Shorties.nl  -

	don't crush me
	out of my bed
	all I´m asking for
	promise
	you can say
	everything and more
	I would stay
	won´t cry
	all unsaid
	i apologize

zie ook: www.krezip.nl

Eerdere dagelijkse foto's

In Finland hebben een aantal mensen in een paar jaar(!) tijd een schitterende parodie op de SciFi-serie Star Trek gemaakt. De film die één uur en vijf-en-veertig minuten duurt en die een ware internet-hit is, zit vol met zwarte humor, en kan (legaal) gratis worden gedownload vanaf de site.

www.starwreck.com

Eerdere dagelijkse foto's

mms://live.izi-services.nl/i_apologize

Eerdere dagelijkse foto's

Column 489  28 november 2005

copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com 

Mijmeren

Ik heb privé een beetje onrustige periode achter me, waarin ook het schrijven van columns er een beetje bij inschoot. Ook op dat schrijven zelf ben ik me een beetje aan het heroriënteren; althans wat mijn internetactiviteiten op dat gebied betreft.

Ik ben de columns ooit begonnen op mijn website www.shorties.nl, omdat ik graag wilde oefenen columns te schrijven. Gezien het aantal dat er nu geschreven is - dit is column nummer 489 - is dat aardig gelukt waarschijnlijk. In eerste instantie codeerde ik de pagina's zelf in HTML-code, dat was veel meer werk dan het plaatsen met behulp van een weblog. Gek genoeg werkte die extra inspanning tegelijk ook heel heilzaam: door de extra moeite werd een drempel opgeworpen waardoor ik hogere eisen ging stellen aan wat ik schreef. Niet iedere oprisping is het waard om mijn website te halen, gemiddeld heb ik denk ik een kwart tot een derde van de columns die ik geschreven heb weggegooid.

Sinds de zomer van 2004 plaatste ik de columns die ik voor shorties.nl maakte tevens op het weblog dat ik sinds die tijd bij XS4ALL heb. Doordat het daar makkelijker is om te posten, was er daarnaast ook ruimte voor mijn oprispingen. Bij XS4ALL liet ik mijn inspiratie dan ook regelmatig de vrije loop, wat zich nog toespitste toen ik ontdekte dat ik lange tijd bovenaan stond (en sta) als meest actieve poster. Daarnaast staan de columns waar meer aandacht aan besteed is nog altijd op Shorties.nl.

Ondertussen heb ik zowat alle registers van het schrijven dit soort teksten al bijna bespeeld. Ik ben niet erg goed in het steeds herhalen van hetzelfde kunstje. De grootste uitdaging voor mij zijn nog de series. De serie Fatale Liefde (niet te verwarren met het eerdere bijna mega-project Onmogelijke liefde) wilde echter bij het schrijven niet zo 'oppikken' als ik wel gewild had. Die heb ik voorlopig dus maar even laten rusten. Het verhaal moest uiteindelijk tot een soort van roman worden, op lengte geschreven speciaal voor internet. Ik denk dat mijn twijfel of dat wel gaat lukken onterecht is, dus ik zal er zeer waarschijnlijk de komende tijd nog wel eens mee verder gaan.

Een andere uitdaging waar ik graag wat mee wil doen is het schrijven in het Engels. Ik weet dat ik dat ooit heel redelijk beheerste. Maar of ik tegenwoordig nou kritischer ben geworden dan toen, of dat ik gewoon in die taal een beetje roestig ben, ik weet het niet, maar ik wil er graag nog een beetje meer aan schaven.

Wat ik voorlopig hoogstwaarschijnlijk ga doen is de lat voor de verhaaltjes gewoon weer wat hoger leggen. Dus slechts bij uitzondering aandacht besteden aan de oprispingen (of aan de leuke persberichten die ik ook regelmatig met jeukende typvingers langs zie komen), en gewoon weer stukjes schrijven waarbij de kwaliteit hoog is. Ik ga de komende columns echter afwisselend schrijven in het Engels en het Nederlands. Als me dat niet teveel moeite kost, en uitzonderingen daargelaten, dan zal ik ook steeds een vertaling blijven maken, zodat ze in beide talen te lezen zijn, ik heb zowel een Nederlands als een Engelstalig weblog. In de in het Engels geschreven columns zal ik voor de internationale lezers tevens wat meer ingaan op het leven in Nederland.
 
Ik ben er verder nog niet helemaal uit wat ik met mijn podcast nu precies ga doen. Hoogstwaarschijnlijk zal ik er op zijn minst regelmatig de leukste columns inspreken. Dat zal dan meestal plaatsvinden, voordat ik ze in geschreven vorm publiceer, omdat ik de columns meestal bij de laatste correctie sowieso hardop oplees om te kijken hoe ze in spreektaal klinken.

Natuurlijk blijf ik daarnaast ook linkdumps en de dagelijkse foto's posten. En mocht ik heel snel ineens weer echt de geest krijgen, dan ga ik alsnog met voorrang aan een serie schrijven, in dat geval hoogstwaarschijnlijk toch in het Nederlands.

Categorie: life-log

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Vannacht om twee uur

Vanochtend om half elf...

Eerdere dagelijkse foto's

OK daar is tie dan de nieuwe

Shortie's aggregator:

www.shorties.nl/aggregator

klik op de site op 'Expand' om ook de foto's te kunnen

bekijken

N.B. Een news aggregator is een ander woord voor RSS-lezer. De term aggregator wordt geloof ik iets vaker gebruikt voor het soort RSS-lezer waarvoor je een browser nodig hebt om te bekijken. Dit soort programma's kunnen gewoon lokaal op je PC draaien, maar ook bij de provider. In dat laatste geval mis je geen enkel bericht, omdat berichten die alweer zijn gewist in de periode dat je je lokale PC hebt uitstaan toch worden opgevangen. Daarnaast is het aardige dat ook anderen de feeds kunnen zien waarin jij geïnteresseerd bent.

Lilina is een klein php-programmaatje (in gezipte vorm is het maar 87 kbyte groot). Om het te kunnen gebruiken heb je een internetaccount nodig dat PHP-scripts ondersteunt.

Nogmaals een test

http://www.shorties.nl/aggregator

klik op de site op 'Expand' om ook de foto's te kunnen bekijken

Dit is een testpost

om te kijken of mijn

nieuwe aggregator

op http://www.shorties.nl/aggregator

werkt...

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

www.vanhoutsendeket.nl

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Volgens de site www.waarschuwingsdienst.nl moet je de mogelijkheid dat websites scripts kunnen starten uitschakelen, vanwege een kort geleden ontdekte mogelijkheid om een exploit te maken. Wanneer ik echter die mogelijkheid uitschakel kan ik geen nieuwe posts meer toevoegen aan mijn XS4ALL-blog... (Zelfs de site van de Waarschuwingsdienst heeft zelf trouwens zo'n script in gebruik )

According to government website www.waarschuwingsdienst.nl I had to switch off the possibility that a site can start a script, because of a recently discovered security flaw. When I do so I can't add new posts to my .text weblog... (By the way, even the site Waarschuwingsdienst itself is using a website-script...)

Eerdere dagelijkse foto's

Deze column is een vertaling van column 487, 'Zo gek nog niet'.

Column 487  21 november 2005

copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com 

Not that bad at all....

Monday morning, quarter past ten. For a few trivial but important repairs I need some small tools. Can't find my 2 mm drills. And I haven't got a real good file for aluminum. So I left my house as a early as quarter to ten heading for the mega-DIY discount market. On the way to there the weather was dry. But just a moment ago, as I wanted to rush outside to my bike again, it was pouring. I turned around and went straight back in again. I didn't have any urgent work on hand, and in the DIY market is a small diner. Their specialty French sticks have too many calories right now for me. But coffee is quite drinkable in there, and not even very pricey. Sometimes life as a freelancer is not that bad at all.

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Column 488  17 november 2005

copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com 

Sévèke

Een man is doodgeschoten. In een straat waar ik vaak kwam. In de stad waar ik eigenlijk nog veel mee heb. Louis Sévèke kraakte zijn eerste pand in Nijmegen in het jaar dat ik er part-time kwam te wonen, 1986. De tweede helft van de jaren tachtig was een roerige tijd. De Nijmeegse kraakbeweging beleefde een opleving, en meerdere keren heb ik om die reden het centrum moeten mijden wanneer ik naar CD's wilde kijken bij Kroese of naar boeken bij Dekker van de Vegt of bij de Akademische boekhandel en de ME er weer eens charges uitvoerde. Sévèke zat middenin de krakersbeweging.

Sévèke wordt door burgemeester Guusje ter Horst 'de luis in de pels van de overheid' genoemd, en zij is zelf natuurlijk ook zeer geschokt. Sévèke was een rasactivist, maar ook een hele succesvolle. Hij stond bijvoorbeeld krakers bij die om diverse redenen hun huis dreigden te worden uitgezet, en een jaar of tien geleden wist hij een aantal mensen inzage in hun BVD-dossier te geven. Die mensen hadden bij sollicitaties hinder van de door de BVD over hen bijgehouden gegevens, en vaak bleek dat ze onterecht verdacht waren gemaakt. De laatste tijd ijverde hij met name voor mensen die door bijvoorbeeld de identificatieplicht onrecht was aangedaan, en voor mensen die in de gevangenis niet goed werden behandeld.

Vanwege dat laatste, heeft hij zich zonder twijfel de woede van bepaalde rechtse groeperingen op de hals gehaald. Hij pleitte namelijk onder andere ook voor een ruimer regime voor Mohammed B. Hij had relatief veel ervaring met het ontmaskeren van BVD/AIVD-informanten. Op 3 november schreef hij een bevlogen stuk in NRC, waar hij ook sprak over de handgranaten, die nota bene door een medewerker van die AIVD aan de Hofstadleden in het Laakkwartier zouden zijn bezorgd. Hij vermoedde in het artikel een complot zoals dat in de koude oorlog door de geheime diensten werd uitgevoerd: door te zorgen voor een klimaat van angst en onlustgevoelens bij de bevolking, is het vanzelfsprekend dat controversiële maatregelen die de overheid veel greep geven op de maatschappij, zonder veel tegenspraak kunnen worden doorgevoerd.

Maar goed, Nijmegen provinciestad pur sang. Tot nu toe dan. In die eerste jaren dat ik er was, vond er een keer een incident plaats waarbij vermoed werd dat twee IRA-leden in de buurt van het Koningsplein een bom hadden willen plaatsen. Maar het bleek natuurlijk later loos alarm. Nijmegen heeft vanaf nu voor mij haar onschuld voorgoed verloren. Een koelbloedige politieke moord in die plaats, met twee weloverwogen schoten door het hoofd zorgt daar wel voor.

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Op 2 augustus 2001 ben ik begonnen met voor op mijn website columns schrijven. In de komende tijd ga ik onder het kopje 'Column revisited' een aantal van die oude columns, die wat meer tijdloos zijn gebleken herplaatsen.

Kader: Albert Heijn had een erg leuk nieuw reclamespotje met Arjan Ederveen.

Column
copyright: John Piek
nummer tien, 1 september 2001

Arjan Ederveen

Lange tijd is de komst van de commerciële televisie in Nederland tegengehouden. Onder het mom van cultuur en het aloude Nederlandse standpunt dat het eind pas goed zoek is, als er op grote schaal wordt genoten, werd de komst van commerciële elektronische media lange tijd getraineerd. Ik herinner me nog goed dat minister Brinkman net voor het uitbreken van de commercialisering eind jaren tachtig nog snel een culturele derde televisiezender opzette, vanuit de vertwijfelde gedachte dat het tij nog meer dan enkele jaren te keren zou zijn. De meest prachtige argumenten passeerden in die dagen de revue. Televisie zou bijvoorbeeld te duur zijn om aan de markt over te laten (waarom zou je het in zo'n geval dan eigenlijk verbieden?) Een heel redelijk argument vind ik dat het systeem van de omroepverenigingen vaak waardevolle programma's oplevert en dat het heel wat waard is om dat te behouden.

Zelf ben ik geen voorstander van wat er allemaal op commerciële zenders vaak te zien is. Het is deels niet erg verheffend, maar toch. TV is the chewing gum of the mind, zeggen sommigen aan de andere kant van het grote water. En is het nou eigenlijk allemaal zo erg? Er zit ook een hoop goeds tussen. Ik kijk zelf bijvoorbeeld graag en regelmatig naar soaps. Dat verzet de gedachten lekker, en het heeft toch geen inhoud dus behalve als je gelooft dat het eigenlijke leven er in het echt ook zo uit ziet, kan het volgens mij geen enkel kwaad. Ik ben er verder vooral op tegen om met verschillende maten te meten. Vanuit dat standpunt heb ik ook nooit begrepen dat wat in de wereld van kranten en tijdschriften sinds jaar en dag gebruikelijk is, een onafhankelijke vrije pers, die (deels) betaald wordt uit reclame-inkomsten, in de wereld van televisie en radio ineens verboden zou moeten blijven. Ondertussen zie je na ruim tien jaar commerciëlen, dat het landschap van de televisie ook qua uitwassen niet heel erg veel meer van de tijdschriftenwereld verschilt. Helaas wil het aan de al te serieuze kant nog niet erg lukken bij de commerciëlen. Een programma als Andere Tijden bijvoorbeeld, heb ik bij een RTL of een SBS nog niet gezien. Het lijkt of ze wat dat betreft nog altijd de kont tegen de krib hebben.

Albert Heijn heeft het wat dat betreft beter begrepen. Meer en meer zie je het bedrijf een prachtige symbiose smeden tussen idealisme en de gezonde Hollandse handelsgeest. In een erg leuk tv-spotje met in de hoofdrol Arjan Ederveen maken ze deze week hun fraaie credo 'thuis in de bewuste keuken' voor honderd procent waar. Zo weten ze de doelgroep te kietelen en er verdwijnt bij mij zelfs een beetje de vieze smaak uit mijn mond, die ik net daarvoor bij wéér zo'n spotje van het vleesbureau had gekregen. Bravo!

Shortie
(*denkt er het zijne van*)

Eerdere dagelijkse foto's

Alwéér een nieuwe browser...

www.flock.com

Het Groot Dictee

der Nederlandse Taal.

Op 19 DECEMBER november op TV. (en niet 19 november, zoals eerder abusievelijk gemeld).

www.grootdictee.nl

Mijn site over nieuwe spelling:

www.spelling2006.nl

Mijn nieuwe Engelstalige weblog:

www.shorties.nl/english

Eerdere dagelijkse foto's

Op 2 augustus 2001 ben ik begonnen met voor op mijn website columns schrijven. In de komende tijd ga ik onder het kopje 'Column revisited' een aantal van die oude columns, die wat meer tijdloos zijn gebleken herplaatsen.

Kader: Gewoon een leuke column. Voor de duidelijkheid: geschreven in een periode 's zomers met mooi weer.

Column
copyright: John Piek
nummer vier, 15 augustus 2001

Mooi komkommerweer?

Ook in Duitsland is het komkommertijd. Op tv laten ze zien hoe een televisieploeg een boer filmt, die een parfum toevoegt aan zijn giertank om de lucht van mest te maskeren. Inderdaad niet mijn favoriete geur, maar moet dat nou zo? Koeien uit de wei en geur uit de lucht. Het is de tijd dat de graancirkels welig tieren en door welbespraakte onderzoekers in zo'n ook uit de lucht fotogeniek graanland worden geïnterviewd, gelardeerd met af en toe een stereotiep boerengezicht of een paar geïnteresseerde stadse toeristen. Vilein, als ik soms ben, denk ik, het zou toch niet een complot zijn, die cirkels, van een duister genootschap van voor stilzitten bange collegajournalisten?

Iets anders. Ik zeg (en beken) het hier nou eens en voor altijd eerlijk. Ik word depressief van mooi weer! Zodat iedereen het vanaf nu weet! Menig feest of gezellige visite heb ik bedorven met deze mededeling, die toch eerlijk en direct uit mijn hart komt. Kennelijk mag het niet. Ik moet me net als de rest van Nederland klaarblijkelijk, genietend in een slappe stoel laten zakken, pilsje erbij (zonder alcohol, want oh ik spelbreker drink ook al niet...) en arbeidsmoraal op nul. Dat laatste is voor mij als freelancer en daardoor enigszins vergroeid met mijn werk, al niet makkelijk. Maar ik houd niet van mooi weer, nee. Heerlijk als na zo'n bedwelmend warme periode lekker de eerste regen naar beneden klatert! Ik ga naar buiten! Verrukt de frisse geur opsnuivend. In iedere plas daar spring ik middenin, zoals een klein kind. Dit laatste is een beetje overdreven, maar ik word er ook zo dwars van om dit altijd maar binnen te houden. Ik weet niet goed wat het is. Er zit zoveel in je hoofd als het warm weer is. In de vakantie is het voor mij trouwens ook wel leuk, maar als ik moet werken lukt het me maar niet om mijn tempo te temperen. Zweetparelend en ook nog vol ingepraat schuldgevoel dat ik er niet van geniet, ga ik door mijn werkdag heen. Pasgeleden heb ik een keer een lotsverwant gesproken. Aah, opluchting! Zij hield er ook niet van. Een vriend van mij zei pas: "Het is maar net wat je definitie is van mooi weer natuurlijk". En zo is het ook. Gelukkig, ik ben dus toch normaal! Ik houd dus wel van mooi weer. Ik vind regen mooi!

Shortie
(*denkt er het zijne van*)

Eerdere dagelijkse foto's

Holland.

Isn't that the capitol of

Denmark?

http://ogilogilo.nl/stukjerijden/stukjerijden.htm

Mijn Engelse blog nieuw leven ingeblazen.

Binnenkort waarschijnlijk via deze URL:

www.shorties.nl/english

Nu nog op http://blogger.xs4all.nl/ftppi99

Eerdere dagelijkse foto's

Op 2 augustus 2001 ben ik begonnen met voor op mijn website columns schrijven. In de komende tijd ga ik onder het kopje 'Column revisited' een aantal van die oude columns, die wat meer tijdloos zijn gebleken herplaatsen.

Kader: De oorspronkelijke doelstelling van de column was heel edel. In het begin heb ik daar nog wel aan vastgehouden, maar gaandeweg ontwikkelden de verhaaltjes zich verder in een veel meer vrije richting.

Column   

2 augustus 2001

Hier gaat de column komen, die ik op regelmatige basis wil schrijven onder het pseudoniem Shortie. Het zijn een beetje experimenten met tekst, maar dat maakt ze misschien ook wel leuk. Regelmatig maak ik me boos over zaken, speciaal in het nieuws. Wat me vooral soms raakt is onnauwkeurigheid van veel journalisten. Je krijgt af en toe het idee dat ze zich absoluut niet realiseren hoeveel schade ze iemand hiermee soms berokkenen. Vaak baseren ze zich op een artikel van een collega, zonder even na te checken of deze het misschien zelf niet helemaal nagecheckt heeft (wat inderdaad vaak niet gebeurt). Verder stoor ik me ook nogal eens aan de onder concurrentiedruk steeds dramatischer en ongepast voyeuristischer beelden uit de verschillende nieuwsrubrieken. Ik vind namelijk dat door veel geweld of ongelukken van dichtbij te zien je normbesef kan vervagen. En dat je er emotioneel door afstompt. Zoals te zien is aan Shortie's kan het ook reclame zijn waarover ik me opwind (ja, daar ben ik nog lang niet over uitgepraat). Zo komt er ongetwijfeld nog een aflevering in de serie columns over Zinloze Reclame. Tsja, wat is verder de essentie van columns? Dat je een opinie vertegenwoordigt denk ik. Maar ook dat je je druk maakt. Ergens om. Nou, ik maak me regelmatig druk!

Shortie
(*denkt er het zijne van*)

Podcast:
http://podcast.xs4all.nl/rss/johnpiek/Shorties+FM+podcast

Info:
http://podcast.xs4all.nl/user/johnpiek/Shorties+FM+podcast

Geluidsfragment direct beluisteren:

Ga naar http://www.shorties.nl/streamer, en kopieer onderstaande URL naar het invoerveld.

http://podcast.xs4all.nl/upload/johnpiek-shorties_fm_podcast_051113.mp3

Column
copyright: John Piek
nummer twee, 9 augustus 2001

Een vliegende telefoon

In de volkskrant van 7 augustus is een advertentie te vinden van Correct Marine, voor een telefoon waarmee je via het Iridiumnetwerk kunt bellen. Het leuke van dit netwerk is dat het niet via palen gaat, zoals bij GSM-telefoons, maar via de satelliet. Daardoor kun je waar ook ter wereld, in iedere uithoek met het ding bellen. Ik zit er redelijk in in die spullen, maar ik wist eigenlijk niet dat ze al zo ver waren dat je er ook inderdaad al iets mee kon. De telefoons zijn helemaal niet duur, zeker niet zo duur als mobiele telefoons in de tijd dat ze nog in auto's gemonteerd moesten worden. Een apparaat kost bijna 1700,- een abonnement een gulden of vijftig per maand. Wel is het bellen zo'n 5,- per minuut, maar dan héb je ook wat. Wel een beetje lullig dat ze erbij zetten dat je er 'discrete' gesprekken mee kunt voeren omdat ze niet kunnen worden afgeluisterd... Maar ja, de zware criminaliteit zal deze unieke feature al wel niet ontgaan zijn en handel is handel nietwaar, dus waarom de knuppel dan niet in het slapende hondenhok gegooid?

Over de balk gaat het toch wel. Geld bedoel ik. In dezelfde Volkskrant stond nóg een mooi verhaal. Het Nederlandse leger, je weet wel, nóg trager met het oppakken van nieuwe technologie dan de Nederlandse Spoorwegen.... ach wat zeg ik nou, dat kan helemaal niet. Maar wel even traag dan! Ze zweven alletwéé vlak boven het absolute traagtepunt.

De Nederlandse Luchtmacht spant echter de kroon. Die zitten er bovenop, op dat traagtepunt, daar waar het in dit voorbeeld laat instappen in nieuwe technologie betreft. Ze zijn zich aan het oriënteren op onbemande vliegtuigen. De landmacht stapte daar toch vijf jaar geleden al in. (Ik heb zelf al in 1986 in Jane's Defense Weekly gelezen dat Israël die dingen al tientallen jaren uit voorraad kon leveren, één kik en ze werden met van Gend en Loos bij je thuisgebracht!)

De landmacht stapte erin, nee eigenlijk trapte ze er in, want vijf jaar geleden besloten ze 34 Franse vliegtuigjes te kopen, die samen 125 miljoen gulden zouden gaan kosten (voor wie niet kan rekenen: dik 3,5 miljoen per stuk). Helaas, vijf jaar na de beslissing tot aanschaf, werd de opstart van het project twee jaar lang geplaagd door technische en financiële tegenslagen en is er nog geen vliegtuigje operationeel. 57 miljoen zijn we verder nu. De vliegtuigjes zijn zo'n 3 meter lang.

Ik ben een tijdje terug weer eens op zo'n demonstratie geweest, van zelfbouwers van modelvliegtuigen. Jaren niet geweest. Daar zaten toen ook vliegtuigen tussen die wel drie meter groot waren. Ik wed dat die niet de 5,3 miljoen kostten die de bovenstaande speeltjes voor de volwassen padvinders in de groene pakken nu kosten. En deze waren wel operationeel. OK, ja, misschien niet helemaal zo betrouwbaar als de dure variant, maar ja meestal vlogen ze toch! Soms kwamen de zelfbouwvliegtuigjes niet van de grond, en ik zag er zelfs eentje in het weiland storten (maar de eigenaar verzekerde mij dat hij het ding binnen twee weken weer luchtwaardig zou hebben).

Beste mensen van het leger: je moet er gewoon veel meer kopen. Van die goedkope bedoel ik! Zo bouw je een enorme luchtreserve op, en als er dan eens eentje tegen de vlakte gaat dan heb je er voor het bedrag dat zo'n speelgoedje van jullie kost als ik goed gerekend heb altijd nog zo'n slordige 1600 op reserve staan. OK zal je er nog voor 10000 aan dure fotospullen in bouwen, of desnoods nog wat wapentuig, dan heb je nog altijd 400 puike vliegmachiens op reserve staan! En dan nog een gratis tip van Shortie: als je nou die modelbouwjongens zo ver hebt, vergeet dan niet om ook nog even wat van die handige computerhackers in het project te betrekken om een mooie computerbesturing voor die dingen te maken. Met een beetje intelligente navigatie kun je de actieradius een aardig end vergroten. Groot voordeel is ook: de vliegtuigjes worden vaak van balsahout gemaakt, dat is zo licht, en dan zo'n klein vliegtuig, dat zie je vast op een radarscherm niet!

Jammer, ik denk dat ze bij het leger en de luchtmacht zoiets toch liever bij de erkende wapenhandelaar kopen. En dat is niet alleen heel erg goed tegen de branche-vervaging, dan héb je ook wat...

Shortie
(*denkt er het zijne van*)

Interview, behorend bij de column 'Een vliegende telefoon':

Interview over Iridium
met Marco v.d. Horst van Correct
9 augustus 2001
copyright: John Piek

Ik dacht toen ik het las eigenlijk dat Iridium failliet was. N.a.v. mijn mailinglijstje belde er een kennis, die deze veronderstelling deelde. Toch maar eventjes gebeld, en gesproken met Marco v.d. Horst van Correct Marine, hoe zat dat nou?: "Iridium is inderdaad failliet geweest. Het was eigenlijk een onderneming van Motorola. Dit bedrijf heeft de rekening voor de ontwikkelkosten en voor de satellieten betaald. Een groot probleem was dat de toestellen te duur waren. Die moesten rond de 8000,- kosten, en ook voor een gesprek moest je 6 tot 9 dollar per minuut betalen."

Dat komt dus aardig in de richting van een gesprek via Inmarsat? "Inderdaad, ongeveer even duur, en om die reden bleven ook veel mensen bij Inmarsat. Toen Iridium failliet ging bleek dat een hoop partijen, waaronder veel instellingen, ondertussen waren overgeschakeld op Iridium. Daar waren ten tijde van de Kosovo-crisis veel overheden bij, die de apparaten ook eigenlijk onmisbaar waren gaan vinden. Vervolgens hebben een aantal van deze landen de koppen bij elkaar gestoken, samen met een aantal Arabische staten voor een doorstart, en toen kwam Iridium dus opnieuw in de lucht. Sinds een maand of vijf, zes zijn ze dus weer bezig."
Het bleek dat vooral het dure tarief een beperking was geweest voor Iridium, en door de doorstart hoefden de kosten voor ontwikkeling en lancering niet meer aan de klant te worden doorberekend. "Hierdoor liggen inderdaad de kosten drastisch lager, waardoor het project meer abonnees zal trekken en het weer levensvatbaar is geworden."

Nadeel

Ter Horst: "Ik moet je nog wel wat over het abonnement vertellen, er is namelijk een nadeel. Je kunt nog niet vanaf het vaste net gebeld worden. Via een mobiele telefoon van Libertel gaat dat vanuit Nederland al wel, maar dus niet met een vaste KPN-telefoon. De provider is het bedrijf Glocall in Den Haag, en zij zijn hier wel mee bezig. Bij het toestel zit gewoon een SIM-kaart, dat hoort bij het telefoonnummer van het toestel. Uiteindelijk zal er een voorkeuzenummer komen, waarna het nummer van het toestel ingetoetst kan worden. Vanzelfsprekend kun je met het toestel wel bellen overal naartoe. En je kunt er ook een e-mail naartoe sturen. Deze komt op het toestel zelf binnen, en je kunt de betreffende persoon als die zijn nummer meldt dan terugbellen. Eventueel kun je ook een piepje inschakelen voor als er een mailtje binnenkomt. En als je telefoon uit staat wordt het mailtje op de satelliet bewaard. De kosten van zo'n mailtje vallen trouwens mee, alhoewel ik de prijs zo niet in mijn hoofd heb zitten." Voor de telefoon is ook datakit te koop met een zogenaamde dongle, waarmee er ook mail kan worden verstuurd. "Internetten kan er niet mee, daarvoor is de verbinding te traag."

Geluidskwaliteit

Is het geluid wel goed van zo'n toestel? Bij Inmarsat valt dat vind ik wat tegen. "Daar kan ik zelfs uit ervaring over vertellen, het geluid is best! De baas van dit bedrijf is zelf zeezeiler, en hij is al maanden onderweg voor een tocht om de wereld. Om aan boord uit te proberen heeft hij zich een toestel laten nasturen. Hij vond de geluidskwaliteit ronduit fantastisch!"
Er zijn een paar landen waar het toestel niet werkt: bijvoorbeeld Iran en Irak. "Maar ik raad je ook niet aan om daar met zo'n ding gesnapt te worden. Dat is niet best!" Een geografisch blokkering was met Inmarsat altijd erg moeilijk omdat het netwerk met slechts vier satellieten werkt. Iridium werkt met 66 snel omlopende satellieten, en daarbij is een nauwkeurige plaatsbepaling van het toestel onontbeerlijk.

Over de discrete gesprekken wist Van der Horst niets over het bestaan van al dan niet van toepassing zijnde lokale eisen met betrekking tot het verplicht toelaten van taps, zoals deze in Nederland bij wet geregeld zijn. Hij vertelde verder nog dat het apparaat wordt geleverd met een uitgebreid pakket aan accessoires (2 accusets, externe antenne etc.), maar dat hoort natuurlijk bij een apparaat van de prijsklasse waar ze oorspronkelijk voor werden aangeboden. Van belang is natuurlijk wel dat er alle soorten spanningen van 12 tot en met 220 volt op kunnen worden aangesloten en dat er voor alle standaarden over de hele wereld passende netstekkers bij geleverd worden. Ze worden trouwens zeer veelvuldig verkocht: "Zo'n 6 tot 10 per week!"

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Column 487  7 november 2005

copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com 

Zo gek nog niet

Een superkorte column is natuurlijk ook een column

Maandagochtend, kwart over tien. Ik heb voor een reparatie wat gereedschapjes nodig. Mijn boren van 2 mm kan ik niet vinden, een echt goede vijl heb ik niet. En dus ging ik om kwart voor tien de deur al uit, in de richting van de mega-bouwmarkt. Onderweg hierheen is het dus droog, maar net, terwijl ik net naar buiten stap valt het water ononderbroken plenzend op de grond. Rechtsomkeert naar binnen dus maar; ik heb geen dringend opdrachtwerk. Ze hebben er een broodjeszaak, teveel calorieën dus nu voor mij. Maar de koffie is er best te doen en niet eens zo heel erg duur. Soms is het leven als freelancer heel zo gek nog niet.

Categorie: life-log

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

Column 486  7 november 2005

copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com 

Het prinsdom Sealand

Ik ben gek op het soort van kleine landjes als Moresnet, Monaco, Andorra en San Marino, allemaal microstaatjes binnen Europa. Behalve Moresnet, dat sinds de Eerste Wereldoorlog niet bestaat, zijn ze allemaal erkend, doen ze mee in de EU en mogen ze ook hun eigen euro's slaan, inclusief een eigen beeltenis. Het meest eneverend van de microstaatjes is Sealand, vermoedelijk ook het kleinste van allemaal, en als microstaatje geen lid van de EU. Met dat laatste doet het overigens de afgelopen jaren haar voordeel.

In Sealand is een prins de baas. Deze prins Michael of Sealand is een zoon van ex-marinier Roy Bates (prins Roy of Sealand). Sealand is een kunstmatig eiland dat door de Engelsen aan het eind van de Tweede Wereldoorlog in zee is gebouwd in de monding van de Thames. Er waren meer van dat soort eilandjes, in de oorlog bemand door een kleine legermacht, ter verdediging van Londen; ze schoten er bijvoorbeeld de V1's uit de lucht. Eind jaren zestig waren er op die plek allerlei zeezenders actief op schepen. Bates wilde ook zo'n zender opzetten en net als een paar andere mensen op andere eilanden wilde hij dit vanaf zo'n ondertussen verlaten eiland doen, omdat dat veiliger was dan vanaf een schip. De zender kwam eigenlijk niet van de grond, maar bij toeval bleek het eiland dat Bates zich had toegeëigend één van de twee forten te zijn, die volgens alle internationale regels buiten het territoriale gebied van Engeland lagen. Veel van de zeezenders werden eind van de jaren zestig geplaagd door problemen met geld. Door nieuwe wetgeving waren medewerkers bijvoorbeeld strafbaar als ze Engels (en later ook Nederlands) grondgebied betraden. Daardoor werden de paar overgebleven zenders bevoorraad vanuit Spanje, wat doorgaans veel te duur was om de radiostations nog rendabel te maken.

Bates stopte dus al snel met het plan om te gaan uitzenden, maar ging vervolgens met zijn vrouw op het eiland wonen, waarbij hij stelde dat het een onafhankelijk land betrof: het prinsdom Sealand. Tot verbijstering van Engeland bleek in 1968 voor de rechter dat hij inderdaad volgens internationaal recht niet van het eiland te jagen was. Prompt werd een tweede eiland dat ook buiten het territorium lag en dat op dat moment verlaten was door de Engelse marine in puin geschoten, maar de Britten hebben prins Roy daarna altijd met rust gelaten. Sealand ging onder andere eigen paspoorten, eigen geld (de Sealandse dollar, in koers gekoppeld aan de Amerikaanse dollar) en postzegels uitgeven. Vooral met dat laatste werd wat geld verdiend. Plannen voor nieuwe radio- en tv-zenders hebben ze verstandig genoeg, net als het plan voor een casino laten varen, en zo kan het landje tot op de dag van vandaag bestaan.

Het fort Roughs Tower, oftewel Sealand

Er zijn in de loop der jaren pogingen tot staatsgrepen geweest, er is zelfs op dit moment nog een regering in ballingschap, en er was sprake een ware oorlog. Twee Nederlanders en een Duitser, zakenmensen die eind jaren zeventig voor zakelijke besprekingen op het eilandje waren, namen prins Michael gevangen en namen zo de macht over. Prins Roy heroverde met een aantal manschappen het eiland en nam daarbij de drie coupplegers gevangen. De Nederlandse en Duitse regering wendden zich tot Engeland om de mannen vrij te krijgen, maar Engeland zei niets te kunnen doen. De Nederlanders werden vervolgens snel vrijgelaten, maar de Duitser had een Sealands paspoort en werd van hoogverraad beschuldigd. Hierop stuurde de Duitse regering met de staart tussen de benen een diplomaat naar het eiland, waarmee Duitsland het landje de facto erkende, en omdat prins Roy opgelucht was dat er geen bloed was vergoten verleende hij de Duitse man vervolgens gratie. Een paar jaar geleden zijn er een paar mensen van de ETA in Spanje opgepakt, die niet de Spaanse, maar de Sealandse nationaliteit leken te bezitten. Dat laatste was - indien waar - een ernstige bedreiging voor het eilandstaatje geweest. Sealand heeft toen kunnen aantonen dat ze er niets mee te maken hadden, als ik me goed herinner waren de paspoorten vervalst.

De laatste jaren lijkt de economie van het eilandje wat beter te floreren. De prins heeft ruimte verhuurd aan een colocatiebedrijf. Daar kunnen bedrijven hun computeractiviteiten laten draaien, buiten de jurisdictie van de EU, wat extra veiligheid en ook belastingvoordeel oplevert voor bijvoorbeeld grote instituten als  banken. Verder heeft het landje geen beperkende regelgeving voor veel zaken, waaronder het auteursrecht. Hopelijk kunnen ze met de verbeterde inkomstensituatie het desolate betonnen eiland een beetje laten opknappen. Het landje heeft als ik me niet vergis ooit het lidmaatschap van de VN aangevraagd, maar nooit gekregen, en het is behalve de de facto erkenning door Duitsland in 1978, verder ook door niemand erkend. Niettemin zou een inval van bijvoorbeeld Engeland volgens het internationale recht waarschijnlijk gezien worden als een vijandige aanval van een vreemd land. Engeland heeft dat in die bijna veertig jaar (mede doordat king Roy Bates daartoe nooit aanleiding heeft gegeven) dus nooit aangedurfd  Engeland was bij een aanval vermoedelijk ook bang voor slachtoffers en het publicitair debacle dat dát, in combinatie met een jarenlange juridische nasleep zou kunnen veroorzaken.

Het landje timmert met name de afgelopen jaren niet erg aan de weg. Het colocatiebedrijf is met grote veiligheidsmaatregelen omringd, en zeker met de recente zakelijke belangen heeft het eilandje er dus geen enkel belang bij om grote buurman Verenigd Koninkrijk te bruuskeren. Het eilandstaatje ligt daarbij natuurlijk nog geen honderd kilometer vanaf Londen...

Officiële website van de overheid van het prinsdom Sealand:
http://www.sealandgov.com/

Categorie: achtergrond

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Bronvermelding: kaartje: Wikimedia Commons, foto: Wikipedia / Sealand, postzegels: Sealand

Eerdere dagelijkse foto's

Het microstaatje Moresnet (zie eerdere post), dat sinds de Eerste Wereldoorlog niet meer bestaat, heeft een heuse onafhankelijkheidsbeweging met een regering in ballingschap (thanks Okvazo!):

www.moresnet.co.nr

Eerdere dagelijkse foto's

Nieuwe linkjes op Spelling 2006 (bij Taal-Links).

www.spelling2006.nl

 www.spelling2006.be

Gratis bellen als je een headset hebt. Dus niet zoals bij Skype, naar andere Skype-gebruikers, maar gewoon gratis naar nummers in Nederland en daarbuiten!

www.voipbuster.com

Zopas had ik met de post mijn eerste cheque van Google, voor de reclamebannertjes op een aantal van mijn websites. 86 euro stond erop, als ik het goed heb over ongeveer 2,5 maand. Geen echt megabedrag natuurlijk, maar toch helemaal niet gek wanneer je bedenkt wat ik er extra voor heb moeten doen

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Column 485  2 november 2005

copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com 

(Nederlandse versie hieronder)

Podcasting or writing?

A couple of weeks ago I definitely got hooked on the phenomenon of podcasting. Full of enthusiasm I threw myself on the art of recording and editing. Roughly a week ago as I was working into the very late hours on my first podcast containing music, I realized that I almost didn't spend any time anymore on my other great passion: writing. Damn! What do we humans have little time on our hands! But for now, sadly to say, doing a podcast on a regular basis is just too big a work load for me. Really annoying is fact that podcasting is so much fun! Much more fun than making video's. In spite of the visually oriented person that I am.

Writing texts for the Internet is just something else than for a magazine or for a lecture. What many people don't understand is that creating video clips for the Internet is a completely new genre. It has another visual language or dialect more precisely. A dialect anyhow that is much more free, and less formalized than for any other item for tv and film. Experimenting with these new grounds is exciting and inspiring at the same time.

The same accounts for podcasting, where things are not much different. In podcasts hiccups, coughs, yapping dogs, crying cats in the background or a vase breaking are the stuff a podcast is also made of.. Anything that will give the podcast authenticity.

To me, in any case, podcasting is something extra. It's the icing on the cake so to speak. But what always has been the most important to me is writing. In recent years photography became almost as important as that. There is not much room for another discipline. Better not. Although I have some doubts. But on the other hand: writing is life to me. My short stories that's just me. The same accounts for my serials. And I am still developing my style. I have come this far, and that is what I think I have to concentrate on.

If there's anything that I learnt from podcasting, it is that you can have a largely greater audience by publishing in English. Of course, I was aware of that, but podcasting let that knowledge definitely sink in. What I want to do with that notion I still don't know. What I don't want is to suddenly focus developing my writing skills more to English than to Dutch. Well we shall see in what direction it will turn in the end, I guess. What I must be aware of in the future is that I don't let my writing get out of focus as much as I did the last few weeks. Podcasting by me from now on will only happen occasionally. Or maybe not. In case of the first to my own regret, surely...

Nederlands (Dutch):

Podcasten of schrijven?

Een aantal weken geleden werd ik definitief gegrepen door het fenomeen podcasten. Vol enthousiasme stortte ik me daar aanvankelijk op. Ongeveer een week geleden, nadat ik voor een podcast met muziek tot diep in de nacht aan het monteren was, realiseerde ik me dat ik aan mijn andere passie - schrijven - nagenoeg niet meer toe kom. Verdorie, wat heeft een mens toch weinig tijd wanneer het erop aankomt. Iedere dag een podcast is voor mij in ieder geval een veel te grote belasting.

Vervelend is dat het zo leuk is. Veel leuker dan het maken van videofilmpjes, terwijl ik toch gewoonlijk heel visueel ben ingesteld. Tekstschrijven voor internet is anders dan teksten schrijven voor een tijdschriften of voor een spreekbeurt. Wat veel mensen helemaal niet begrijpen, is dat ook video op internet een apart genre is. Dat voor deze filmpjes een andere beeldtaal (of zo je wilt beelddialect) gebruikt wordt. In ieder geval een dialect dat veel vrijer en minder geformaliseerd is dan voor een item voor televisie, en zeker voor een speelfilm. Het experimenteren daarmee maakt filmpjes maken voor internet extra interessant: het is voor een deel nog onontgonnen terrein.

Voor podcasts is dat niet anders. Bij podcasts horen de hickups, kuchjes, keffende honden, mauwende katten op de achtergrond er gewoon bij, of een per ongeluk stukgevallen vaas. Alles wat de podcast authentiek maakt is er haast vanzelfsprekend onderdeel van.

Voor mij moet een podcast niettemin een extraatje zijn. The icing on the cake so to speak. Wat altijd mijn speerpunt is geweest is het schrijven, en de afgelopen jaren ook mijn fotografie. Daar moet niet nog wat bij komen. Beter van niet. Hoewel ik twijfel. Maar aan de andere kant: schrijven is gewoon mijn leven. Mijn korte verhaaltjes dat ben ík. En ook mijn feuilletons. Dat ben ik allemaal nog steeds aan het ontwikkelen. Ik ben er al heel ver mee gekomen, dus daarin moet ik denk ik verder gaan.

Als er één ding is wat podcasten mij duidelijk gemaakt heeft, dan is dat, dat er een veel groter publiek is wanneer je in de Engelse taal publiceert. Natuurlijk wist ik dat wel, maar het podcasten heeft me dat ten volle doen beseffen. Wat ik met die notie moet weet ik nog niet. Ik wil ook niet ineens het accent van mijn teksten naar het Engels gaan verplaatsen. Nou ja we zien nog wel. Maar ik moet niet meer zo mijn schrijfpassie veronachtzamen als ik de afgelopen weken heb gedaan  Voorlopig dus nog maar af en toe een podcast, of desnoods helemaal niet. Wel jammer...

Categorie: bespiegeling

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's