Noodverkeer van schepen

1 mei 2006
copyright: John Piek

Waar komt mijn fascinatie voor morse-telegrafie toch vandaan? In de vorige eeuw hebben veel mensen al dan niet verplicht geleerd om in morse te communiceren. Het was bijvoorbeeld verplicht gesteld bij een deel van de manschappen op de koopvaardijvloot, bij de marine, en ook voor een aantal dienstplichtigen. Voor de meeste mensen is het op het gehoor ontcijferen van morse het moeilijkst te leren, maar voor sommige anderen is dit geen probleem, maar is juist het seinen weer heel moeilijk. Hoe dan ook kost het vele maanden om te leren, maar misschien vormt dit juist ook wel onderdeel van de uitdaging...

Morsetelegrafie heeft altijd mijn fascinatie gehad. Ik ben toen ik zestien was in de ban geraakt van de eenvoudige apparatuur die je daarvoor kunt gebruiken. Ruim anderhalf jaar later haalde ik het examen voor mijn zendmachtiging, en kon ik daardoor met een vergunning gaan zenden. Nog een jaar later haalde ik het morse-examen, waardoor ik ook op de kortegolfbanden mocht gaan uitzenden.

De afstanden die je op de kortegolf kunt overbruggen zijn enorm veel groter dan op de banden ruwweg boven frequenties van 30 MHz. Omdat een deel van de aan hen toegewezen banden door radioamateurs met commerciële diensten gedeeld wordt (je mag elkaar niet storen), moesten radioamateurs het morseschrift kunnen verstaan, om zo niet ongewild storing te veroorzaken aan bijvoorbeeld het noodverkeer van schepen of aan andere gebruikers. Sinds de jaren negentig is morse wereldwijd voor commercieel gebruik vervangen door satellietverbindingen. Die zijn veel goedkoper, omdat er geen mensen meer opgeleid hoeven te worden tot telegrafist. In 2003 werd in Nederland het morse-examen voor radioamateurs afgeschaft. Enige tijd daarvoor werden de mensen zonder morse-examen al toegelaten tot de kortegolfbanden.

Zoals dat wel vaker gaat: nu het niet meer moet begint morse voorzichtig aan juist wat aan populariteit te winnen. Her en der worden weer morsecursussen gegeven, en de kleine radioapparaatjes (zendontvangers) die vanwege hun eenvoud makkelijk mee te nemen zijn, maar die alleen voor morse geschikt zijn, staan op sites als Marktplaats en eBay nooit lang te koop of gaan voor hoge bedragen van de hand. Ook zijn er nog altijd volop seinsleutels te krijgen, zowel nieuw als tweedehands; al moet je daar soms wel enige tijd naar zoeken. (wordt vervolgd)

Categorie: - bespiegeling - 369 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

Ik heb ff gekeken, maar het is inderdaad ook wel erg...
(zie www.watvooreikelbenjij.nl)

1 miljoen euro en je dan zo laten sponsoren met reclame?? En dat terwijl de discussie gaande is of de overheid niet op open source software moet overschakelen.

hoezo overheidssite...?

Ik druk me op mijn blog zelden zo sterk uit, maar het is een schande!

Stelletje sukkels.

www.watvooreikelszijnjullie.nl

N.B. en ik ben doorgaans geen SP-stemmer

Eerdere dagelijkse foto's

Ik post opnieuw minder dan gewoon door gezondheidsproblemen bij een kat. Simoon is al twee weken ziek. Het is niet helemaal zeker of ze hetzelfde heeft als waar Witje aan doodgegaan is, maar het lijkt er wel op. Bij Simoon waren we er op tijd bij, en ze lijkt heel redelijk te reageren op prednison. Misschien schrijf ik er binnenkort nog wel over in een column.

Eerdere dagelijkse foto's

26 april 2006
copyright: John Piek

Reclamespotjes op de radio zijn net als op televisie soms reuze irritant. Ik luister vaak naar Radio 1, en daar richten de spotjes zich grotendeels op ondernemers. Bij een aantal spotjes ren ik, waar ik maar kan naar de volumeknop, maar soms gaat dat helaas niet. De grootste ergernismomenten zijn als ik onder de douche sta 's ochtends, de ogen nog half dicht van de slaap. Om alvast wat actualiteiten op te pikken luister ik dan naar mijn radio. Dat is een doucheradio, dus eigenlijk kun je de knoppen ook met natte handen zonder probleem bedienen. Alleen is dit een goedkope doucheradio (cadeautje van een postorderbedrijf), zodat de gladde knoppen met natte handen te stroef gaan om te kunnen bedienen. En als ik eerst mijn handen afdroog dan is het spotje al voorbij. Er zit dus niets anders op om het dus maar uit te zitten. Of te staan eigenlijk, onder het op dat moment op zich verder heel weldadig aandoende water.
 
Het ergste zijn de schreeuwerige spotjes. Of die, die aanzwellen. Kyocera is er zo eentje. Nooit nog zal ik van deze, ongetwijfeld kwalitatief onberispelijke firma iets in mijn huis willen bezitten. Eerst begint het met een hoop gewauwel en geneuzel over de multifunctionals (multifunctionals? daar wil ik op de vroege morgen al helemaal niets over horen). Over de multifunctionals van het bedrijf dus, die er zo verschrikkelijk uitspringen dat je wel gek bent om zo'n apparaat niet aan te schaffen. Ook al heb je hem dus helemaal niet nodig.
 
Ook de overheid maakt zich schuldig aan dit soort reclameonfantsoen. Ze hebben een spotje dat gaat over het herdenken van de vierde en het vieren van de vijfde mei. Niks mis mee, op zich. Alleen gebeurt het wel wat vaak. Op het eind van het spotje volgt een intro van een liedje (als dat begint knijp ik op onder het stromende water mijn billen alvast bij mekaar). Is het de Dijk soms, die zich daarvoor leent? Het mooist is nog: zolang als het spotje draait, ik heb het zeker al zo'n zeventig, tachtig keer gehoord, is me altijd nog niet duidelijk wat ze er nou zingen. Ik kom niet verder dan 'De vrede is te vochtig'. Vochtig? Vrede?

Categorie: reclame - 369 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

http://video.google.com/videoplay?docid=-6336617289916612545&q=hema&pl=true 

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Wow! De Red Hot Chili Peppers bij Sessions op AOL Music:

http://music.aol.com/videos/sessions.adp

20 april 2006
copyright: John Piek

Svalbard is weliswaar geen helemaal zelfstandig land, maar wel voor 99%, dus ik vind dat het best in de serie 'Ministaatjes' past. Wij Nederlanders kennen Svalbard onder de naam Spitsbergen. De eilandengroep kreeg die laatste naam, toen Willem Barentsz in 1596 onderweg was naar Nova Zembla, en de eilanden daarbij tegenkwam. In vroeger dagen werd de hele archipel (ook internationaal) Spitsbergen genoemd, en het eiland dat nu bekend staat als Spitsbergen heette toen West-Spitsbergen. Tegenwoordig wordt alleen in Nederland de oude benaming voor de hele eilandengroep nog gebruikt.
  
Sinds 1920 staat Svalbard door het Spitsbergen-verdrag onder Noors toezicht. Svalbard is echter wel degelijk een zelfstandig land. Er wordt in tegenstelling tot Noorwegen bijvoorbeeld geen accijns geheven op sterke drank. Ook de andere belastingen zijn er anders geregeld dan in Noorwegen, en het land heeft een eigen volkslied. Maar de geldeenheid is er wel de Noorse kroon. Geen wonder, als je het inwoneraantal van het landje ziet.
  
De eilanden zijn 62.049 vierkante kilometer groot, en afhankelijk van het seizoen wonen er in totaal tussen de 2700 en 4000 mensen (ter vergelijking: Nederland is 41.526 km² en heeft ongeveer 16,5 miljoen inwoners). Svalbard ligt zeer noordelijk: zo'n 565 km noordelijker dan het bovenste puntje van Noorwegen. Van de eilandengroep zijn er drie bewoond: Spitsbergen, Bjørnøya and Hopen. Volgens het unieke verdrag van Spitsbergen hebben burgers van verschillende andere landen op basis van gelijkheid met de eigen burgers van Svalbard rechten om mijnbouw te plegen en andere natuurlijke bronnen te exploiteren. Als gevolg daarvan ontstond er een min of meer autonome permanent bewoonde Russische vestiging die Barentsburg ging heten. De voertaal in Barentsburg is dan ook Russisch, en de inwoners zijn van Russische of Oekraïense oorsprong. Op een bepaald moment in de geschiedenis was door de mijnbouw het aantal Russische inwoners van Spitsbergen groter dan het aantal oorspronkelijke Noorse inwoners. Een tweede Russische vestiging Pyramiden werd overigens in het jaar 2000 verlaten.

Longyearbyen op Spitsbergen in juli 2002 Foto: Michael Haferkamp
(klik = vergroting)

De vestigingen die bewoond zijn of waren op de eilandengroep zijn: Longyearbyen (hoofdstad, Noors, 1700 inw.), Barentsburg (Russisch, 900 inw.), Sveagruva (Noors, 210 inw.), Ny-Ålesund (Noors, 40 inw.), Bjørnøya (Noors weerstation, 9 inw.), Hopen (Noors weerstation, 4 inw.), Isfjord Radio (radiocommunicatiestation gesticht in 1933, en sinds 1976 buiten gebruik, maar nog steeds bewoond vanwege toerisme), Pyramiden (Russische, verlaten in 2000), Grumant (Russisch, verlaten in 1961) en Smeerenburg (Nederlandse vestiging ten behoeve van de walvisvaart, verlaten in 1660). Overigens hebben ook Amerikaanse, Britse, Nederlandse, Duitse en Zweedse mijnbouwbedrijven in het verleden op de eilandengroep kolen gedolven.
  
Zo'n zestig procent van de eilanden van Svalbard is bedekt met gletsjerijs en sneeuwvlaktes. Het klimaat is er echter gematigd. De wateren rond de eilanden zijn het grootste deel van het jaar gewoon bevaarbaar. Omdat de eilandengroep ruim boven de poolcirkel ligt, is het er dag en nacht licht van 20 april tot en met 23 augustus, en altijd donker tussen 26 oktober en 15 februari. Svalbard heeft naar het schijnt een ongelooflijke pracht aan bloemen, die uiteraard vooral profiteren van de periode dat het er 24 uur per dag licht is. Aan wilde zoogdieren kent het eiland onder andere ijsberen, de arctische vos, een aparte unieke Svalbard elandsoort en een uitsluitend op het eilandgroep voorkomende veldmuissoort. Vanwege het voorkomen van ijsberen moet iedereen die zich buiten de bewoonde plaatsen begeeft, zich wapenen met een geweer, hoewel het schieten van ijsberen wel bij wet verboden is.

De grootste bron van inkomsten op de eilanden zijn de kolenmijnen, op enige afstand gevolgd door de visserij en de jacht. Sinds enkele tientallen jaren komt ook de telecommunicatiesector op, met name door de vestiging van enkele grondstations voor satellietcommunicatie en de aanleg van een glasvezelverbinding die voor deze satellietgrondstations nodig is. Vanwege de soevereiniteit van de eilandenarchipel moeten de inkomsten uit belastingen van het gebied in het geheel opnieuw op de eilanden worden besteed.

Bronvermelding: diverse sites, Wikipedia Nederlands, Wikipedia Engels

Websites:
www.svalbard.com
www.spitsbergen.cjb.net
http://haldde.unis.no (over Aurora Borealis, het Noorderlicht)
http://www.avinor.no/English/Airports/Svalbard_Airport
http://maps.google.com

Svalbard heeft twee internet topleveldomeinen, .no en .sj. Alleen de eerste daarvan wordt gebruikt.

This image is a map taken and/or modified from the Central Intelligence
Agency's World Factbook. Under United States copyright law, all
information and images from the World Factbook are in the public domain. Subject to disclaimers.

Categorie: achtergrond - 635 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

18 april 2006
copyright: John Piek

Eindelijk ben ik dan om! Die stomme privacydiscussie ook. Dat mensen in sommige gevallen zo krampachtig aan hun privacy proberen vast te houden dient werkelijk geen enkel doel. Dat is toch allemaal achterhaalde jaren zeventig mumbo-jumbo? Gek is dat ik zelf dus ook altijd zo dacht. Maar ik heb er nog eens op een open manier over nagedacht, en het moet nu maar eens afgelopen zijn. Mensen maken alleen maar misbruik van de privacy die ze zomaar gratis van de overheid cadeau krijgen. Ik denk dat de meeste mensen dat soort van vrijheden gewoon niet aankunnen. Het leidt maar tot ontduiking, overtreding en zelfs tot misdrijven.

Nergens voor nodig dus, en ik heb ook meteen al een goed idee: schaf de identificatieplicht af! Jazeker je leest het goed: nergens voor nodig. Geef in plaats daarvan iedere burger een gratis mobieltje (belkosten voor eigen rekening natuurlijk). En maak het tegelijkertijd wettelijk verplicht dat iedereen dat mobieltje, net als nu je identificatiebewijs, altijd bij zich moet hebben.

De voordelen zijn legio! Niet alleen kan iedere politieagent door simpel een nummer uit zijn database te draaien zien of iemand zich in de buurt bevindt of niet. Door de plicht het mobieltje bij zich te dragen, kunnen nu van iedere burger 100% van de tijd zijn of haar gangen worden nagegaan. Kind of volwassene, niemand kan eronder uit. Denk je eens in hoeveel werk dat bij de opsporing scheelt! Aanhouden van verdachten hoeft in de meeste gevallen niet meer: wanneer aan de verplichting het toestel bij je te dragen een opvolgplicht wordt gekoppeld, kan iemand simpelweg via een SMSje naar het bureau worden gesommeerd. Zo kan de onverlaat zonder veel moeite aan de tand worden gevoeld. En zo niet, dan is een simpel raadplegen van de computer direct voldoende om te zien in welke kroeg of koffieshop de boef zich nu weer ophoudt. Zeggen dat je het SMS-je niet gekregen hebt is er niet bij: het is immers verplicht je telefoon ingeschakeld bij je te dragen, en heb je het SMS-je niet gekregen dan ben je dus in overtreding, wat kan worden beboet. Eventueel kan een eerste aanzet tot een verhoor al worden gegeven terwijl iemand zich naar het bureau toe spoedt. Opnieuw een fikse tijdsbesparing!

Binnen afzienbare tijd worden de mogelijkheden trouwens nog veel groter. Dan zullen mobiele telefoons van een eigen GPS-ontvanger zijn voorzien. De voordelen zijn evident: iedere burger kan dan tot op de centimeter nauwkeurig worden gevolgd. Zo wordt het voor politie en justitie zichtbaar (en ook bewijsbaar!) dat telefoons zich op slechts centimeters afstand van elkaar hebben bevonden. Door de burger te verplichten zijn of haar mobieltje altijd op het lichaam bij zich te dragen wordt de bewijslast alleen nog maar krachtiger. Handig voor bijvoorbeeld echtscheidingen, maar de voordelen zitten niet alleen in de relationele sfeer. Allerlei ongewenste en verboden vormen van seks worden hiermee aantoonbaar. Net als trouwens ongewenste intimiteiten! Ontkennen is er niet meer bij! Bovendien kan het systeem gekoppeld worden aan een computer die bij overtredingen automatisch een bekeuring stuurt. Is het eindelijk afgelopen met het uitglijden over gebruikte condooms in het Vondelpark! Bij ernstige vormen van misbruik zoals bijvoorbeeld pedofilie zou de politie - wanneer bestanden met een alarmmelding aan elkaar worden gekoppeld - door een simpel telefoontje zelfs een misstap kunnen voorkomen. Maar ook bij onschuldiger zaken als overtredingen zal het systeem in een groot aantal gevallen burgers voor een misstap kunnen behoeden. En de mogelijkheden zullen naarmate de tijd vordert alleen nog maar groter worden. Zo zal criminaliteit al over een jaar of vijftien geheel tot het verleden kunnen behoren! En voor wie nog bedenkingen heeft geldt het aloude credo: wie niets te verbergen heeft en wie niet van plan is de regels te overtreden, die heeft bij dit alles natuurlijk ook gewoon niets te vrezen...

(Maar wie gelooft dat ik hier werkelijk achter sta, die kent mij vermoedelijk toch niet zo heel erg goed)

John Piek

Categorie: satire - 653 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Komt uit een spam-mailtje

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Mijn webcam is op het moment weer even

catcam

Eerdere dagelijkse foto's

Doe ik niet zo vaak: reclame maken voor mede-XS4ALL-bloggers, behalve als ik een prijswinnaar moet aanwijzen, maar nu ik toch aan het linkdumpen ben:

Mrs. Deane

Ik roep dat niet zo snel, maar dit weblog is prachtig, als je tenminste van kunst en fotografie houdt.

(Vergeet niet bij de links te kijken, vooral Mrs. Deanes photo album).

Bij de marine

http://picasa.google.com

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

www.advertentiezoeker.nl

Echt reuzehandig

www.lekkerroken.nl

Zowel voor rokers en niet-rokers, de geneugten.

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

www.gizoogle.com

Microsoft Buys OpenOffice.org!

For an undisclosed sum but reputed to be in the billions, Microsoft's Bill Gates has personally bought the leading open-source desktop project. Saying he "was sick and tired of open-source eating away at his profits," the world's richest man decided to put an end to the nuisance and simply buy OpenOffice.org. It will form part of a growing list of Microsoft acquisitions including several erstwhile competitors, a considerable number of prominent politicians, and a few small governments.

The initially stunned OpenOffice.org community--a happy-go-lucky international band numbering in the hundreds of thousands--later turned to champagne to celebrate their newfound wealth. "Bless Bill!" one happy Torontonian exclaimed, bubbly in hand. "With all this money, I can beat Mark's time in orbit!"

Gates has assured all current OpenOffice.org users that their future migration path to Microsoft Office is guaranteed thanks to OpenOffice.org's faultless support of MS Office files formats. Users can further rest assured that the full functionality currently provided by OpenOffice.org 2.0 will be available in MS-Office 2020 - or possibly 2030.

Ik weet niet of iedereen deze doorhad, maar dit was dus een 1 aprilgrap

Ieder jaar op 1 april reikt XS4ALL de Freezotic Gouden Blogpiek uit aan de beste blogger. Als voorzitter van de omvangrijke eenmansjury kan ik melden dat het dit jaar weer ontzettend moeilijk was om uit alle fantastische XS4ALL-blogs de nummer één te kiezen.

De nummer twee van vorig jaar Steeph, hoewel een stuk minder actief, scoort ook dit keer zeker niet in de onderste regionen. Won ik zelf vorig jaar de prijs mede op grond van innovatieve technische snufjes, door mijzelf vakkundig overgenomen van minder bekende blogs dan het mijne; dit jaar heeft de jury veel meer gekeken naar de inhoud. Tot de favorieten vielen dan ook (ik kan ze vanwege ruimtegebrek helaas niet allemaal even langs de schijnwerpers voeren, vandaar dat ik volsta de eersten te noemen die mij op dit late uur willen invallen), tot de favorieten dus, behoorden bijvoorbeeld het prachtige Wynand van Poortvliet's fotolog, en verder Jogy's weblog dat de ontwikkelingen op webloggebied vaak op kritische wijze volgt, de altijd zeer creatieve en actieve Juf Elke, het maatschappijkritische Houtlust dat hoge ogen gooide en de poëzie van Aanbeelden. Videojournalist Ruud Elmendorp viel dit jaar al heel veel eer ten deel doordat hij toetrad tot het illustere team van Rocketboom.com. En Freezotic van Novaloka dong als oprichter van de prijs ook dit jaar niet mee maar zou anders zeker ook tot de kanshebbers hebben behoord (zie hier voor een beschrijving van de namen Freezotic en Novaloka).

Kortom, en om een kort verhaal lang te maken: het is mij een grote eer om als winnaar van dit jaar aan te kondigen Rob Zijlstra rechtbankjournalist (en niet misdaadjournalist) van het Nieuwsblad van het Noorden. In een wereld van de Peter R. de Vriezen, de Rita Verdonks, de Willibrord Frequen's en de Geerten Wilderers houdt hij zich als geen ander staande door op een zo objectief mogelijke manier, en altijd zeer betrokken, ons als lezer een nimmer voyeuristisch kijkje te gunnen in het leven van iedere dag in de rechtspraak. In de echte wereld van Rob zijn de misdadigers nooit zwart-wit booswichten of zware jongens. Zij zijn, zoals dat in het echte leven gaat sloebers, patsers, moeders' kindjes en dikwijls zelf tevens slachtoffer. Ik ben een partijdige juryvoorzitter, ik geef het toe, maar ik smul altijd van wat Rob schrijft, vandaar dat hij de prijs dit jaar verdient. Het is je van harte gegund Rob, proficiat!

Namens de voltallige jury,
de voorzitter,
John Piek