Shorties.nl  -

Ik ben op het moment een beetje erg druk met mijn nieuwe website. De tijd dat ik gewoonlijk weblog, besteed ik nu voor een belangrijk deel aan de nieuwe pagina's, en daardoor kom ik aan webloggen even nauwelijks toe. Het gaat erom dat ik op de site alvast een basaal aantal artikelen heb staan, en het vandaaruit uitbouw, maar het begin met die artikelen is wel ontzettend veel werk (er gaat vooral veel werk zitten in alle speciale dingen als bijvoorbeeld popuppende foto's van verschillende afmetingen). Die werkzaamheden probeer ik nu dan ook zoveel mogelijk te versnellen. Maar het blijft een berg werk.

Hoe dat ook, het is even niet anders. De site is vrij specialistisch, maar mocht je er een kijkje willen nemen:

www.pa0ete.nl

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Behalve deze site

binnenkort ook een internationale variant...

Eerdere dagelijkse foto's

Alle gekheid op een stickje

Biatlon, een sport die je raakt

enne...

De slechtste podcasts van 2005

Deze had ik al eerder, maar hij is zo leuk!

Houd ze in de gaten!

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Wat ik nou toch weer tegenkwam

in een keurig blad als het

Maandblad Onze Taal.

www.snierken.nl

Als het niet zo serieus bedoeld

was, dan was het

zonder twijfel camp!

http://pa3gzt.nl/pd0vos

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Ik heb op mijn andere site weer een artikel bijgeplaatst. Het is nogal doelgroep, en nogal technisch, maar voor die doelgroep is het volgens mij wel erg de moeite waard

Het eerste deel van de serie Lineaire versterkers voor amateurgebruik door Bouke Zwerver


Deel 1 - De keuze van buis en trafo

Aan de hand van deze reeks van tien afleveringen zal de bouw, de werking, het onderhoud en het afregelen van een lineaire versterker worden beschreven. Daarbij wordt geprobeerd om de lezer aan de hand van de praktijk een zo volledig mogelijk beeld te geven van wat er komt kijken voor een dergelijke versterker.


Zie: http://www.pa0ete.nl

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

14 februari 2006
copyright: John Piek

In het programma Kassa van afgelopen zaterdag was de eigenaar van een kreupel geworden paard te zien. Hij werd om een scan te laten maken door de gezondheidszorgverzekeraar van het dier 'opgezadeld' met een door deze verzekering aangewezen dierenarts. Die concludeerde zonder ook maar een scan te hebben gemaakt: "Niets meer aan te doen, het paard moet worden afgemaakt". De eigenaar echter, weigerde zijn geliefde paard zomaar zonder slag of stoot de dood in te jagen, en hij vroeg dus aan een andere dierenarts om een second opinion. Deze dierenarts bleek het dier vervolgens op eenvoudige wijze te kunnen genezen.

In plaats van hun fout 'ruiterlijk' toe te geven, reageerde de verzekeraar woedend over het 'verraad' dat hun cliënt zo overduidelijk had gepleegd. Niet alleen bleven zij ondanks de in hun ogen wonderbaarlijke genezing bij hun oorspronkelijke mening dat het paard moest worden afgemaakt, ze weigerden bovendien om de rekening voor de tweede dierenarts te betalen. Bovenop dit alles stuurden ze de eigenaar een brief, waarin ze stelden dat het ondertussen dus genezen been hierna voortaan van de verzekering was uitgesloten. De meeste bedrijven en instanties halen, geconfronteerd met een deskundige van het VARA-programma bakzeil, zo niet verzekeraar Hippo Zorg. Zij blijven hardnekkig bij hun standpunt: het paard had moeten worden afgemaakt.

Zomaar een zorgverzekeraar dus, alleen eentje voor dieren.

Directeur van arbeidsongeschiktheidsverzekering Axa, voor ménsen in dit geval, ene Alexander van Loon, wil dat Nederlanders voortaan periodiek medisch worden gekeurd. Zitten de gekeurden bij zo'n keuring in het groene gebied, niets aan de hand. Maar komt bij deze vijfjaarlijkse 'gezondheids-APK' aan het licht dat zij niet gehoorzaam bewegen en weinig roken en eten, dan zwaait er wat en zullen deze mensen verplicht worden om voortaan hun rook-, beweeg- en eetgewoontes aan te passen. Zij zitten volgens de test dus in het gele gebied. Zit iemand echter in het rode gebied, dan moeten deze personen daarnaast dure kosten zoals bijvoorbeeld van operaties in het vervolg gewoon geheel of gedeeltelijk zelf betalen. De term APK in dit verband is van mijzelf, maar zo gek is hij niet: Alexander van Loon trekt in het programma Nova zelf ook de vergelijking met een autoverzekering.

Een mooie maatregel toch? Zo hoeven oppassende mensen tenminste niet voor de kosten van zuipende, rokende en almaar kroketten en chips naar binnen schuivende couch potato's op te draaien.

Maar als je er wat langer over nadenkt, dan heeft het plan misschien toch ook wel iets onrechtvaardigs. Sommige mensen hoeven nu eenmaal niets te doen of laten, om toch geen kilo aan te komen. Terwijl anderen de grootste strijd moeten leveren voor ieder grammetje dat er niet bij komt. En hoe wil je bij zo'n keuring zien of iemand hoog cholesterol heeft door een erfelijke aanleg of door ongezond te leven? Mensen die toch al niet veel te besteden hebben zullen daarbij vaak niet in staat zijn om altijd even gezond te eten. Bovendien hebben juist deze mensen dikwijls te maken met ongezonde arbeidsomstandigheden. Uitgerekend deze groep zal volgens dit plan noodzakelijke operaties dus niet vergoed krijgen en deze bijgevolg ook niet laten uitvoeren, wat vermoedelijk dus ook weer leidt tot nieuwe onbehandelde gezondheidsproblemen.

Toch is het evengoed brutaal. De zorgverzekeraars hebben sinds krap anderhalve maand veel meer zeggenschap gekregen, om dan als verzekeraar nu al zo'n grote bek open te trekken en met dergelijke uitspraken te komen.

Categorie: opinie - 559 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

13 februari 2006
copyright: John Piek

Tristan da Cunha is eigenlijk geen apart land. Het is aan de andere kant wel een onafhankelijk gebiedsdeel met bijvoorbeeld een eigen administrateur. Deze administrateur is weer een afgevaardigde van de gouverneur van het eiland St. Helena, dat behoort tot de overzeese gebiedsdelen van het Verenigd Koninkrijk. Verder wil ik eigenlijk ook het eilandgevoel, zoals Boudewijn Büch dat bijvoorbeeld aan de man bracht, bij deze verhalen een beetje proberen te mijden. Maar toch wil ik aandacht besteden aan het bijzondere eilandgroepje waarmee Tristan da Cunha een bestuurlijke eenheid vormt.

De eilanden spreken vooral tot de verbeelding omdat Tristan da Cunha het meest afgelegen bewoonde gebied ter wereld is. Op het eiland zelf (op een Zuid-Afrikaans weerstation in dezelfde eilandgroep na zijn ze verder allemaal onbewoond), wonen 272 mensen met de Britse nationaliteit. Vrijwel iedereen is er familie van elkaar. Er zijn maar zeven families, en er komen dus ook slechts zeven achternamen op het eiland voor.

Tristan da Cunha ligt ten noorden van Antarctica en het dichtstbijzijnde bewoonde eiland is St. Helena op 2173 km afstand. Napoleon Bonaparte zat ooit op St. Helena gevangen en Tristan da Cunha valt sinds 1938 onder het bestuur van de gouverneur van dat eiland. Tristan ligt verder op 2810 km afstand van Kaapstad in Zuid-Afrika (dat is ongeveer anderhalf keer zo ver als van hier naar Zuid-Italië) en 3360 km vanaf Rio de Janeiro. Verder ligt het ruim 4100 km van de Falklands en 9600 km van het moederland Engeland. Vliegtuigen kunnen op Tristan da Cunha niet landen omdat het er te rotsachtig is om tegen redelijke kosten een landingsbaan aan te leggen, en het is te ver van de bewoonde wereld om er met een helikopter te komen. Kaapstad is ongeveer zes dagen varen met de boot die het eiland op onregelmatige tijden, maar volgens een vast schema, aandoet. Deze lijndienst is samen met de boot vanaf St. Helena die, voorzover ik het heb kunnen vinden, niet volgens een dienstregeling vaart, de enige reguliere manier om het eiland te bereiken.

Regeringsgebouw in Edinburgh of the Seven Seas

De afgelegen plek en het lage inwonertal leidt tot naar onze maatstaven bizarre ongemakken. Zo bestaat op het eiland niet de mogelijkheid om enig televisiestation te ontvangen. De programma's die de mensen kijken worden op videoband of DVD per post naar het eiland gestuurd, en die zijn zodoende vaak drie maanden oud. Het eiland heeft één politieagent, die die functie overigens in zijn vrije tijd uitoefent.

Het eiland van vulkanische oorsprong (eigenlijk is het een klein groepje eilanden waarvan het verst gelegen bijna 400 km van het bewoonde eiland zelf ligt), werd in 1506 ontdekt door de Portugese zeeman Tristão da Cunha. Deze ging er echter niet aan land. Dat is sowieso heel moeilijk, en nog regelmatig lukken er pogingen door potentiële bezoekers van de eilanden om aan land te komen niet. De eerste permanente bewoner was in 1810 ene Jonathan Lambert uit Massachusetts in de VS. Hij riep de eilanden uit tot zijn eigendom en gaf ze de naam the Islands of Refreshment. Hij overleed echter al in 1812 bij een bootongeluk, waarmee een einde kwam aan zijn bewind. De Verenigde Staten hebben Tristan tijdens de oorlog van 1812 gebruikt als uitvalsbasis, maar het is ze niet gelukt om Tristan te koloniseren, omdat het eiland zo ontoegankelijk is.

In 1815 werd het door de Britten geannexeerd, omdat het verhaal ging dat de Fransen vanuit de eilandengroep een poging zouden ondernemen om Napoleon van St. Helena te bevrijden. De eilanden werden door de Britten in eerste instantie vanuit de Kaapkolonie in Zuid-Afrika bestuurd. In het begin werd het eiland bewoond door alleen een legergarnizoen, maar gaandeweg kwam er ook een kleine burgerbevolking. Verder was er enige industrie in de vorm van walvisvaarders die het eiland als uitvalsbasis gebruikten. De eilanden werden echter minder interessant na de komst van de stoomschepen, waardoor ze niet meer als tussenstop tussen Europa en het verre oosten nodig waren.

De belangrijkste bron van inkomsten voor het eiland nu zijn de eigen postzegels die het uitbrengt. De meeste bewoners werken zowel voor de overheid als voor zichzelf, als bijvoorbeeld landbouwer of visser. Toerisme is er vanwege de grote afstand en de moeilijke toegankelijkheid bijna niet, hoewel het eiland onregelmatig door (kleine) cruiseschepen wordt bezocht.

Edinburgh of the Seven Seas

Tussen 1961 en 1963 was Tristan da Cunha onbewoond, omdat vanwege een grote vulkaanuitbarsting de volledige bevolking van het enige dorp, Edinburg of the Seven Seas, naar Engeland werd geëvacueerd. De huizen bleven bij de uitbarsting gelukkig onbeschadigd, en ook de voor het plaatsje belangrijke zoetwaterbron werd niet aangetast. Een visconservenfabriek ging echter wel door de uitbarsting verloren en die werd daarna ook niet meer opgebouwd.

Het eiland beschikt natuurlijk over een eigen school, en kinderen die daarna hun vervolgopleiding willen doen, kunnen dit op kosten van de staat in Engeland doen. Door het kleine aantal inwoners, en de onvermijdelijke huwelijken tussen familieleden in de tweede graad komen er diverse erfelijke ziekten bij de bewoners voor, zoals astma en glaucoom (verhoogde oogboldruk die tot blindheid kan leiden).

De valuta die op het eiland wordt gebruikt is het St. Helena pond, dat gekoppeld is aan het Britse pond. Tristan kreeg pas in 2005 een eigen Engelse postcode. Hierdoor werd het via internet bestellen bij postorderbedrijven door de eilandbewoners mogelijk. Het eiland heeft als internetdomein .sh 

(Klik op de kaart voor een vergroting)

Officiële website
www.tristandc.com

Tristan da Cunha nieuws
www.sartma.com/country_TDC.html

Foto's van Tristan da Cunha
http://home.swipnet.se/~w-17282/tristan

Bronvermelding: diverse bronnen, Nederlandse en Engelse Wikipedia, officiële website Tristan da Cunha
Foto's (inclusief de kaart) vallen onder het British Crown copyright.

Categorie: achtergrond - 889 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Mijn nieuwe site met tijdschriftartikelen!

zie

www.pa0ete.nl

Eerdere dagelijkse foto's

Voor wie d'r nog eentje wil:

klik hier

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

3 februari 2006
copyright: John Piek

Vaticaanstad is slechts 0,44 vierkante kilometer in oppervlakte. Het is daarmee het kleinste zelfstandige land, als je tenminste Sealand niet meetelt, dat immers door geen enkel ander land erkend wordt. De officiële taal in Vaticaanstad is Latijn, maar de omgangstaal is Italiaans en daarnaast Duits, Engels, Frans, Spaans en Portugees. Vaticaanstad slaat zijn eigen Vaticaanse euromunten, die net als de euromunten van San Marino en Monaco vrijwel niet gewoon in omloop zijn, maar voor veel hogere bedragen onder verzamelaars verkocht worden. In juni 2005 woonden in Vaticaanstad 921 inwoners, in hoofdzaak waren dat geestelijken en leden van de de Zwitserse Garde. Er werken daarnaast ongeveer 3000 leken die van elders komen.

Behalve het feitelijke Vaticaanstad, dat geheel door de stad Rome wordt omsloten, bestaat het land Vaticaanstad ook nog uit enkele andere plekken in Rome en uit het zomerverblijf van de paus in Castel Gandolfo. Vaticaanstad heeft een eigen politiemacht, Zwitserse Garde genaamd, die ook daadwerkelijk uit Zwitsers bestaat. De Zwitserse Garde is een overblijfsel van het oude leger van de paus. Het landje kent vanzelfsprekend een nationaliteit en een paspoort. Geestelijken kunnen met dit paspoort in een aantal landen ook de diplomatieke status krijgen. In 2003 hadden 552 personen de Vaticaanse nationaliteit, vooral dus weer geestelijken en leden van de Zwitserse Garde. Vrijwel al die mensen hebben een dubbele nationaliteit: de Vaticaanse nationaliteit hebben ze slechts voor de duur dat ze in het landje werkzaam zijn.

Het ministaatje is pas in 1929 ontstaan, nadat er conflicten waren geweest tussen pausen en de staat Italië. Overigens bestond er tussen 756 en 1870 al een 'Kerkelijke Staat' waarover de paus regeerde, en die een turbulente geschiedenis kent. Al rond het jaar 300 hadden de pausen aanzienlijke grondgebieden onder hun beheer. De Kerkelijke Staat bestond later uit een brede strook land van kust tot kust in Midden-Italië. Het grondgebied omvatte de huidige Italiaanse regio's Latium, Umbrië, Marken en Emilia-Romagna, ter hoogte van Rome. De staat kende een wisselend gezag in de regio, en speelde vaak nauwelijks een rol in de internationale politiek. De Franse Revolutie, die in 1789 begon luidde het begin van het einde in voor de Kerkelijke Staat. In 1796 kwam Napoleon Bonaparte aan de macht en na de Franse invasie van 1797 raakte de Kerkelijke Staat de steden Ferrara, Bologna, Romagna en Modena kwijt. Deze gingen als zelfstandig land verder. In 1798 werd de Kerkelijke Staat geheel door de Fransen bezet, die er de Romeinse Staat uitriepen. Paus Pius VI werd daarbij verbannen. De Kerkelijke Staat werd weliswaar in 1800 hersteld, maar ging in 1808 op in het Koninkrijk Italië. In 1815 werd de Kerkelijke Staat echter nógmaals in ere hersteld. In 1830 en 1831 was er wederom onrust, toen er meerdere revoluties uitbraken tegen het zeer behoudende kerkelijk regime. Ook in 1849 was er een revolutie, waarbij opnieuw een liberale Romeinse Republiek werd gesticht. In datzelfde jaar werd het land met de hulp van Frankrijk, Oostenrijk en de beide Siciliën weer terugveroverd.

Italië kende in die tijd een nationalistische beweging die eenheid van het land voorstond. De Kerkelijke Staat, die het land precies in tweeën verdeelde was voor hen een doorn in het oog. Bovendien werd de Kerkelijke Staat door diverse andere landen militair beschermd. Dat alles bemoeilijkte het bestuur en de economie, en stond een echte eenheid in de weg. In 1859 koos een groot deel van het pauselijk gebied zelf voor aansluiting bij Italië. De paus had nu alleen nog de regio Latium over, een strook land ongeveer eenderde van de 'laars' van Italië breed, met in het midden de stad Rome. Dit gebied werd beschermd door Franse soldaten, die zich echter na een nederlaag in de Frans-Duitse Oorlog in 1870 moesten terugtrekken. Hierop werd het gebied door de Italiaanse koning Victor Emanuel II veroverd en geannexeerd, waarmee het ophield te bestaan. Een jaar erop werd de soevereiniteit van de paus zelf door de koning weliswaar erkend, maar de kerkvorst had daarmee dus geen territorium meer.

De Heilige Stoel, zeg maar de bestuurlijke macht van de Kerkelijke Staat en later Vaticaanstad, wilde echter niet in de vorm van een wet akkoord gaan met de bevoegdheid van Italië om het gebied over te nemen. Vanaf dat moment weigerden de successievelijke pausen het Vaticaan nog te verlaten. Dit verschil van mening werd pas 59 jaar later, in 1929 opgelost. In dat jaar erkende de Italiaanse dictator Benito Mussolini de soevereiniteit van Vaticaanstad, waarmee het een onafhankelijk land werd.

Officiële website van Vaticaanstad
www.vatican.va

Satellietfoto Vaticaanstad op Google Maps
http://maps.google.com (De vorm van de plattegrond hierboven is in de foto goed te herkennen.)

Radio Vaticaanstad
www.vatican.va/news_services/radio/index.htm

TV Vaticaanstad met webcams
www.vatican.va/news_services/television/index.htm

Musea in Vaticaanstad
http://mv.vatican.va/3_EN/pages/MV_Home.html

Nederlandstalige site over het Vaticaan
www.vaticaan.be

Bronvermelding: diverse bronnen, Engelse en Nederlandse wikipedia.org. Afbeelding: CIA-kaart

Categorie: achtergrond - 741 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

(Maar eigenlijk is ie bedoeld voor kids, die niet willen dat hun ouders
kunnen meekijken met hun MSN-gechat en voor het geval ze
hun dagboek willen 'crypten'.)

Gezien op http://nl.gizmodo.com