479. Bea meets B.
Column 479 30 september 2005
copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com

(foto: Volkskrant)
Bea meets B.
Vandaag heeft Jan Mulder het in de Volkskrant-column CAMU over de foto, die gisteren op de voorpagina van deze krant prijkte. De foto liet een groene, achterstevoren gedragen base-ball pet zien, met daaronder de sympathieke rap-coryfee Ali B. De tekst onder de foto verhaalt dat B. tijdens het zingen van het Warchild-lied 'Wat zou je doen?' met middelvinger en wijsvinger het peace-teken gaf. Tussen het publiek in Lelystad stond een op het nummer heupwiegende koningin Beatrix (nóg een 'B.') die het gebaar direct beantwoorde. De tekst gaat verder dat bij de ontmoeting na het optreden rapper en vorstin elkaar begroetten door hun vuisten tegen elkaar te stoten, en hun duimen in elkaar te haken. Een begroeting die ik zelf overigens niet beheers.
Je zou denken: zoiets is door de vorstin onder begeleiding van kundige PR-mensen ingestudeerd. Dat kan dan best zijn, maar de foto zegt iets anders. Ondanks een glibberig kijkende burgemeester van Lelystad op de achtergrond kijkt, de vorstin met oprechte bewondering naar Ali B. Jan Mulder zag hetzelfde als wat ik zag: ongeveinsde interesse, ze ontmoet iemand die ze al lange tijd eens had willen zien. Ik ben niet erg koningsgezind, en zal dat ook niet zoals Mulder grappend schrijft ineens worden. Maar ik vind het wel een innemende foto en een innemend moment. Eén van de leukere kantjes van de koningin, net als haar oprechte interesse voor beeldhouwkunst, waarvan ze regelmatig blijk geeft door bijvoorbeeld slechts zeer kort van tevoren aangekondigd, gewoon omdat ze dat zelf leuk vindt tentoonstellingen te bezoeken.
categorie: opinie - 257 woorden
De zwaarste man van Bergeijk

Beluister fragment:
Podcast:
http://podcast.xs4all.nl/rss/ooijeva1/Radio+Bergeijk%2C+het+radiostation+voor+Bergeijk%2E
Omschrijving:
Radio Bergeijk, het radiostation voor Bergeijk, wordt gepresenteerd door anchorman Toon Spoorenberg en zijn beste kennis Peer van Eersel. Meer informatie: http://www.vpro.nl/programma/radiobergeijk
Witje wil ETEN!




Verwijtende blik

Kijk eens hoe verwijtend Simoon in de camera kijkt! Daar heb
je hém weer met die camera, sta ik wéér voor gek met een paar van die stomme
knuffels... (maar wél een leuke foto geworden trouwens
)
478. Webwoorden 5: HTML - je eigen webpagina maken

478 27 september 2005
copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com
Niet alleen maar voor dummies ga ik de komende tijd af en toe internetbegrippen enigszins begrijpbaar uitleggen. Althans, dat laatste, 'enigszins begrijpbaar' hoop ik. Voor de hand liggende begrippen als 'weblog', 'moblog' en 'podcasting' komen aan bod. Maar ook de wat meer ingewikkelde, zoals bijvoorbeeld JavaScript, en wat kun je eigenlijk met PHP? Voorop staat dat de stukjes -als het lukt- kort, en -dat gaat lukken- laagdrempelig zijn. Ik sta daarbij graag open voor suggesties, bijvoorbeeld voor meer onderwerpen om te behandelen. (En natuurlijk ook als je een fout of een omissie ontdekt.)
Webwoorden 5: HTML - je eigen webpagina maken

Hoe moeilijk is het nu eigenlijk, een web-pagina maken? Dat valt reuze mee. Al met een gewone tekst-editor als Windows Kladblok kun je eenvoudige pagina's maken die er heel goed uitzien. Natuurlijk kun je als je wat verder bent, beter met een speciaal programma zoals bijvoorbeeld Netscape Composer of Frontpage van Microsoft werken. Daarmee kun je bijvoorbeeld heel eenvoudig de grootte van de plaatjes instellen en je kunt meer op een tekstverwerkermanier met je bladzijden omgaan. Maar het is daarnaat nog altijd belangrijk om goed te weten hoe HTML in elkaar steekt. Op die manier kun je bijvoorbeeld veel makkelijker fouten en problemen oplossen. Bovendien is het heel leuk en is het erg eenvoudig om heel behoorlijk resultaten te krijgen.
HTML staat voor HyperText Markup Language. Het is een opmaaktaal voor hypertext-documenten. Met hypertext kun je bijvoorbeeld zogenaamde hyperlinks maken, onderstreepte woorden in een tekst, waarmee je naar andere bladzijden kunt verwijzen.
Het is gewoonlijk het makkelijkst om te beginnen met een bladzijde die al bestaat, en die aan te passen naar wat je wilt, maar als voorbeeld wordt hier begonnen vanaf een lege bladzijde.
Voor normaal gebruik hoef je in HTML slechts enkele commando's te kennen. Commando's worden bij HTML tussen kleiner-dan en groter-dan tekens geplaatst. Een een commando moet meestal worden afgesloten met hetzelfde commando, maar dan met een breukstreep erbij. In je browser zijn deze commando's natuurlijk onzichtbaar, ze staan echter wel in het bestand waarvan de naam op '.html' eindigt, en dat de pagina aanstuurt.
Behalve de commando's bevat dit bestand gewoon ook de leesbare tekst die moet worden afgebeeld.
<i> is bijvoorbeeld het commando voor cursief. Als een woord in het browservenster cursief moet worden afgebeeld dan gaat dat als volgt: <i>woord</i>. Het maakt daarbij niet uit of de 'i' in kleine letters of in hoofdletters wordt geplaatst. Je moet trouwens wel oppassen dat je geen < of bijvoorbeeld aanhalingsteken vergeet, omdat de gevolgen hiervan onvoorspelbaar zijn. Wanneer je daarmee slordig bent werken de dingen gewoonlijk niet zoals het hoort.
Er zijn een aantal commando's die in ieder html-document voorkomen. Een document wordt bijvoorbeeld altijd geopend met helemaal aan het begin het commando <html> en afgesloten met op het eind </html>. De tekst zelf wordt geplaatst tussen <body> en </body>. Een eenvoudige pagina ziet er dus bijvoorbeeld als volgt uit:
<html>
<body>
Dit is een
testpagina
</body>
</html>
Voorbeeld 1
klik hier voor hoe dit voorbeeld er uitziet
N.b.: de code van iedere internetpagina kan worden opgevraagd door bovenaan te klikken op 'Beeld', en vervolgens op 'Bron'. Engels: View en Source. (In Firefox 'Beeld', 'Paginabron'. Engels: View en Page source). Bij dit voorbeeld zie je dan de bovenstaande code.
Als je deze tekst als bestandje in een editor als Windows-kladblok overtypt of kopieert, en op harddisk opslaat met als extensie .html, dan kun je dit bestand daarna in je browser bekijken. Natuurlijk moet er ook een titel voor de pagina bovenaan de bladzijde in de blauwe balk van de browser komen. Dit gaat als volgt:
<html>
<head>
<title>
Testpagina
HTML
</title>
</head>
<body>
Dit is een
testpagina
</body>
</html>
Voorbeeld 2
klik hier voor hoe dit voorbeeld er uitziet
Om de pagina vervolgens nog van een achtergrondkleurtje te voorzien kan de bgcolor-parameter worden toegevoegd:
<html>
<head>
<title>
Testpagina
HTML
</title>
</head>
<body bgcolor="#FFFFCC">
Dit
is een testpagina
</body>
</html>
Voorbeeld 3
klik hier voor hoe dit voorbeeld er uitziet
Voor een andere kleur dan geel moet het getal #FFFFCC worden aangepast (elke letter in dit getal kan worden gevarieerd als 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, A, B, C, D, E of F). Het is overigens ook heel gemakkelijk om de pagina van een zogenaamde achtergrondafbeelding te voorzien. De parameter bgcolor="#FFFFCC" moet dan worden vervangen door background="plaatje.gif", waarbij 'plaatje' de bestandsnaam van de achtergrondafbeelding is. Deze afbeelding moet wel voldoende weinig contrast hebben om de inhoud van de pagina niet te verstoren, en het plaatje moet in dit geval in dezelfde map op internet staan als het html-bestand.
<html>
<head>
<title>
Testpagina
HTML
</title>
</head>
<body
background="plaatje.gif">
Dit is een
testpagina
</body>
</html>
Voorbeeld 4
klik hier voor hoe dit voorbeeld er uitziet
Op vrijwel dezelfde wijze kunnen we plaatjes aan de internet-pagina toevoegen. Dit gebeurt met het commando <img src="plaatje.jpg">. (Afbeeldingen hebben vrijwel altijd een .gif, .png of .jpg-extensie).
<html>
<head>
<title>
Testpagina
HTML
</title>
</head>
<body>
<img
src="plaatje.jpg">
Dit is een
testpagina
</body>
</html>
Voorbeeld 5
klik hier voor hoe dit voorbeeld er uitziet
HTML maakt de tekst automatisch op, zodat het er zowel op heel grote beeldschermen als op hele kleine schermen heel behoorlijk uitziet. Om dit voor elkaar te krijgen zijn voor de gebruiker slechts een paar commando's nodig. Allereerst wordt de tekst opgebouwd uit paragrafen. Door middel van het commando <p> (en natuurlijk </p>) wordt een paragraaf aangeduid. Boven iedere paragraaf kan een kop worden geplaatst. Dit gebeurt met het <h1> commando. Het cijfer '1' staat voor de grootte van de kop, en kan variëren van 1 tot en met 6:
<html>
<head>
<title>
Testpagina
HTML
</title>
</head>
<body
bgcolor="#FFFFCC">
<h2>Koptekst</h2>
<p>Dit is een
testparagraaf</p>
</body>
</html>
Voorbeeld 6
klik hier voor hoe dit voorbeeld er uitziet
Een van de leukste mogelijkheden van HTML zijn natuurlijk de hyperlinks. In je tekst kun je verwijzen naar andere plaatsen op het web. Ook het commando hiervoor is erg eenvoudig van structuur:
<a href="pagina.html">tekst</a>
De tekst in het commando wordt in een andere kleur weergegeven en onderstreept. Als de bezoeker van de site het woord aanklikt dan komt de betreffende pagina in beeld. Op de plaats van 'pagina.html' kan willekeurig welke website worden ingevuld, maar je kunt met hetzelfde commando bijvoorbeeld ook een .wav bestand als link gebruiken om een geluidsfragment in te voegen! Het commando kan op iedere plaats in de body van de bladzijde worden geplaatst, en je kunt bijvoorbeeld in plaats van de onderstreepte tekst ook een plaatje gebruiken (de browser plaatst hier dan een gekleurd kader omheen):
<a href="pagina.html"><img src="plaatje.jpg"></a>
Een bijzondere vorm van het href-commando is:
<a href="mailto:bill.gates@microsoft.com">Bill</a>
Als je dit aan je pagina toevoegt dan komt het woord (in dit geval 'Bill') er opnieuw onderstreept te staan (of een afbeelding omkaderd). Klik je de link nu aan, dan krijg je een e-mailbericht in beeld, met daarin ingevuld het e-mail-adres. Heel handig voor reacties op je pagina. Deze manier van naar adressen verwijzen is ondertussen een beetje uit de mode geraakt, omdat het het ook voor spammers makkelijk maakt om je mailadres te achterhalen.
<html>
<head>
<title>
Testpagina
HTML
</title>
</head>
<body
bgcolor="#FFFFCC">
<h2>Koptekst</h2>
<p>Dit is een
testparagraaf</p>
<p>Neem eens een kijkje op onze <a
href="http://www.shorties.nl/index.html">site</a></p>
<p>Of stuur ons een <a href="mailto:hobbelduif@hobbelduivenvangers.nl">e-mail</a></p>
</body>
</html>
Voorbeeld 7
klik hier voor hoe dit voorbeeld er uitziet
Tenslotte nog enkele andere handige commando's. <hr> is een horizontale scheidingsbalk, voor bijvoorbeeld tussen hoofdstukken. 'hr' staat daarbij voor 'horizontal ruler'. Met <b> en <i> kan de tekst respectievelijk vet en cursief worden afgedrukt:
<html>
<head>
<title>
Testpagina
HTML
</title>
</head>
<body
bgcolor="#FFFFCC">
<h2>Testpagina</h2>
<p>Dit is een
testparagraaf</p>
<p>Neem eens een kijkje op <b>onze <a
href="http://www.shorties.nl/index.html">site</b></a></p>
<hr>
<p><i>Of stuur ons een
<a href="mailto:hobbelduif@hobbelduivenvangers.nl">e-mail</a></i></p>
</body>
</html>
Voorbeeld 8
klik hier voor hoe dit voorbeeld er uitziet
Mocht je je bladzijde op internet willen publiceren, dan kan dit op een verschillende manieren. De traditionele methode is om het html-document met de bijbehorende bestanden zoals bijvoorbeeld gif's en jpg's met een FTP-programma naar de provider te kopiëren. Bij sommige providers moet je de files met behulp van een commando onder telnet, of via een web-pagina activeren. Publiceren in sommige gevallen ook rechts vanuit programma's als Frontpage bijvoorbeeld Composer.
(Deze tekst is een nieuwe bewerking van een artikel dat ik in 1999 voor het blad RAM schreef.)
Voor meer info, zie deze uitstekende
HTML-handleiding:
http://www.handleidinghtml.nl
1. Weblog - 2. Moblog - 3. RSS/feeds - 4. Wat is een podcast? 5. Een homepage met HTML - 6. FTP - 7. Jabber
477. Webwoorden 4: Wat is een podcast?

477 26 september 2005
copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com
Niet alleen maar voor dummies ga ik de komende tijd af en toe internetbegrippen enigszins begrijpbaar uitleggen. Althans, dat laatste, 'enigszins begrijpbaar' hoop ik. Voor de hand liggende begrippen als 'weblog', 'moblog' en 'podcasting' komen aan bod. Maar ook de wat meer ingewikkelde, zoals bijvoorbeeld JavaScript, en wat kun je eigenlijk met PHP? Voorop staat dat de stukjes -als het lukt- kort, en -dat gaat lukken- laagdrempelig zijn. Ik sta daarbij graag open voor suggesties, bijvoorbeeld voor meer onderwerpen om te behandelen. (En natuurlijk ook als je een fout of een omissie ontdekt.)
Webwoorden 4: Wat is een podcast?

Sinds er een nieuwe versie van RSS is gekomen, enkele jaren geleden, is het mogelijk geworden om behalve tekst en foto's ook multimedia-bestanden mee te sturen. Vrijwel meteen werd dit aangewend om speciale RSS-feeds te maken waarin geluidsbestanden worden meegestuurd in een MP3-formaat.
iPod, voor wie het niet weet, is een sinds enkele jaren razend populair MP3-afspeelapparaat van fabrikant Apple. In het apparaatje, dat daarvoor van een grote harde schijf is voorzien, kan zoveel muziek worden opgeslagen dat de CD-collectie van de meeste mensen er gemakkelijk drie tot vier maal in past.
Het programma iPodder, waarvan Adam Curry mede-initiatiefnemer is, zorgt ervoor dat de geluidsfragmenten waarop je een abonnement hebt, zodra ze beschikbaar komen naar je PC gehaald worden. Is er op de PC een iPod aangesloten (of een andere MP3-speler), dan wordt het geluid ook automatisch in het draagbare afspeelapparaatje opgeslagen, zodat je dat later onderweg kunt beluisteren. Het woord 'podcast' is een samentrekking van de woorden 'iPod' en 'broadcast'. (Broadcast is overigens het Engelse woord voor (programma's) uitzenden.) Het woord 'podcast' komt naar verluid al voor in de Dikke Van Dale, die medio oktober in de winkels moet liggen.
Podcasting is nog erg nieuw. Het idee dat eraan ten grondslag ligt stamt uit 2001. Adam Curry en Tristan Louis drongen toen bij Dave Winer, oprichter van Userland op aan, om het versturen van geluid via de RSS-optie van het weblogproduct van Userland mogelijk te maken. Curry en Louis waren beide enthousiaste gebruikers van een Userland-weblog, en Userland is bedenker van één van de varianten van RSS.
Na aanvankelijk een vrij kalme start is de podcast op dit moment in rap tempo razend populair aan het worden. Niet alleen nieuwsmedia en radioprogramma's hebben de podcast ontdekt. Ook vele anonieme internetters vertrouwen hun gedachten en webloghersenspinsels via de microfoon toe aan hun luisteraars. Sinds afgelopen dinsdag zijn daar in Nederland twee politici bij gekomen, Wouter Bos en minister Donner (in het buitenland zijn er al veel meer politici aan het podcasten geslagen).
Doordat het medium van de podcast zo laagdrempelig is, komen ze in alle soorten voor. Om bij de politici te blijven: Wouter Bos noemt zijn podcast 'Boscast FM' en hij heeft zelfs een stationstune laten maken door Ruud de Wild. Minister Donner spreekt zijn podcast zo te horen gewoon in met zijn dictafone.
Doordat het idee technisch zo eenvoudig is, kun je het op diverse manieren gebruiken. Wanneer je geen iPod of equivalent hebt, kun je het programma bijvoorbeeld zo instellen dat de binnengekomen bestanden automatisch gewoon op je PC afgespeeld worden. En hoewel de iPod (nog) geen beelden ondersteunt, kunnen er via het podcasten wel televisiebeelden verstuurd worden (dit wordt vodcasting genoemd), en dat gebeurt dus ook al. Verder kunnen de MP3-bestanden van een podcast ook zonder podcast-programma gewoon direct worden beluisterd, al worden ze in dat geval dus niet automatisch opgestart.
Eén van de leukste toepassingen vind ik zelf Nu.nl, dat ieder uur via hun podcast een ANP-nieuwsbulletin van anderhalve minuut verspreidt. Wanneer ik dus druk aan het werk ben en in een stil kantoor zit, hoor ik toch eenmaal per uur keurig het nieuws beginnen.
Om podcasts automatisch te kunnen beluisteren is opnieuw een eenvoudig programmaatje nodig (hoewel het om RSS gaat, werkt een standaard RSS-lezer niet om podcasts te beluisteren, en ook andersom werkt het dus helaas niet). Maar net als bij RSS is er gratis software en spam is niet mogelijk.
Enkele programma's om podcasts te
ontvangen
iPodder
(windows/mac/linux)
iTunes
(windows/mac)
Doppler
(windows)
FeedDemon
(windows)
Podcast-overzichten
http://podcast.xs4all.nl
http://www.podcast.net/
http://www.podstart.nl/
Informatie over podcasting
http://podcast.pagina.nl
Enkele podcasts
http://radio.weblogs.com/0001014/categories/dailySourceCode/rss.xml http://www.nu.nl/podcast.php
http://www.radio-online.nl/PHP/podcast.php
http://podcast.xs4all.nl/rss/ooijeva1/Radio+Bergeijk%2C+het+radiostation+voor+Bergeijk%2E
http://feeds.feedburner.com/sloeriesource
(met Vodcast)
http://www.wouterbos.nl/renderer.do/menuId/244906/clearState/false/
returnPage/244906/pageId/244922/
http://www.justitie.nl/Images/podcast_tcm74-86925.xml
http://download.omroep.nl/avro/podcast/andermansveren/rssAV.xml
http://podcast.xs4all.nl/rss/johnpiek/Shorties+Podcast
Overzicht van de PODCASTS waar ik zelf op dit moment op geabonneerd ben
1. Weblog - 2. Moblog - 3. RSS/feeds - 4. Wat is een podcast? 5. Een homepage met HTML 6. FTP
Linkdump (podcast Radio Bergeijk)

http://www.podcast.net/show/70746
http://podcast.xs4all.nl/rss/ooijeva1/Radio+Bergeijk%2C+het+radiostation+voor+Bergeijk%2E
Ook rechtstreeks te beluisteren:
http://podcast.xs4all.nl/upload/ooijeva1-003_radio_bergeijk_oude_doos_grafruimwedstrijden.mp3
http://podcast.xs4all.nl/upload/ooijeva1-2005_17_09_radio_bergeijk.mp3
Dagelijkse foto 25/9
476. Webwoorden 3: RSS en feeds

476 24 september 2005
copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com
Niet alleen maar voor dummies ga ik de komende tijd af en toe internetbegrippen enigszins begrijpbaar uitleggen. Althans, dat laatste, 'enigszins begrijpbaar' hoop ik. Voor de hand liggende begrippen als 'weblog', 'moblog' en 'podcasting' komen aan bod. Maar ook de wat meer ingewikkelde, zoals bijvoorbeeld JavaScript, en wat kun je eigenlijk met PHP? Voorop staat dat de stukjes -als het lukt- kort, en -dat gaat lukken- laagdrempelig zijn. Ik sta daarbij graag open voor suggesties, bijvoorbeeld voor meer onderwerpen om te behandelen. (En natuurlijk ook als je een fout of een omissie ontdekt.)
Webwoorden 3: RSS en feeds

Zou het niet makkelijk zijn als je van al je favoriete sites automatisch een soort van knipselkrant zou ontvangen? Dat je niet meer regelmatig (en soms dus voor niks) hoeft te kijken naar je favoriete website of er soms iets nieuws is geplaatst, maar dat je er automatisch een melding van krijgt wanneer er wat is toegevoegd? En dat je bovendien Internet Explorer of Firefox niet hoeft op te starten om het betreffende bericht te bekijken?
RSS doet precies al deze dingen. Het is alsof je naar één website zit te kijken, terwijl je via de menustructuur op die site alle onderwerpen afkomstig van meerdere websites kunt lezen. De dingen die je bij nader inzien niet interessant vindt, kun je links laten liggen omdat de titel je mogelijk niet aanspreekt. Het systeem werkt zodanig makkelijk, dat je in dezelfde tijd veel meer sites kunt bijhouden, en dat is precies de reden waarom RSS bij veel webloggers zo populair is. Het aardige aan RSS is: het is nog gratis ook, en het is vrij van reclame en spam!
RSS werkt bij alle sites die ergens op hun pagina zo'n klein
oranje logootje
of
hebben staan. RSS en XML staan voor ongeveer hetzelfde. (XML is de taal waarin
RSS gemaakt wordt, maar dat is voor de gebruiker niet belangrijk). Er zijn nog
meer standaarden, bijvoorbeeld Atom, dat ook veel ondersteund wordt, maar ook
dat hoef je voor een goed begrip eigenlijk niet te weten.
Het linkje dat achter het
of
-logootje zit wordt de feed, of RSS-feed van een site genoemd. Door
het linkje dat je te zien krijgt met het klikken op het logootje - door middel
van de functies 'knippen en plakken' - te kopieren naar het programma waarmee je
de feeds wilt lezen, kun je je op de feed (en dus op de site die erbij hoort),
abonneren.
Een programma waarmee je RSS bekijkt presenteert de informatie die je wilt zien bijvoorbeeld zo:

Bij (1) staat de lijst met de sites waar je je op geabonneerd hebt. Het cijfer achteraan de regel van een feed laat het aantal ongelezen berichten zien.
Door op zo'n feed-regel te klikken krijg je bij (2) de lijst met de artikelen die op die website te lezen zijn (de vetgedrukte zijn de ongelezen berichten).
Door vervolgens op één van de titels bij (2) te klikken krijg je in het venster bij (3) het betreffende artikel op de website in kwestie te zien, precies alsof je daar met Internet Explorer of met Firefox naartoe gesurft was...
RSS is niet alleen handig om de websites van je vrienden en die van je collega-webloggers te lezen. Ook de meeste kranten, omroepen en nieuwszenders zoals bijvoorbeeld CNN en BBC World hebben uitgebreide feeds, dikwijls zelfs meerdere, op categorie gesorteerd. RSS heeft een grote belofte voor de toekomst en het is niet voor niets in razend tempo erg populair aan het worden.
Om RSS te kunnen gebruiken is het nodig om een klein
programmaatje op je PC te installeren. Zelf gebruik ik voor RSS het programma
Feedreader (te downloaden van www.feedreader.com) Andere goede programma's zijn:
Amphetadesk (Mac,
Windows, Linux)
Rssreader (Windows)
Abilon (Windows)
Newsnetwire lite (Mac)
Bloglines (platform onafhankelijk)
Straw
(Linux)
Meer info over RSS: http://rss.pagina.nl
Enkele feeds:
http://www.2525.com/log/index.rdf
http://www.curry.com/xml/rss.xml
http://www.vivalog.nl/rss/vivalog/esther.xml
http://www.hannekegroenteman.nl/rss.xml
http://www.nos.nl/nos/rss/nieuws.xml
http://nu.nl/deeplink_rss2/index.jsp?r=Algemeen
Overzicht van de feeds waar ik zelf op dit moment op geabonneerd ben
(Bronvermelding: tekst: John Piek, lijstje met RSS-lezers: NOS)
1. Weblog - 2. Moblog - 3. RSS/feeds - 4. HTML
Podcast #9

Alweer een nieuwe podcast ingesproken
Podcast: http://podcast.xs4all.nl/rss/johnpiek/Shorties+Podcast
Geluidsfragment direct beluisteren:
Zelf geschoten video met onder andere beren. Bruine beren...
Zebra's








Tijger update


klik op de foto voor een
vergroting
De tijgerwelpen zijn ondertussen bijna drie maanden oud, en ze zien er al uit als hele kleuters...

klik op de foto voor een
vergroting
Dit is overigens een volwassen tijger...

klik op de foto voor een
vergroting
...in het verblijf naast dat van de kleintjes

klik op de foto voor een
vergroting
Dit is één van de twee belhamels...

klik op de foto voor een
vergroting
...en dit is net als op de eerste foto, en de foto's hierna de andere (ik kan helaas niet onderscheiden wie van tweeën Laslo is en wie Laila).

klik op de foto voor een
vergroting
Dagelijkse foto 22/9
475. Webwoorden 2: Moblog

475 22 september 2005
copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com
Niet alleen maar voor dummies ga ik de komende tijd af en toe internetbegrippen enigszins begrijpbaar uitleggen. Althans, dat laatste, 'enigszins begrijpbaar' hoop ik. Voor de hand liggende begrippen als 'weblog', 'moblog' en 'podcasting' komen aan bod. Maar ook de wat meer ingewikkelde, zoals bijvoorbeeld JavaScript, en wat kun je eigenlijk met PHP? Voorop staat dat de stukjes -als het lukt- kort, en -dat gaat lukken- laagdrempelig zijn. Ik sta daarbij graag open voor suggesties, bijvoorbeeld voor meer onderwerpen om te behandelen. (En natuurlijk ook als je een fout of een omissie ontdekt.)
Webwoorden 2: Moblog

Een moblog is eigenlijk niets anders dan een weblog, meestal in de variant van een life-log. Moblog is een samentrekking van de Engelse woorden 'mobile' en 'weblog'. Mensen die een moblog bijhouden, plaatsen -vaak meerdere malen per dag- een foto, die ze net hebben gemaakt, op hun website. Vaak wordt de foto van een kort commentaar voorzien, en net als bij veel weblogs kunnen bezoekers op de foto reageren. Als je erg recht in de leer bent, dan wordt die foto verzonden door middel van de mobiele telefoon of de PDA* waarmee de foto gemaakt is. Maar voor sommige mensen is het ook in orde als de foto binnen niet al te lange tijd nadat deze gemaakt is op de site wordt geplaatst.
Er zijn twee mogelijkheden van versturen. De eerste daarvan is MMS. Een MMS is een SMS-je waar een multimedia-bestandje (in dit geval een foto) mee kan worden meegestuurd. De tweede mogelijkheid is aanzienlijk goedkoper, maar daarvoor moet je wel een mobieltje met een prepaid of abonnement hebben waarmee je e-mail kunt versturen. Op dezelfde manier als een bijlage bij een mailtje op je PC, wordt de foto door middel van een mailtje naar een website verstuurd. Per foto kost dat via e-mail met een GPRS- of UMTS-abonnement, doorgaans niets. Met een prepaid-telefoon waar je mee kunt e-mailen ben je op dit moment zo'n 2,5 cent tot 20 cent per foto kwijt, afhankelijk van de provider en de afmetingen van je foto. De kosten via MMS kunnen wel oplopen tot 75 cent of 1 euro per foto.
Behalve het mobieltje met camera en bijbehorende prepaid of abonnement, heb je ook nog een mogelijkheid nodig om de foto's op je website te plaatsen. Hoewel niet dikgezaaid, bieden diverse weblogdiensten de mogelijkheid om mobiel te webloggen. Blogger.com doet dat, maar als ik goed bij ben dan gaat dat met een foto erbij alleen via MMS. Tekst alleen gaat bij Blogger.com ook per e-mail. De nieuwe versie van de weblogsoftware Pivot, die alleen nog in een bèta-versie beschikbaar is, heeft naar verluidt een fantastisch interface voor mobiel posten met foto's via e-mail.
Een bijzondere manier om de mobiele foto's op je eigen site te plaatsen is de Nederlandse site moblog.nl. Hierbij wordt net als bij Pivot een foto als bijlage per mail gestuurd naar een bepaald mailadres. Deze foto verschijnt vervolgens, afhankelijk van hoe druk het is, gedurende enige tijd op de voorpagina van de de site www.moblog.nl. Tevens komt de foto terecht in een overzicht tussen alle andere mobloggers van de site. Bezoekers kunnen ook op de foto's reageren, net als dat bij een weblog vaak kan. Door middel van een script (een soort programmaatje) kun je je eigen foto's, inclusief linkjes naar de reacties ook op je eigen website plaatsen. Maakt niet uit bij welke provider die site staat, als hij maar de mogelijkheid heeft om html toe te voegen, wat eigenlijk bijna altijd wel het geval is. Het venster waarin de foto's komen te staan, kun je aan de kleur en het design van je eigen site aanpassen.
* PDA= Personal Digital Assistant, een elektronische agenda, in dit geval met ingebouwde telefoon en camera.
Enkele moblog-sites.
www.moblog.nl
www.textamerica.com
www.flickr.com
www.phonebin.com (deze site uit het begin ontwikkelt zich meer
en meer in een adult-richting)
1. Weblog - 2. Moblog - 3. RSS/feeds
LLINK zendt vanavond voor het eerst uit

Jawel, het is zover. Vanavond, op de internationale Dag van de Vrede, vindt de tv-aftrap van LLiNK plaats. De documentaire Peace One Day (23.00 uur, NLD3) vertelt het waargebeurde verhaal van acteur en filmmaker Jeremy Gilley. Na jarenlang als acteur in sciencefiction-films de wereld van de ondergang te hebben gered, besluit hij nu ook in het echte leven iets te willen bijdragen aan een betere wereld. Lees meer!
(Tekst: LLINK)
Podcasts Bos en Donner

Niet alleen Wouter Bos, maar ook minister Donner blijkt gisteren een eigen podcast te hebben geopend. Luister naar het verschil tussen vlotte Wouter met zijn door Ruud de Wild gemaakt station-tune en de soms toch wat archaïsch aandoende minister die er toch vaak blijk van heeft gegeven helemaal niets het gebruik van moderne technologie te snappen.
Algemene beschouwingen


Het is bij lang niet iedereen bekend, maar vergaderingen van de Tweede Kamer, zoals de Algemene Politieke Beschouwingen van vandaag, zijn gewoon live via internet te bekijken.
De Algemene beschouwingen vinden plaats in de Plenaire Zaal
Plenaire zaal (ADSL)
Plenaire zaal (Kabel)
Plenaire zaal (Analoog)
Andere vergaderzalen zijn te vinden op: http://www.tweedekamer.nl/applicaties/livedebat/index.jsp
Dagelijkse foto 21/9
474. Webwoorden: weblog

474 21 september 2005
copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com
Niet alleen maar voor dummies ga ik de komende tijd af en toe internetbegrippen enigszins begrijpbaar uitleggen. Althans, dat laatste, 'enigszins begrijpbaar' hoop ik. Voor de hand liggende begrippen als 'weblog', 'moblog' en 'podcasting' komen aan bod. Maar ook de wat meer ingewikkelde, zoals bijvoorbeeld JavaScript, en wat kun je eigenlijk met PHP? Voorop staat dat de stukjes -als het lukt- kort, en -dat gaat lukken- laagdrempelig zijn. Ik sta daarbij graag open voor suggesties, bijvoorbeeld voor meer onderwerpen om te behandelen. (En natuurlijk ook als je een fout of een omissie ontdekt.)
Webwoorden: weblog

Voor de meeste mensen zal ik vermoedelijk niet uit hoeven leggen wat een weblog is, maar niet iedereen weet waar weblogs oorspronkelijk uit voortkomen.
De eerste homepages op internet bestonden nog puur uit tekst, met een incidenteel plaatje. Maar al snel ontstond de behoefte om websites mooier te maken. Dit gebeurde in eerste instantie met html, een taal waarin je dit soort dingen op een vrij eenvoudige manier aan het scherm kunt toevoegen. Een groot nadeel van die eerste websites was vooral dat ze statisch waren, er veranderde niets. Je hoorde mensen in die tijd bijvoorbeeld vaak zeggen dat hun website nog niet klaar was, en ook de bordjes 'Under Construction' waren in die dagen niet van de lucht.
Tegenwoordig is de filosofie veel meer dat een website altijd in beweging is. Hij is helemaal nooit af. Je wilt immers dat mensen er nog eens terugkomen, en dat doen ze niet als ze denken dat er niks te beleven valt.
De eerste webloggers waren mensen die de websites die ze bij het surfen aantroffen logten. Dit soort logs, ze worden vaak linkdump of linklog genoemd, bestaan grotendeels uit verzamelingen links naar andere sites, al dan niet met commentaar erbij. Dat veelvuldige linken werd in die dagen ook gezien als het onderscheid tussen weblogs en 'gewone' websites. Onder webloggers was er een sterke sociale controle (je ziet dat nóg wel), en ze keken elkaar er dan ook op aan wanneer er niet genoeg gelinkt werd in een weblog. Behalve naar 'leuke' sites die ze tegenkwamen, werd er ook veelvuldig gelinkt naar andere webloggers.
Niet lang na de eerste weblogs kwamen ook de eerste zogenaamde life-logs op. Hierin werd juist helemaal niet veel meer gelinkt. Mensen hielden een dagboek bij, maar dan op internet, en dat noemden ze een weblog.
Webloggen nam pas echt een grote vlucht toen er weblogprogramma's en weblogaanbieders kwamen, waardoor het toch wat omslachtige programmeren van je site in het hiervoor niet zo geschikte html niet meer nodig was. Tevens werd er bij dit soort diensten automatisch een archief bijgehouden. Erg handig.
Tegenwoordig lijkt het wel of bijna iedereen een weblog heeft. Toch bestaat er ook nu nog steeds een webloggemeenschap, een weblogcommunity. Die mensen kijken veel naar elkaar, nemen dingen van elkaar over. Vechten virtuele ruzies uit, enzovoort. De meeste weblogs zijn tegenwoordig echter ego-documenten, in principe bedoeld voor een zo groot mogelijk publiek, maar heel vaak nauwelijks gelezen. Of ze zijn bedoeld om aan familie en kennissen dingen te laten weten, verhalen bijvoorbeeld over de eerste maanden van een nieuwe baby, of een verre vakantie, grotendeels gepost vanuit internetcafés. Ook zijn er aardig wat mensen die anoniem een weblog bijhouden, zodat ze geen blad voor de mond hoeven te nemen vanwege de mensen om hen heen (familie, collega's) die in het weblog voorkomen. Daarnaast zijn er aardig wat politici en journalisten die (soms zeer invloedrijke) weblogs bijhouden. Weblogs hebben ondertussen wereldwijd een aardige hoeveelheid schandalen aan het licht gebracht. Het grote verschil met kranten is vaak de onpartijdigheid, die soms geheel ontbreekt, of in ieder geval de controleerbaarheid of wat er staat misschien soms niet verzonnen is. Ten slotte zijn er nog de zogenaamde 'shocklogs', weblogs die shockeren, alleen maar om zoveel mogelijk bezoekers aan te trekken.. Voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld www.geenstijl.nl en www.retecool.com.
Er wordt wel vaal gedacht dat weblogs een aanvulling zullen zijn op andere media, of dat deze in de toekomst sommige daarvan (met name kranten) zullen gaan verdringen. Waarschijnlijk zijn weblogs echter op zijn best een aanvulling daarop.
Een weblog is trouwens precies hetzelfde als een blog. Het woord blog is alleen een klein beetje nieuwer dan weblog.
Zelf op eenvoudige wijze een weblog beginnen kan op www.blogger.com of op www.web-log.nl, maar er zijn er nog heel veel meer. Zie http://weblog.pagina.nl.
Mijn arme afvalcontainer. Helemaal geplet!

Kort
geleden verdween ineens mijn afvalcontainer. Gestolen, zo dacht ik. Ik belde het
bedrijf dat hier in de gemeente voor afvoer van afval en voor de containers
zorgt. Er verdwenen de laatste tijd veel vaker containers, zo werd mij verteld.
Nee, de oorzaak daar hadden ze zelf ook geen idee van. Als ik kon laten zien dat
ik bij de politie aangifte gedaan had kreeg ik een nieuwe.
Bij de politie hoorde ik de ware toedracht. De containers worden niet gestolen. Sinds een halfjaar worden nieuwe vuilniswagens gebruikt. Deze legen de containers met een robotarm, die af en toe ook een heel klein beetje té goed zijn werk doet. Door het extra duwtje verdwijnt de container zo de wagen in, en wordt hij bij het samenpersen van het afval in de wagen dus geplet.
Ik vind het best hoor, zo'n nieuwe wagen. En het scheelt vast flink in de kosten op het personeel. Maar een week of wat geleden werd mijn container overgeslagen en toen moest ik ook al bellen om hem een dag later te laten legen. Nu moet ik door die niet goed werkende rommel van ze speciaal naar het politiebureau, wat mij veel tijd kost. De tijd die het bij hen bespaart wordt, zo lijkt het wel, op mij hier afgewenteld. Ik heb wel wat beters te doen. Driemaal is scheepsrecht: het volgende incident krijgen ze een rekening voor de tijd die het mij gekost heeft...
Onmogelijke liefde, karakter telt...

Vandaag de herpublicatie - tussen april en september van
dit jaar - van mijn feuilletonreeks 'Onmogelijke liefde'
voltooid.
(De eerste publicatie vond plaats tussen augustus vorig jaar en januari dit jaar)
Dagelijkse foto 20/9
AOL I love you!


"AOL I love you", zingt Natasha Bedingfield in een prachtige akoestische versie van These words, speciaal voor Sessions@AOL van de Amerikaanse internetprovider van deze naam. Ze zijn soms een beetje zakelijk de jongens en meisjes van America OnLine, maar hier doen ze me toch wel een erg groot plezier mee.
Klik op de onderstaande linkjes en geniet! By the way: met het linkje 'preference' kun je het video op 700k zetten, als je dat hebt, en met het kleine vierkantje rechtsonderaan de player schakelt het video over op 'volledig scherm'. Er wordt overigens gevraagd of het ok is om een plugin te laden. Bij mij werkt het alleen in Internet Explorer.
Natasha Bedingfield - These Words (Let op: na de reclame op het eind gaat het gewoon door met het nummer Unwritten)
Het nieuwe album van Paul McCartney moet het beste zijn dat hij sinds jaren heeft uitgebracht:
Linkdump (Giessenborch - tapas)

Site met allerlei leuke tapas-recepten. Niet
allemaal even vegetarisch, maar ok, dat
lossen we wel op ![]()
AVRO goes digital...

De AVRO
gooit het roer om. De omroep breekt vanaf 16 september deels met de traditionele
kanalen en gaat zich naast die kanalen groots toeleggen op het digitaal
aanbieden van programma's. Naast de bestaande uitzendingen komt er webtelevisie,
narrowcasting, podcasting én digitale televisie via de kabel.
Met Casema samen gaat de AVRO een eigen digitaal kanaal op kabel beginnen, dat overigens alleen door AVRO-leden kan worden bekeken. Verder brengt de omroep via 'narrow-casting' onderdelen uit haar programma's op locaties, zoals bijvoorbeeld musea. De AVRO wil zo in weerwil van de kabinetsplannen via de digitale kanalen bijvoorbeeld meer kunst gaan brengen op wat de omroep 'fatsoenlijke tijden' noemt. Ook gaat de omroep een eigen museumkanaal op internet brengen met wekelijks beeldmateriaal over een actueel thema, zoals bijvoorbeeld een nieuwe tentoonstelling of een recente aanwinst door een museum. De site krijgt verder een on-demandgedeelte, dat op den duur moet uitmonden in een 'videotheek' met daarin de kunstprogramma's van de omroep.
Ook voor het onderwerp 'dieren' zet de omroep een eigen kanaal op. Daar is wekelijks een selectie te zien uit de verschillende dierenprogramma's van de omroep, zoals bijvoorbeeld 'Alle dieren tellen mee', 'AVRO Dierenziekenhuis Rotterdam' en 'AVRO Dierenpark'. Ook dit kanaal krijgt een on-demandgedeelte.
Ten slotte gaat de omroep haar webradio-activiteiten uitbreiden naar in totaal elf kanalen. Bovendien zal de AVRO een aantal radioprogramma's tevens als podcast aanbieden voor die mensen die het programma op een later tijdstip willen beluisteren.
(bron: AVRO, tekst: John Piek)
Museumkanaal: www.avromuseumtv.nl
Dierenkanaal: www.avrodierennatuurtv.nl.
Podcast: www.avro.nl/podcast.
Webradio
| AVRO Back to the Old School | AVRO Toppers van Toen |
| AVRO Steenen Tijdperk Fifties | AVRO Steenen Tijdperk Sixties |
| AVRO Baroque around the Clock | AVRO Klassiek Film |
| AVRO Klassiek: het beste van het beste |
AVRO Ziel en Zaligheid |
| AVRO Easy Listening | AVRO Operettekanaal (vanaf 1 oktober) |
| AVRO Piano van A-Z (vanaf 1 oktober) |
(Klik op een linkje om te luisteren) |
De eerste kerstplaat?!
Love, Angel, Music, Baby

Hij is al bijna een jaar uit, en ik krijg nog regelmatig kippenvel van de CD van voormalig No Doubt-zangeres Gwen Stefani. Vooral het nummer Cool is prachtig!
Videoclips
Cool - http://mp.aol.com/video.index.adp?pmmsid=1360085
Hollaback Girl - http://mp.aol.com/video.index.adp?pmmsid=1335104

Rich Girl featuring Eve - http://mp.aol.com/video.index.adp?pmmsid=1217725
What you waiting for - http://mp.aol.com/video.index.adp?pmmsid=1203670
(Alleen Internet Explorer. Er wordt gevraagd om een plugin te accepteren.)
Iedereen een podcast

Het is toch
wat. Iedereen heeft
tegenwoordig maar een podcast.
Zelfs de duivel!
Dagelijkse foto 17/9
Linkdump (humor op televisie)
Bush & Bush on a fishing trip

Hij stond op de site van Hanneke Groenteman, maar ik vond hem zodanig leuk...
Dagelijkse foto 16/9
473. Schrijfproces

473 16 september 2005
copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com
Schrijfproces
Ooit volgde
ik via de Open Universiteit de cursus Tekst en Effect. Dit was een module van
200 uur studielast van het tweede niveau, dus voor na je propedeuse. In
diezelfde periode heb ik een aantal van die OU-modules gevolgd, uit een aantal
zeer uiteenlopende categorieën. Het waren grotendeels schriftelijke cursussen en
de periode van drie, vier jaar dat ik ze volgde waren een paar van de meest
leerzame jaren van mijn leven.
In de cursus Tekst en Effect werd een groot aantal dingen rond het schrijven van - de titel zegt het al - effectieve teksten behandeld. Een van de belangrijkste dingen was dat je een tekst niet zomaar moet schrijven, maar dat je altijd voor ogen moet houden welke boodschap je met de tekst wilt overbrengen. Of in ieder geval welk doel je met de tekst voor ogen staat. En wie is je lezer? Ook het inperken van je onderwerp speelde een belangrijke rol. Dat laatste is iets waar heel veel mensen moeite mee hebben. Het is ook vervelend om je eigen geesteskind te moeten vermoorden of verminken, door de dode (of doodlopende) takken eruit te moeten verwijderen. Maar net als bij het snoeien van planten en bomen kan het effect van dit proces zeer heilzaam zijn. Nog beter is het trouwens om je onderwerp al van tevoren in te perken, maar dat is niet voor iedereen weggelegd. Dat van tevoren inperken is mij niet van nature gegeven, chaoot als ik ben, maar door het vaak te doen heb ik het uiteindelijk toch heel goed geleerd.
Een ander aspect van de cursusmodule Tekst en Effect was een grote verhandeling over het schrijfproces. Ben je meer een top-down schrijver of juist bottom-up. Dat wil ruwweg zeggen, schrijf je eerst je tekst, en breng je er dan structuur in aan, of begin je juist met de structuur (bijvoorbeeld de titels, of waar de alinea's over gaan) en vul je dan die alinea's in. Daarnaast heeft iedereen zo zijn of haar eigen eigenaardigheden bij het schrijven.
Beginnen is voor mij altijd erg moeilijk. Ook voordat ik aan dit stukje begon heb ik eerst een halfuur naar het behang zitten staren. Dat wordt niks, zo dacht ik. Vervolgens heb ik maar eens naar Teletekst gekeken, en naar een paar mailtjes. Een dozijn websites. Dat wordt niks. Ik kan het niet. De krant gelezen, niets te vinden. Verdomme. Het beste is om op zo'n moment gewoon het plan af te blazen. Vaak komt de inspiratie namelijk toch niet. Of juist wel als de spanning wegvalt doordat je je voorneemt ermee te stoppen.
Iets anders is het als je voor een deadline schrijft. Of eigenlijk schrijf ik meestal tégen een deadline. Zo mogelijk dicht er tegenaan. Deadlines zijn prachtig. Ze zijn iets heilzaams. De deadline komt eraan. Ik kán het niet, zo denk ik vaak. Hoe heb ik ooit iets kunnen schrijven? Alles wat ik tot nu toe op dat vlak geproduceerd heb dat is waardeloos. Het gaat gewoon niet. Mijn lezers zullen lachen. De eindredacteur accepteert het stuk niet. Ik ga weer in de elektronica. Transistors solderen. Dat is veel makkelijker. Verdomme, ik kan het echt niet. Naarmate de tijd verstrijkt en de deadline verder nadert komt ook de wanhoop om de hoek kijken. Twee bladzijden schrijven in anderhalf uur? Kan eigenlijk niet meer. Zal ik bellen? Er zit vast nog wel wat rek in. Maar ja, dat gaat ook weer ten koste van de mederedacteuren. En de eindredacteur die ik ervoor moet bellen heb ik vorige maand ook al uren slaap gekost. Wat nou te doen. Verdomme, waarom ben ik nou ook niet gewoon wat leuks als werk gaan doen. Iets met collega's of zo. Nee dit is werkelijk niks voor mij. Nooit geweest ook. Ik kap ermee. En dan ineens. Net als een redelijk scherp mes door een kwarktaart snijdt, begint het verhaal als yoghurt in een trechter uit het toetsenbord te glijden. Het is geen bikkelharde regel, maar hoe makkelijker dat gaat, hoe beter het verhaal.
Wat ik hier beschreven heb is dan nog als het makkelijk gaat. Meestal zit ik mijzelf, terwijl het schrijven eigenlijk wel goed gaat maar ik nog altijd denk van niet, tot halverwege het verhaal te overtuigen dat ik het best wel kan; terwijl ik me voorhoud dat ik zelf de vorige keer toch ook heus wel tevreden was over hoe het er allemaal uitzag uiteindelijk. Vaak duurt het wel tot halverwege het verhaal voordat eindelijk het kwarktaart/yoghurt-trechtermoment er is. De tweede helft van het verhaal gaat eigenlijk inderdaad altijd wel heel gladjes. Gek is dat de kwaliteit van zo'n tekst op het laatst eigenlijk altijd wel redelijk constant is. Het is slechts de weg er naartoe die dus verschilt. Alleen als er heel veel aan de tekst gesleuteld moet worden is de kwaliteit, hoewel voldoende, soms toch een heel stuk minder. Dat los ik als er tijd is meestal op door de niet zo goede tekst te lezen, en het dan (grotendeels) zonder het origineel erbij uit mijn hoofd geheel te herschrijven.
Analoge zenders Nederland 1, 2 en 3 volgend jaar uit de lucht

Volgend
jaar worden de analoge zenders van Nederland 1, 2 en 3 uitgeschakeld. De meeste
huishoudens kijken tegenwoordig niet meer met een eigen antenne naar de zenders,
maar via kabel, satelliet of Digitenne/KPN. Huidige analoge kijkers zijn
voornamelijk mensen op de camping of in boten. Het gaat volgens het ministerie
van Economische zaken om zo'n 77.000 huishoudens. Het in de lucht houden van de
zenders kost daarbij zo'n 11 miljoen euro per jaar. Daarnaast wordt bij
uitschakeling ook op milieu bespaard, doordat er veel minder stroom verbruikt
wordt.
Buurland Duitsland gaat veel voortvarender te werk met het uitschakelen dan Nederland: op het moment dat een programma digitaal beschikbaar is, worden de analoge zenders daar uitgezet, zodat de publieke omroepen in grote delen van Duitsland al niet meer analoog zijn te ontvangen. In Nederland is met name vanuit consumentenorganisaties aangedrongen op een geleidelijke uitfasering
(diverse bronnen, tekst: John Piek)
Linkdump (Wonderkamers)

Vandaag opent een nieuwe tentoonstelling in het Haags Gemeentemuseum haar deuren. De tentoonstelling richt zich op jongeren, die doorgaans niet heel warm lopen voor musea.
Dagelijkse foto 15/9
Linkdump (Google Blog Search)
Dagelijkse foto 14/9
472. Voorarrest!

472 11 september 2005
copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com
Voorarrest!
Ik ben
iemand die niet snel maar roept van 'In wat voor land leven we toch?' of dat het
met de criminaliteit of zo tegenwoordig toch zo vreselijk erg is. Toch vind ik
dat ons land in een hoog tempo in een verontrustende richting aan het afglijden
is.
Ik denk dat er iets heel ernstigs mis is met een deel van de mensen die in dit land de macht uitoefenen, en dat is - vind ik - zeer zorgwekkend. Je moet natuurlijk oppassen om achter hijgerige media-berichten aan te rennen, maar de afgelopen week zijn er opnieuw een paar dingen gebeurd die je vertrouwen in het goede toch weer ernstig schaden. Dat er iets mis is met de zaak rond de Schiedamse parkmoord dat kan toch niemand ontkennen. Waarom wordt dan toch zo hardnekkig geprobeerd om tegen beter weten in te zeggen dat het alleen maar domme fouten zijn? Geef op zijn minst ruiterlijk toe dat er hier een doofpot in het spel is, en dat bewijsmateriaal is achtergehouden, zoals volgens veel anonieme politiemensen gewoon veel vaker het geval is.
En vervolgens gebeurt er dan weer zo'n bizar schietincident in een klein dorpje Nieuw Buinen in Drente. Dat een agent zich bedreigd voelt kan ik begrijpen. Maar iemand die door buurtgenoten wordt vastgehouden pepperspray in het gezicht spuiten? En wat is er mis met een waarschuwingsschot? OK, ik ken de situatie niet. Ik wél enkele politiemensen, en ik weet dat die mensen, net als vrijwel alle politiemensen uiterst verantwoordelijk met het wapen omgaan. Maar toch: zes schoten? En dat midden tussen publiek, waarbij een moeder met een kind op de arm door een schampschot wordt geraakt? Dat is op zijn minst zeer onverantwoordelijk handelen. Niettemin is de agent in kwestie gewoon weer aan het werk. Hij mag zich volgens een woordvoerder alleen niet met het onderzoek naar de kwestie rond hemzelf bemoeien. Nou dat is dan tenminste nog een meevaller.
De overheid wil van ons in rap tempo een groot aantal zeer vergaande bevoegdheden om het terrorisme te bestrijden. Een voorbeeld daarvan is dat het voorarrest van - als ik me niet vergis - drie maanden wat het nu is, verlengd gaat worden naar twee jaar en drie maanden. Iemand twee jaar en drie maanden opsluiten, zonder dat je maar praat over een proces of de zaak aan de rechter voorlegt? En nérgens wordt gepraat dat zo'n maatregel alleen voor terorrisme geldt. Het kan ook voor iemand die, ik noem maar wat, terecht of onterecht van een moord verdacht wordt. Besef wel wat dat voor bijvoorbeeld een vader van een gezin betekent. En voor dat gezin zelf. Als je een kind van twee hebt, dan is dat kind al bijna vijf als pappa terugkomt. Na voorarrest krijg je doorgaans geen schadevergoeding voor bijvoorbeeld gederfde inkomsten. Dus moet mamma (langer) aan het werk. En welke baas neemt iemand na ruim twee jaar nog gewoon weer terug in dienst? Ook een nieuwe baan wordt moeilijk, want na een onterecht voorarrest word je doorgaans ook niet officieel vrijgepleit, dus er blijf al makkelijk een schijn van 'Waar rook is...' aan je hangen.
Justitie moet, vind ik, eerst maar eens schoon schip maken, voordat we over dat soort van bevoegdheden zelfs maar willen gaan praten. Laat een onafhankelijke rechter vóór die tijd gewoon eerst maar eens beoordelen of bewijslast nu wel of niet bewust is weggehouden. En houd hangende het onderzoek de officieren die beschuldigd zijn van een ernstige zaak als dit dan maar in voorarrest. Hetzelfde geldt voor een diender, die midden in een menigte met vrouwen en kleine kinderen als een cowboy zijn revolver leegschiet. Gewoon de huidige drie volle maanden preventief in voorarrest!
Verkeersregels, dáár kun je mee thuiskomen (ja ja)

“‘I love verkeersregels’, zo heet de campagne voor goed verkeersgedrag die vanmiddag is gestart. De campagne bestaat uit postbus51-spots en zo’n 250.000 stickers en billboards. Uit onderzoek blijkt dat asociaal gedrag in het verkeer een van de grootste ergernissen is. Onder het motto ‘verkeersregels, daar kun je mee thuiskomen’ laat deze campagne zien hoe het ook anders kan. Justitie en politie nemen uiteraard de handhaving van verkeersregels voor hun rekening. Vandaar dat minister Karla Peijs en landelijk verkeersofficier Koos Spee vanmiddag samen de nieuwe campagne lanceerden.
Centrale boodschap is het oude adagium ‘wie goed doet, goed ontmoet’. Oftewel, als we nu allemaal de verkeersregels en omgangsvormen gewoon respecteren, bladibladdibla“
Uit een persbericht van 6 september op de site van het mysterie van verkeer en wat er staat
(ik houd gewoonlijk niet van slechte woordgrapjes, maar ik word hier ook zó melig van...)
Dagelijkse foto 13/9
Google Earth, een ongelooflijk uitzicht!


N.b. klik op de afbeelding voor een grotere weergave!
Een aantal weken geleden was er ineens veel over te doen: met programma's als Google Earth zou volgens enkele politici in Nederland een aantal overheidsgebouwen en andere kwetsbare locaties al te duidelijk in beeld gebracht kunnen worden. Hier zouden kwaadwillenden hun voordeel mee kunnen doen. Voorzichtigaan kwam zelfs even het idee van een verbod op de proppen. De betreffende politici hadden zich kennelijk niet genoeg in de materie verdiept, waarna het geroezemoes tijdens komkommertijd weer even snel weer verstomde als het opgekomen was. Met een set keukenmessen kun je als kwaadwillende ook een hoop slechte dingen doen, maar om die nou vanaf nu uit de Blokkers te verbannen lijkt ook nogal een vergaande maatregel. En bovenal, gedetailleerde ruimtefoto's, zowel bij dag als bij nacht genomen, van vrijwel alle plekken in Nederland kun je al tientallen jaren tegen lage bedragen bij de NASA en enkele commerciële bedrijven in het buitenland bestellen. Die zijn dus nauwelijks te verbieden (maar dat is Google natuurlijk ook niet). Dit soort ruimtefoto's worden bijvoorbeeld gebruikt door grote landbouwers en in de waterhuishouding. Niets nieuws dus dat programma Google Earth van Google, maar wel in een nieuwe verpakking. En die is erg aantrekkelijk moet ik zeggen.
De verpakking van al die satellietfoto's maakt het bekijken ervan tamelijk eenvoudig en intuïtief. Start bijvoorbeeld met kijken door Amsterdam (of Amsterdam, Nederland) in te tikken, waarop je deze stad gedetailleerd in beeld krijgt. Met de pijlknoppen kun je vervolgens verder navigeren en in en uitzoomen, maar je kunt het beeld ook horizontaal draaien. Het aardige is, dat je bij het intikken van een nieuwe plaatsnaam als het ware wordt opgetild tot grote hoogte en dan zo snel mogelijk naar die nieuwe plaats gaat. De eerste paar keren dat ik het zag voelde ik het zelfs korte tijd letterlijk in mijn maagstreek, zo realistisch. Het programma en de database zijn nog niet helemaal klaar, waardoor plaatsen soms niet tevoorschijn komen, en je er handmatig heen moet. Regelmatig heb ik ook gezien dat er nieuwe foto's waren toegevoegd. Die zijn vaak van nieuwe gebieden, maar ook een deel van de verwoesting door de orkaan Katrina is al in de database aanwezig.

N.b. klik op de afbeelding voor een grotere weergave!
Op bovenstaande afbeelding is de dam in Amsterdam zichtbaar, met links het paleis op de dam. Het cirkeltje rechts, met het 'rechterhaakje' ernaast is de zuil van het monument.

N.b. klik op de afbeelding voor een grotere weergave!
Een deel van de kop van Noord-Holland met plaatsen als Schagen, Bovenkarspel, Alkmaar, Bergen en Hoorn. Boven is de Wieringermeerpolder heel duidelijk herkenbaar.

N.b. klik op de afbeelding voor een grotere weergave!
Het zuidelijk deel van het eiland Terschelling. Heel goed zichtbaar zijn de zandbanken en de vaargeulen in de Waddenzee, net als de grote stranden, en de haven van het plaatsje West-Terschelling en West-Terschelling zelf (aan de zuidoostkant, net boven het wit van de stranden).

N.b. klik op de afbeelding voor een grotere weergave!
De Sint-Servaesbrug in Maastricht met het beeld enigszins richting horizontaal gekanteld.

N.b. klik op de afbeelding voor een grotere weergave!
New Orleans, gedeelten van deze foto zijn al van na de ramp. Heel goed is te zien dat New Orleans midden tussen het meer in het noorden ligt, en de moerassen die voor een deel in zee liggen. Op de vergrote versie is veel beter nog te zien hoe de rivier dwars door het centrum stroomt. Wanneer je in het Google Earth 'New Orleans' intikt, kom je midden in het stadscentrum uit, met de Superdome waar veel mensen een weeklang vastzaten linksonderaan in beeld. Het kleurverschil in de vlakken komt trouwens doordat de database nog lang niet af is, en een aantal vlakken heeft gewoon meer resolutie dan de omliggende gebieden.

Bediening van Google Earth
1. Richting van voortbewegen over de foto's (gaat ook met de muis).
2. Linksom van kijkrichting veranderen
3. Rechtsom van kijkrichting veranderen
4. In- of uitzoomen (gaat ook met het wieltje op de muis)
5. Van recht naar beneden vooruit richting horizon draaien
6. Neutraalstelling 'noord'
7. Neutraalstelling 'recht omlaag'
Het programma Google Earth kan gratis worden gedownload op onderstaande URL, de installatie duurde bij mij een minuut of vijf:
Google is overigens niet de enige met een dergelijk programma dat gratis is, daarover een volgend keer misschien meer.
(bron: Google, John Piek. tekst: John Piek)
471. Lastige gewetenskwestie voor vegetariërs

471 11 september 2005
copyright: John Piek - www.shorties.nl - www.johnpiek.com
Lastige gewetenskwestie voor vegetariërs
NRC van
vanochtend meldt dat Nederlandse wetenschappers als eerste ter wereld bezig zijn
om vlees in het laboratorium te kweken. Dat wil dus zeggen: écht vlees, waar
geen dier meer aan te pas komt! Nou kunnen wetenschappers al langer bijvoorbeeld
menselijk huidweefsel onder laboratoriumomstandigheden laten groeien, maar vlees
voor consumptie op grote schaal op economische wijze maken, en dan nog door alle
keuringen krijgen waaruit blijkt dat het überhaupt voor consumptie geschikt is,
dat is natuurlijk een heel ander verhaal. Niettemin verwacht volgens het artikel
prof. dr. Henk Haagsman, hoogleraar vleeswetenschappen aan de Universiteit
Utrecht, dat het product al binnen zes jaar op de markt kan komen in de vorm van
een soort gehakt, dat in de pizza en in de worst kan. Om die laatste reden
participeert behalve het Ministerie van Economische Zaken ook worstfabrikant
Stegeman in het project.
Ik blijf het echter een lastig idee vinden. Ik zoek eigenlijk naar argumenten waarom het hele verhaal voor mij niet zou moeten deugen, maar ik heb moeite ze te vinden. Eén van de belangrijkste redenen dat ik geen vlees meer eet was destijds dat ik gruwde van het leed dat dieren in de bioindustrie wordt aangedaan. Dat argument wordt in dit project in ieder geval volledig onderuit gehaald. Maar wie weet - sprak hij nog hoopvol - zijn de eerste cellen waar ze mee beginnen wel van slacht afkomstig, en dan is het product dus in principe niet vegetarisch! Vermoedelijk worden inderdaad cellen gebruikt die gewoon van dieren afkomstig zijn, maar dat haalt weer mijn andere argument onderuit; namelijk dat ik iets tegen heb op genetisch gemanipuleerd voedsel.
Eigenlijk is het toch wel een heel goed idee: vleeseters kunnen vlees blijven eten en toch geen dier meer kwaad aandoen, en wie weet kan een groot aantal vegetariërs dat vleesvervangers eigenlijk helemaal niet zo lekker vindt, op deze manier zonder gewetenswroeging over een aantal jaren weer aan het vlees.
Nog een argument tégen is dan natuurlijk weer dat het eten van vlees eigenlijk helemaal niet zo gezond is. Om die reden leven vegetariërs over het algemeen een paar jaar langer dan vleeseters. Het zou echter kunnen dat vlees minder gezond voor je is, omdat het vol zit van adrenaline-achtige stoffen die bij de slacht vrijkomen. In dat geval geldt dat in ieder geval niet voor dit nieuwe vlees, waar immers geen dier voor hoeft te sterven of zelfs bang voor hoeft te zijn. En dat vegetariërs langer leven kan natuurlijk ook gewoon komen doordat zij per definitie veel bewuster omgaan met wat er op hun etenstafel komt.
Voor mij persoonlijk geldt dan eigenlijk alleen nog maar het laatste argument, dat ik toch wel heel wat moet overwinnen voordat ik spierweefsel dat op deze manier kunstmatig in het laboratorium is gegroeid, zonder bijgedachten (en beginnende kokhalsneigingen) zal kunnen eten. Aan de andere kant went dat misschien ook wel heel erg snel. In het begin vond ik de gedachte dat sommige vegetarische producten door gisten of door schimmels tot stand komen eigenlijk ook een uiterst vies idee, en die zaken staan tegenwoordig toch ook regelmatig bij mij op tafel, terwijl ik ze gewoonlijk heel erg lekker vind...
Slimme echtgenotes...

Een vriend van me stuurde me deze mop, in het Engels. Ik heb hem maar even vertaald. Hij is volgens mij niet vrouwonvriendelijk bedoeld, hoewel ik even twijfelde met dat slot...
Slimme echtgenotes
Een echtpaar gaat op vakantie naar een vakantiepark voor hengelaars in Minnesota in de VS. De man houdt van vissen rond zonsopgang, zijn vrouw houdt van lezen. Op een ochtend komt de man weer terug na een aantal uren van visplezier en besluit dat het tijd is voor nog wat slaap. Ondanks dat ze het meer niet zo goed kent, gaat zijn vrouw er met de boot op uit. Zo pruttelt ze een eindje voort, laat dan het anker zakken en gaat verder met het boek waarin ze aan het lezen was.
Na een poosje komt er een parkopzichter langs. Hij stuurt zijn boot naast die van de vrouw en zegt: “Goedemorgen mevrouw. Wat bent u hier aan het doen?”
“Ik lees een boek”, antwoord ze (denkend: “Dat ie dat niet ziet!”)
“U bevindt zich op een plek waar u niet mag vissen”, vertelt de man.
“Het spijt me meneer, maar ik ben niet aan het vissen, ik lees.“
“Dat kunt u wel zeggen, maar u hebt alle werktuigen daarvoor voorhanden. Voorzover ik hier waarneem kunt u daar ieder moment mee beginnen. Ik moet u vastnemen en een proces verbaal uitschrijven.“
“Als u dat doet, dan doe ik aangifte wegens aanranding“, zegt de vrouw.
“Maar ik heb u helemaal niet aangeraakt“, zegt de opzichter.
“Dat is wel waar, maar u hebt alle werktuigen daarvoor voorhanden. Voorzover ik hier waarneem kunt u daar ieder moment mee beginnen.“
Hierop heeft de opzichter geen weerwoord, hij zegt “Ik wens u nog een prettige dag mevrouw“, en vertrekt.
Moraal van dit verhaal: ga nooit in discussie met een vrouw die leest.
Dagelijkse foto 10/9
Dagelijkse foto 8/9
470. De VoPo's van het Mediapark, bestaan ze echt?

470 8 september 2005
copyright: John Piek - www.shorties.nl
Podcast met o.a. deze column
Deze column als mp3? Rechtermuisknop hier.
De VoPo's van het Mediapark, bestaan ze echt?
Francisco
van Jole schreef kortgeleden over de DDR die in het Mediapark in Hilversum
tegenwoordig nog alom aanwezig zou zijn. In de periode vóór de moord op Pim
Fortuyn kwam ik er regelmatig, maar twee weken na die ingrijpende gebeurtenis
was ik er voor het laatst. Aan het hek stonden daar die laatste keer dat ik er
was mannen met wapens, die vanwege het verdronken kalf de put zouden moeten
helpen dempen. Ze controleerden iedere auto grondig, maar een solitaire
voetganger als ik mocht vrijwel ongezien voorbij lopen naar het portiershuisje.
Daar constateerde de functionaris die dat moest bijhouden dat mijn naam in het
grote boek niet aangemeld was, en dat ik ook over een legitimatie niet
beschikte. Toen ik zei dat ik voor een van de bedrijven daar freelancete, en met
welke persoon ik een afspraak had, mocht ik doorlopen. Dat stelde niet veel
voor.
Vorige week maandag was ik er voor het eerst opnieuw. De grote hekken die er nu staan doen inderdaad sterk denken aan de hekken die bij de parkeerplaats aan het begin van de transitweg naar Berlijn ooit stonden. Bij het portiershuisje bleek ik, met mijn king-size rugzak vol met fotospullen over de schouder, andermaal niet te zijn aangemeld. Maar eens kijken of mijn onschuldig-betrouwbare uitstraling me dit keer opnieuw door een veiligheidslek heen zou weten te loodsen. Het was inderdaad vervelend dat ik niet was aangemeld, zo beaamde het meisje in een beveiligingsuniform, klein steentje aan de zijkant van haar neus. Ze dacht er even over na, en zei toen 'Ik zal het tourniquet voor u opendoen.' Vervolgens gaf ze me een plattegrond, waar ze de weg op intekende. Aardig meisje. En ze had gelijk, ik had geen kwaads in de zin.
Enkele foto's makend liep ik zo in een andere richting dan ze mij had gewezen. Ik wilde weleens kijken of de beveiligers mij dit vanonder de struiken, net als in het verhaal van Francisco wellicht onmogelijk zouden maken. Maar nee. Ik kwam op dat moment grappig genoeg wel een bekende van me tegen, die voor een van de RTL-en of de Talpa's aan het werk was. Door het tegenvallend resultaat van mijn provocaties geenszins ontmoedigd ging ik vervolgens naar het doel waarvoor ik die avond was gekomen. Toen ik een uur of anderhalf later opnieuw langs het portiershuisje liep, zat daar het meisje met naast haar een dikbesnorde collega, die mij met lichte verwondering leek aan te staren. Hij deed me denken aan zowel Basil Fawlty als de kok Manuel, en ik kon - alleen vanwege het aardige meisje - maar net de neiging onderdrukken dat ik onder het naar buiten lopen een lange neus naar hem zou maken.
(Tekst: JP)
Dagelijkse foto 7/9
Dagelijkse foto 6/9
Linkdump (webcam Waalkade)

Leuke webcam aan de Waalkade
in Nijmegen
http://www.nijmegen.nl/ontdeknijmegen/fotos_webcam/webcamwaalkade
Indian summer...

Dagelijkse foto 4/9
Dagelijkse foto 3/9
Een warme septembermiddag...

(klik op de afbeelding om te starten)
Vrijdagmiddag was het warm...
Het filmpje speelt
alleen groot af in Internet Explorer
en in mijn favoriete browser Firefox als
een klein schermpie.
In beide browsers doet ie het trouwens wel full screen.
Klik daarvoor
rechtermuisknop, zoom, volledig
scherm...
Dagelijkse foto 2/9
Mailinglijst

Als je op mijn mailinglijst wilt, stuur dan een mailtje door hier te klikken, en vermeld 'aanmelden mailinglijst'.
Afmelden als je er weer genoeg van hebt is net zo makkelijk als aanmelden, en gebeurt meteen bij binnenkomst van je mailtje.
468. Mobiel telefoonverkeer bij rampen

468 1 september 2005
copyright: John Piek - www.shorties.nl
Mobiel telefoonverkeer bij rampen
Het is
opvallend dat bij echt grote rampen de gevolgen in eerste instantie
tegenwoordig lijken mee te vallen. Je zag dat bij de tsunami-ramp, en nu opnieuw
in New Orleans. Wat volgens mij de hulpdiensten onvoldoende beseffen is hoezeer
we tegenwoordig steunen op moderne telecommunicatiemiddelen. Wat bij een
grootschalige calamiteit als eerste uitvalt, is het GSM-net. Je zag dat ook bij
een veel kleinere ramp dan in de VS, de vuurwerkramp in Enschede. Het zou best
eens kunnen dat het uitvallen van deze netwerken bij de overheden en de pers
onterecht leidt tot de aanname dat het aantal gedupeerden waarschijnlijk nog wel
zal meevallen. Geen bericht is ook in zo'n betreurenswaardig geval misschien
volgens de gedachtengang wel goed bericht.
Wat bij zo'n calamiteit met een netwerk gebeurt, is dat in eerste instantie een aantal steunzenders van het mobiele net direct beschadigd raakt. Daarnaast wil iedereen nadat er zoiets dramatisch gebeurt meteen gaan bellen. Door die drukte raakt het mobiele net overbelast, en kan er simpelweg alleen door die verstopping al niet meer worden gebeld. Een deel van de steunzenders van het mobiele net heeft trouwens een noodstroomvoorziening. Bij KPN is dat bij enige tientallen procenten van de zenders het geval (als ik me goed herinner was het 20%), bij andere operators zijn alle zenders voorzien van noodstroom. De noodstroom van de meeste steunzenders werkt zo'n twee uur bij normale belasting. Alleen de waarschijnlijk 20% van KPN is gecombineerd met 'traditionele' centrales en werkt zonder dat er een tankauto langskomt twee dagen. Bij een praktijkproef die ik een jaar of vijf geleden tijdens een stroomuitval eens pleegde (ik had toen meerdere toestellen en voor alle telefoonoperators prepay-kaartjes) bleek dat ik na twintig minuten nergens meer kon bellen. Het vaste net is trouwens veel meer bestand tegen calamiteiten dan het mobiele net, centrales zijn veel minder kwetsbaar omdat ze op of (deels) onder de grond staan en dus niet ergens in een mast of op een dak, en ze zouden het zonder toevoer van brandstof dus twee dagen moeten uithouden. Als stroomvoorziening en andere infrastructuur uitvalt is de kans echter wel groot dat ook dat netwerk minder betrouwbaar gaat werken. (Er bestaat overigens nog een minder wijd vertakt tweede vast net speciaal voor calamiteiten, het noodnet, dat uitsluitend locaties als de commandocentra en bijvoorbeeld de regionale calamiteitenzenders met elkaar verbindt.)
Verontrustend
Een enigszins
verontrustende kwestie is dat met de komst van de mobiele telefonie, de
hulpdiensten (politie, brandweer, ambulance) in toenemende mate zijn gaan
vertrouwen op mobiele toestellen, wanneer hun traditionele mobilofoon het eens
laat afweten. Ik weet niet of er procedures bestaan voor het verplicht gebruiken
van het eigen net (ik vermoed dat dat met de komst van het digitale
C2000-netwerk wel het geval is), maar in de praktijk blijkt er toch ook nog
flink wat afgebeld te worden. Deze gewoonte is bij de politie tijdens het op
scanners afluisterbare oude netwerk ook aangeleerd. Voor ál te vertrouwelijke
informatie, bijvoorbeeld over personen, werd doorgaans het mobieltje gebruikt.
De kans is groot dat de hulpdiensten zich bij uitval van de mobiele telefoon
hierdoor toch onthand zullen voelen, wat een probleemloze, snelle inzet in ieder
geval zal bemoeilijken.
Een nog veel verontrustender probleem is het C2000-netwerk zelf. Het verschil tussen dit net en het oude analoge mobilofoonnet is dat het C2000-net ook een echt netwerk is. Bij de oude mobilofoons vond het verkeer in principe plaats direct vanaf de centrale naar de man in het veld. Bij C2000 loopt dit verkeer via een aantal verschillende schakels in het netwerk en dus niet rechtstreeks. De kwetsbaarheid van een netwerk als dit, is dat het verkeer uitvalt wanneer er maar voldoende schakels ontbreken. Bij een grootschalige ramp kun je dus bedenken dat er hoogstwaarschijnlijk gewoonweg teveel zenders uitvallen om nog radioverkeer mogelijk te maken. Binnen de beperkte reikwijdte van een portofoon of mobilofoon moet zich immers nog minimaal één werkende steunzender bevinden, die op dat moment niet door veel anderen gebruikt wordt. Dit probleem wordt uiteraard nog groter wanneer zo lang de stroom uitvalt als nu al in New Orleans het geval is, en ook tankwagens de steunzenders niet meer kunnen bereiken.
Digitale netwerken zijn in de VS zijn al langer geleden geintroduceerd dan hier in Europa. Het is mij niet bekend of de invoering hiervan in New Orleans al gebeurd is. Wanneer dit het geval is, zal deze ramp de overheden naar alle hoop en waarschijnlijkheid wakker schudden voor wat betreft de kwetsbaarheid van hun huidige ultramoderne middelen voor radiocommunicatie.
Tekst: John Piek




















