruit!

www.metacafe.com/watch/90957/drunk_animals

Eerdere dagelijkse foto's

Spelen met een lange ketting...

http://shorties.be/2006/fred/fredopfilm12.html

Eerdere dagelijkse foto's

4 september 2006
copyright: shorties.nl

Nieuwe column

Ik heb er dacht ik wel al eens over geschreven dat ik hulp heb van iemand die mij coacht bij het opruimen van mijn huis. Iets wat ik toe nu toe eigenlijk nooit goed heb kunnen leren. Dat begint ondertussen echter aardig te vlotten, en het leuke is dat je soms de meest aardige dingen terugvindt. Een van de dingen die ik een tijdje terug tegenkwam was een stuk van een rol papier, bestemd voor gebruik in een telexmachine.

Lang geleden, gebruikte ik om kosten te besparen als printer een telexmachine, die ik eigenlijk als radioamateur in gebruik had. Uiteindelijk kocht ik zelf ook een printer (de telexmachine was traag, kon geen hoofdletters printen en maakte bovendien een enorm kabaal), en uit die periode was het papier dat ik tegenkwam. Ik weet vrij zeker dat wat erop staat uit 1985 stamt. Het zijn de eerste paar hoofdstukken van een nooit voltooid detective-verhaal, stijl Mickey Spillane's Mike Hammer, maar dan met een enigszins komische ondertoon.

Ik heb eigenlijk goed mijn best gedaan om dit soort van bestanden die in de toekomst misschien nog eens van belang kunnen zijn, altijd van een vorig naar een volgend computersysteem te transporteren, wanneer die twee systemen niet compatibel waren. In dit geval was het bestand aangemaakt op een kloon van de bekende Apple II-computer. Zeer waarschijnlijk moet ik het bestand hiervan dan ook nog wel in een van mijn computerarchieven kunnen vinden. Omdat ik geen zin heb in uitgebreide speurtochten op dat gebied, en ook omdat ik vrij snel typ, ben ik de hoofdstukken nu opnieuw aan het intypen. Zo heb je bovendien veel meer aandacht voor hoe een tekst is opgebouwd, dan wanneer je het gewoon maar even doorkijkt.

Wat me enorm opvalt, of eigenlijk meevalt, is dat ik toen al heel behoorlijk kon schrijven. Ondanks dat er sinds die tijd een hele hoop levenservaring bij is gekomen, ik een tamelijk diepgravende schrijfopleiding heb gevolgd, en bovendien jaren ervaring als journalist en vertaler heb opgedaan, is wat ik lees dus helemaal niet slecht. Gek is ook dat ik daar eigenlijk wel een beetje teleurgesteld van ben. Heb ik met al die moeite zo weinig bijgeleerd in al die jaren? Ik verkeer in de veronderstelling dat ik me persoonlijk in die tijd nogal ontwikkeld heb. Dat ik in een tijd, waarvan ik nu vind dat ik die ontwikkeling nog niet had doorgemaakt, verhalen kon schrijven die getuigen van zoveel inzicht doet me twijfelen. En ik vind het op zijn minst opmerkelijk.

Natuurlijk heb ik ook vakmatig een hele ontwikkeling meegemaakt, en heel zeker is mijn taalkennis nu heel veel meer gedegen dan het toen was. Toch denk ik dat schrijven zoals ik dat doe veel meer een kwestie van aanleg moet zijn dan van een leerproces, zoals ik tot nu toe altijd dacht. Beetje bizar is dat toch wel.

Categorie: bespiegeling - plusminus 476 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

Dit is de top 5 van inzenders. Er was er slechts één inzender die alle vijf antwoorden goed had. Het venijn zat hem in het blad Mens & Gevoelens.

1. Simone (via mailinglijst) 28-8-2006 19:35
   vijf goede antwoorden

2. Astrid (via forum) 28-8-2006 10:30
   vier goede antwoorden

3. Francien (via mailinglijst) 28-8-2006 10:33
   vier goede antwoorden

4. Loes (via forum) 28-8-2006 20:27
   vier goede antwoorden

5. Philip Boer (via weblog) 1-9-2006 18:36
   ook met vier goede antwoorden

Simone kan de komende dagen dus een pakje met de post verwachten. Niet allemaal in een keer opeten hè?!

Door allerlei omstandigheden een beetje vertraagd, maar hier zijn de antwoorden van de prijsvraag. Als alles goed gaat, maak ik later op de avond de winnaar bekend.

De antwoorden:

1. Wat is de naam van de bedenker van het woord 'weblog'?

Jorn Barger is de 'uitvinder' van de term weblog die in december 1997 het leven vond.

Zie eventueel http://nl.wikipedia.org/wiki/Weblog

2. Hoe heet de oudste internetprovider voor particulieren in Nederland? (Zowel de oude als de nieuwe naam is goed).

XS4ALL, maar Hacktic was ook goed geweest. Hier kun je veel meer hierover vinden.

3. Hoe heet het eerste blad waarin ik rond 1990 een literair getint verhaal(tje) publiceerde?

Mens & Gevoelens

4. Hoe heet de bekendste en waarschijnlijk eerste webcamsite van Nederland? (Ik schreef er ooit een artikel over)

www.camathome.com, zie bijvoorbeeld het WebWereld-archief

5. Wanneer plaatste ik mijn allereerste weblogposting ooit? Ik heb er weleens over geschreven, maar toen zat ik er geloof ik met de datum flink naast. Wat bij deze vraag telt is degene die er het dichtste bij zit. Let op: dit is dus niet de eerste posting in mijn huidige blog!!

Voor spek en bonen, want die had ik al weggegeven, dit was de volledige post:

From: John Piek, e-mail  http://www.sikkema.net [dc2-isdn971.dial.xs4all.nl]
Date: Sat Feb 26 19:45:35 2000

Onderzoekje gedaan naar webloggen. Remco Sikkema was één van de eerste webloggers in Nederland. Bekijk ook zijn weblog, al is het maar om te zien waarom hij op Valentijnsdag geen weblog had...

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Alleen vanavond kun je nog antwoorden insturen voor de candyjar met 1 kg zuurtjes via dit formulier.

De vragen:

1. Wat is de naam van de bedenker van het woord 'weblog'?

2. Hoe heet de oudste internetprovider voor particulieren in Nederland? (Zowel de oude als de nieuwe naam is goed).

3. Hoe heet het eerste blad waarin ik rond 1990 een literair getint verhaal(tje) publiceerde?

4. Hoe heet de bekendste en waarschijnlijk eerste webcamsite van Nederland? (Ik schreef er ooit een artikel over)

5. Wanneer plaatste ik mijn allereerste weblogposting ooit? Ik heb er weleens over geschreven, maar toen zat ik er geloof ik met de datum flink naast. Wat bij deze vraag telt is degene die er het dichtste bij zit. Let op: dit is dus niet de eerste posting in mijn huidige blog!!

En de hints:

Vraag 1: dit moet toch echt te vinden zijn. Als ik geen goede antwoorden krijg, geef ik in de loop van de week toch nog een hint.

Vraag 2: Mijn weblog dat te vinden is op www.shorties.nl zit bij deze provider.

Vraag 3: Margreet Dolman schreef in hetzelfde blad.

Vraag 4: De site is van twee personen, en de naam van een van die twee is Rickert.

Vraag 5: Dit antwoord kan volgens mij zo goed als niemand weten, dus die zal ik maar gewoon geven: Sat Feb 26 19:45:35 2000