Shorties.nl  -

Eerdere dagelijkse foto's

453.
21 juli 2005

De Hollaback Girl

Je hoort weleens dat normen en waarden tegenwoordig zoek zijn. Bij sommige normen en waarden echter wordt door de internationalisering de strengste norm ook gehanteerd in de meest liberale landen. Een voorbeeld hiervan zijn videoclips. Het nummer 'Don't phunk with my heart' van de Black Eyed Peas is waarschijnlijk niet eens duidelijk bedoeld als ''Don't FUCK with my heart', maar als je goed luisterde klonk het tijdens de aankondiging van het nummer door de band zelf bij Live8 wel als FUCK. Maar bij dat concert scheen alles te mogen, ook Madonna hanteerde er 'the f-word', en daar hoorde je niemand over, hetzij in bewonderende bewoordingen. In een bepaalde versie van de video-clip van 'Don't phunk...' is het woord 'phunk' uit het hele nummer weggepoetst, net alsof het er niet hoorde. Het valt niet eens heel erg op 'don't with my heart', jaja. Het is echter wel deze gekuiste versie van de clip die op de Nederlandse zenders TMF, the Box en MTV het meest te zien en te horen is.

Een ander opmerkelijk verhaal gaat over 'the s-word'. Niemand kijkt in Nederland nog op van een woord als poep. ('Schijten' klinkt hier zelfs al wat ouderwets: doordat er niet zo het accent op wordt gelegd, verdwijnt de belangstelling voor zo'n woord vanzelf. Gewoon omdat het niet shockeert). Zo niet in de VS. De betekenis van de tekst van de hit 'Hollaback Girl' van Gwen Stefani is voor Nederlanders nauwelijks te begrijpen. Niet alleen weet niemand hier wat een hollaback girl is, ook dat rare zinnetje met die bananen. Wat zingt die blonde cheerleader met de Japanse meisjes eromheen nou toch? This bananas? Let's eat bananas? Wat ze onhoorbaar zingt is in de VS al maandenlang een bij jongeren zeer veel gebruikt gevleugeld woord, dat door Stefani met dit nummer is geïntroduceerd. Ze zingt 'This shit is bananas'. Hier in Nederland zouden we in dat geval de oer-Hollandse uitdrukking 'this sucks' gebruiken (als ik me tenminste niet sterk vergis). Ook hier is het vieze woord behendig uit de videoclip en de single die op de radio gedraaid wordt gemanoeuvreerd. In de videoclip geeft Stefani aan waar het woord 'shit' heeft gezeten door haar hand voor haar mond te houden of door haar vinger onder haar neus te leggen alsof het om haar heen stinkt. Dáár heeft het dus zin om ook in Nederland een opgekuiste versie te gebruiken, voor zover er al een andere bestaat. Op de radio is hier in Nederland echter ook meestal de gecensureerde versie te horen, wat uiteraard onnodig is. Die is juist speciaal gemaakt voor de stations in de VS. De ongecensureerde versie wordt in de VS heel gewoon als winkelexemplaar (met waarschuwingssticker) verkocht.

Oh ja, over de betekenis van de uitdrukking 'hollaback girl' verschillen de meningen. De ene variant rept van het meisje dat door een jongen in eerste instantie wordt aangesproken, terwijl hij even later nog maar even om zich heen kijkt of er misschien niet iets beters te krijgen is. Uiteindelijk, nadat hij niets gevonden heeft of door zijn eerste keus is afgewezen, gaat hij terug naar dit meisje, de hollaback girl.Ook wordt wel gezegd dat een hollaback girl een meisje is dat kwaadaardige roddel niet tegenspreekt of durft te spreken. De derde variant gaat over cheerleaders, die de 'cheers' niet roepen maar herhalen, waarbij hollaback het werkwoord is voor dat herhalen. De song van Stefani gaat over cheerleaders en is waarschijnlijk bedoeld als een kat in de richting van Courtney Love die ooit met de nodige minachting Stefani 'de cheerleader van de muziekindustrie' noemde.

JP

Hollaback Girl Wiki, zie: http://en.wikipedia.org/wiki/Hollaback_Girl

Meer uitleg: http://www.ocweekly.com/ink/05/35/music-stacy.php

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Medianieuwtjes

• BNN zendt vanaf 5 augustus een nieuwe serie van het programma Coolcast uit. In het programma wordt jongeren uitgelegd hoe ze een televisieprogramma's moeten maken. Vanaf 5 augustus worden deelnemers in het diepe gegooid en gaan ze real-life televisie maken (vrijdag's 17.10 op Ned 2.)
• In de eerste aflevering van het nieuwe tv-seizoen van Villa Felderhof zullen Ronald Koeman en Angela Schijf hun opwachting maken (8 september 2005 om 21.00 uur op Ned 1.)
• Een van de eerste programma's van de nieuwe ouderenomroep Max zal 'Super Senioren' gaan heten.
• Consumentenprogramma Kassa is op dit moment niet op televisie te zien, maar wel op internet, met nu onder andere: Hebbu dat nou ook: hoe moet ik dat ijsje eten? - Doe de nieuwe computerquiz van de HCC - Nieuw in de Campingspecial: 15 kampeertips! (http://kassa.vara.nl)

Eerdere dagelijkse foto's

Op 8 juni schreef ik dat mijn favoriete fotozaak sloot, en ik weet dat aan een algemene trend bij dat soort zaken. Wie schetst mijn verbazing toen ik vanmiddag in de stad ineens een stukje verder in dezelfde winkelstraat dan de oude winkel een zaak met dezelfde naam (foto Muns) zag, die kennelijk net geopend was. Foto Muns was een zaak van de oude stempel, met nog veel chemische en voor het tijdsgewricht ongewoon weinig digitale fotografie. Wat ik bij de nieuwe winkel binnen zag stemde in eerste instantie niet erg hoopvol. Mobiele telefoons en veel digitale fotografie. Verder wel een uitgebreide 'desk' voor het ontwikkelen van films. Dat laatste was een pluspunt. De jonge verkopers achter de toonbank waren zeer gemotiveerd met verkopen bezig, en het bleken twee verkopers van de oude winkel te zijn. De oude heer Muns had de zaak maar ten dele weggedaan vanwege de komst van nieuwe technieken. Bovenal wilde hij met de VUT. De naam van de winkel (Combi Foto Muns) was onlangs gekocht door een andere fotozaak uit dezelfde keten (voor de Amersfoorters onder ons, die van de Leusderweg). Ik moet de jonge honden achter de toonbank maar geloven dat ze nu de winkel pas net ingericht en open is nog lang niet alles van het aanbod in de winkel hebben (inderdaad oogde de boel nog behoorlijk leeg), en dat ze ervan overtuigd zijn over een paar weken een koelkast te hebben, zodat ze ook weer professionele films zullen kunnen leveren...

452.
20 juli 2005

Komt u zo snel mogelijk bij ons langs?

Bij één van de banken heb ik een slapende rekening. Die gebruik ik nauwelijks, maar ik heb er wel een pinpas op. Op de rekening heb ik een bedrag van een paarhonderd euro staan. Dat voorkomt verrassingen als ik weer eens bij de kassa in de supermarkt sta en blijk te zijn vergeten geld van mijn zakelijke naar mijn privé-rekening over te boeken.

Van deze bank kreeg ik vandaag een brief. De legitimatie die ze van mij al zeker twee keer te zien hebben gekregen, was de vorige keer dat ik bij hen was geweest, zo verhaalt de brief, niet op de juiste manier geregistreerd. Voor de overheid is dit echter sinds een tijdje wel verplicht, en nergens uit hun administratie blijkt dat ik al langs ben geweest om mijn legitimatie op de juiste manier te laten vastleggen. De eerste keer dat ze een legitimatie van mij moesten kopiëren was, zo herinner ik mij nog, bij het starten van de rekening een jaar of acht geleden. En de vorige keer, zo'n half jaar geleden was toen ik mijn nieuwe pinpas haalde. Ik moest dat die keer voor het eerst met legitimatie en persoonlijk doen.

Uit een begeleidend formulier met meest gestelde vragen dat bij de brief zat blijkt dat er geen ontkomen aan is: volgens de wet ben ik verplicht om een legitimatie te hebben, en dus gaat de smoes dat ik die niet zou hebben niet op. Daar werken ze niet aan mee. En ook niet als de legitimatie slechts één of enkele dagen verlopen is: volgens de wet ben ik verplicht om een legitimatie te hebben die geldig is, en dus gaat ook dan de smoes dat ik die niet zou hebben niet op. Lekker pûh! Dat laatste staat er niet, maar zo klinkt het in mijn oren wel.

Komt u zo snel mogelijk persoonlijk bij ons langs? Zo staat er in vette letters. Er zijn 560 vestigingen. Ja mooi nie! Het is in dat domme bankfiliaal altijd geweldig wachten. Er lopen regelmatig mensen met een stropdas rond en die vertrouw ik niet, en bovendien hangt er een muffe lucht. Jullie hebben zelf verzuimd de vorige keer mijn legitimatie op de juiste manier vast te leggen, zulks blijkt glashelder uit jullie eigen brief. Ik stuur deze bank wel beleefd een briefje terug, dat ze op een moment dat het mij goed uitkomt omdat ik het niet zo druk heb, en behoorlijk goed gemutst ben, één van hun werknemers bij mij langs mogen sturen. En als die dan heel vriendelijk lacht en het beleefd vraagt, ja dan, dan wil ik mijn legitimatie nog wel een keer aan iemand van jullie spaarbank tonen. En wie weet vind ik het dan ook nog goed dat die persoon dat vastlegt. Dat moet dan, vind ik, wel zonder fouten en op de juiste manier gebeuren, want nòg een keer, daar kan ik dus echt niet aan beginnen.

JP

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Drie keer raden wat voor reacties onderstaande oproepjes op Marktplaats.nl gaan opleveren:

Oproep 1: Gezocht: Jeuk billenn
Beschrijving:

“Mijn vader heeft al jaren jeuk tussen zijn b!llen
vanalles al geprobeerd.
zalfjes poeders etc. niets maar dan ook niets helpt.
herkent u dit, en heeft u tips, mail me dan aub, want hij wordt er niet goed van.
vooral met dit warme weer.
hij gaat wel 10x per dag zijn b!llen met koud washandje wassen.“

Adverteerder
Naam:  g

Oproep 2: Gezocht: Bikinilijn scheren
Beschrijving:

“Wie kan mij vertellen hoe je je bikinilijn netjes kunt scheren? Ik heb een hele gevoelige huid en ik krijg altijd van die lelijke bultjes. Of ik het nou met scheerschuim of met een ladyshave doe, maakt niets uit. Wie heeft de oplossing?“
 
Foto's:  Geen foto beschikbaar

Adverteerder
Naam:  Yvonne

Simoon is vandaag vier jaar!!

(klik op de foto voor ware grootte)

Eerdere dagelijkse foto's

www.martinparr.com

Eerdere dagelijkse foto's

www.llink.nl

451.
18 juli 2005

Okkie en de paus

De huidige paus schreef als kardinaal Ratzinger twee jaar geleden dat de boeken van Harry Potter slecht zouden zijn voor de kinderziel. De boeken bevatten volgens de toenmalige kardinaal 'slinkse verleidingen die ongemerkt het christendom in de ziel van het jonge kind kunnen verstoren, voordat deze zich kan vormen'.

Als kind - ik was een jaar of negen - las ik het van oorsprong Finse stripblad Fix & Fox, dat al heel erg lang in Nederland niet meer wordt uitgegeven en dat ondertussen ook waarschijnlijk vrijwel is vergeten. Fix & Fox waren twee muisjes die allerlei avonturen beleefden. In het verhaal liep ook een figuur Lupo rond, een soort Goofy à la Donald Duck, maar dan veel absurder. Ik denk nog weleens dat ik mijn absurdistische, en regelmatig creatieve geest voor een deel aan deze figuur Lupo te danken heb. Ik las de stripverhaaltjes vele malen opnieuw, en wie weet heb ik er ook wel mijn ongebreidelde fantasie aan te danken.

Toen ik al een tijdje op het blad geabonneerd was, verscheen in de Consumentengids een test. Daarin was een aantal striptijdschriften naast elkaar gelegd. Fix & Fox scoorde helemaal niet hoog in de test, net als de Donald Duck trouwens, ik geloof dat mijn favoriet de één na onderste was of zo. Helemaal bovenaan in de test, stond met afstand het uit de katholieke zuil ontsproten blaadje 'Okkie'. Het blad was niet alleen voor de kinderziel heel boeiend, het had nauwelijks schadelijke elementen en was bovendien heel educatief. Met name die educatieve elementen, of eigenlijk het ontbreken daaraan in mijn lijfblad sprak mijn vader nogal aan. Meteen toen hij het artikel had gelezen, vroeg hij: 'wat zou je ervan vinden als we een abonnement op de Okkie nemen'. Natuurlijk vond ik dat niet erg, maar wél toen hij eraan toevoegde 'Dan doen we dat Fix & Fox' er maar uit. Dat lijkt me toch niet zo'n heel goed blaadje voor je.'

Okkie was een ongelooflijk brave uitgave. Ik liep in die tijd geloof ik wel een beetje voor op mijn leeftijdgenoten, maar ik had eigenlijk het idee dat Okkie voor een veel lagere leeftijdsgroep dan de mijne bedoeld was. Dat bleek dus geheel niet het geval te wezen. De onderwijzers op school dweepten ook met het brave blaadje, in mijn ogen ook al geen reclame, want geen enkel ander stripblad kon het in hun ogen goed doen. Stripverhalen, dat was nou eenmaal tijdverspilling, of misschien was het nog wel erger.

Het ergste dat voor mij in het nadeel van Okkie sprak was een jongen uit mijn straat, ene Chris, die door velen werd gepest. Hij had zoals ik er nu tegenaan kijk geen enkel zelfrespect. Het enige wat hij doen kon als hij door leeftijdgenootjes werd boosgemaakt, was uit frustratie een merkwaardig sissend geluid uit te brengen, wat bij zijn belagers op dat moment zelf, en achteraf, leidde tot grote hilariteit. Deze Chris wilde pastoor worden en was daar op die leeftijd al volop mee bezig, wat hem dus nog verder in onze achting deed dalen. De enige persoon waarvan ik wist dat hij niet alleen een abonnement op 'Okkie' had, maar die ze ook nog vol overgave las, was deze Chris. Geen wonder dus dat kostte wat kost voorkomen moest worden dat dit periodiek voor de komende maanden, misschien wel jaren mijn enig recreatief leesvoer zou zijn.

Gelukkig had mijn vader in die dagen niet alleen de consumententest gelezen, maar ook iets over democratisch en anti-autoritair opvoeden. Er werd dus flink met mij over Okkie en Fix & Fox onderhandeld, maar ik gaf daarbij geen krimp en toen het erop aankwam omdat het lidmaatschap verlengd moest worden, was de aandacht voor het onderwerp bij pa al flink ingezakt en werd gewoon het bestaande abonnement verlengd.

Niet heel veel later zou ik het abonnement op het blad trouwens alsnog verliezen. Het was de tijd dat de Thunderbirds populair werden, en de uitgeverij die Fix & Fox uitgaf zag meer in een nieuw op te zetten blad TV-2000, dat voor een belangrijk deel gevuld was met aangekochte stripverhalen over deze serie. Het blad kwam bij de door hen uitgegeven stripbladen in de plaats van Fix & Fox, en de abonnees konden met een kaartje aangeven of ze naar het nieuwe blad wilden overstappen. Zelf was ik ondertussen ook in de ban van Brains en Miss Penelope gekomen, en ondanks dat ik het heel jammer vond, was de stap voor mij op dat moment geen onoverkomelijke.

JP

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Eerdere dagelijkse foto's

Een kennis van mij had vroeger in de garage onder zijn huis een volkomen geluiddichte ruimte laten neerzetten. Als hij dan in het holst van de nacht zin had om een paar nieuwe drumsolo's te oefenen dan kon hij dat onbekommerd doen, zonder dat zijn buren daar ook maar iets van merkten.

Af en toe vind ik het weleens jammer dat ik die luxe niet heb. Mijn uiterst stabiele werkcomputer, die mij nooit in de steek laat is zojuist gecrasht. Hardwarematig lijkt er niets aan de hand, vermoedelijk is het gewoon domme pech dat de toepassing die bij mij gewoonlijk de minste problemen maakt is vastgelopen. Vervelende is dat ik net voor een deadline zit, met veel moeite in de drie kwartier voor de crash de laatste hand heb gelegd aan mijn werk, maar dat die laatste drie kwartier werk door de crash verdwenen zijn. Als de stoom nou maar niet zo uit mijn oren kwam, dan was ik nog wel in staat om voor het verstrijken van de deadline de wijzigingen opnieuw aan te brengen...

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Zijn het geen koopjes?

Eerdere dagelijkse foto's

Echt of niet echt? Afgelopen nacht op het P2000-pagernetwerk van politie, brandweer en ambulancediensten.

www.nosjournaal24.nl

450.
29 juni 2005
De politie is je beste...

Ik weet niet hoe het in andere regio's is, maar ik ben de laatste tijd wel onder de indruk van hoe de politie zich hier in mijn woonplaats de afgelopen jaren heeft ontwikkeld. Ik kan het door de overschakeling op digitaal helaas op de politiescanner niet meer volgen, maar ook via dat medium was het me de maanden voorafgaand aan de overschakeling al opgevallen.

Een aantal jaren geleden gaf ik nog wel eens een gat in de straat door, of als ik zag dat er in de bibliotheek hier in de straat was ingebroken. In die tijd was de reactie van de dienstdoende agent dikwijls tamelijk lauw. Een enkele keer, nog niet eens zo lang geleden, toen er tijdens een storm een hele horde jeugd bij een buurthuis op het dak van alles aan het slopen was, werd mij te verstaan gegeven dat ik toch ook wel kon nagaan dat ze gezien het weer geen tijd hadden om naar zoiets onbenulligs te gaan kijken. Na dat laatste voorval dat er eentje was in een hele reeks misschien iets minder erge, soortgelijke ervaringen, besloot ik om in het vervolg maar niet meer te bellen. Dat scheelde in elk geval weer een beetje in de mobiele telefoonkosten. Ik heb dat niet bellen vervolgens dus een tijdlang volgehouden.

Gisteren opnieuw maar weer eens voor zoiets de telefoon gepakt. Bij de apotheek bij mij in de buurt stond een raam een klein stukje open. Niet heel erg ver, en waarschijnlijk niet genoeg om het inbraakalarm in werking te zetten, maar het leek me niettemin niet de bedoeling en het kon ook best een 'poging inbraak' zijn.

Meteen bij thuiskomst heb ik de politie gebeld. Daar werd aan het einde van het gesprek om mijn telefoonnummer gevraagd. 'Waar is dat nou voor?' zo bedacht ik mij, maar nog geen tien minuten later ging de telefoon al. Een politieagente van het korps regio Eemland, ze hadden wel een bovenlichtje zien openstaan, maar echt ernstig leek dat niet. Ik legde vervolgens uit om welk raam het volgens mij moest gaan, en ze zouden meteen terugrijden om nogmaals te kijken zei de agente. Tot mijn niet geringe verbazing werd ik enkele minuten later nogmaals gebeld: het was allemaal geregeld. Ze hadden het gevonden, en het beveiligingsbedrijf was inmiddels onderweg om het raam te sluiten. Ik werd uiterst hartelijk bedankt dat ik gebeld had.

Al eerder had ik een soortgelijke ervaring. Dat was ruim een jaar geleden, en op de fiets was ik onderweg van Amersfoort naar één van de omliggende plaatsen. Terwijl ik over een smal fietspad reed zag ik een kilometer of zo van mij verwijderd een oude Ford Escort langs het fietspad staan. Toen ik wat dichterbij gekomen was zag ik dat de man die bij de auto stond een geweer tevoorschijn haalde, en daarmee op een hele groep zwanen aan het schieten was. In eerste instantie had ik dat dus niet in de gaten gehad, en schrok ik me dus werkelijk een ongeluk van dat geweer. Ik was echter al te dichtbij gekomen om nog onopvallend te kunnen omkeren. Net doen of er niets aan de hand was dus maar, en in gedachten fluitend langsfietsen, alsof ik niets had gezien.

Verderop rees bij mij de twijfel: moest ik nu de politie bellen of had dat geen zin? Na enige aarzeling, en buiten het gezichtsveld van de vermetele jager dus toch mijn mobieltje maar gepakt. Ze namen het ernstig op, en stuurden direct twee surveillancewagens. Of ik het op prijs stelde op de hoogte gehouden te worden? Natuurlijk wilde ik dat. Tien minuten later werd ik gebeld vanuit een van de politiewagens voor een beschrijving waar of het precies was, en hoe de man eruit zag. Waarschijnlijk had de man mij niet vertrouwd en had hij snel (hoe toepasselijk) het hazenpad gekozen. Maar de in totaal vier telefoontjes gaven bij mij, net als gisteren met de apotheker, in ieder geval het idee dat de zaak serieus en terdege door de mensen werd aangepakt.

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Jem is anders. In één ooropslag herken je haar nummer 'They' met het dab da dab koortje eronder, dat op dit moment veel gedraaid wordt. Het stemgeluid van deze Welsh zangeres is een beetje ruwer dan dat van zangere Dido, minder gepolijst. Haar CD is op het moment (gratis) te beluisteren op de Flash-versie van haar website (klik hier, even geduld voor ie begint.) De muziek bestaat uit vaak enigszins jaren zestig aandoende nummers, met heerlijk gesamplede muziek uit die tijd eronder. Jem werkte al samen met producer Guy Sigsworth (bekend van Björk en Frou Frou) en met Madonna. Het vernieuwende geluid van de CD Finally Woken, dat eigenlijk niet goed in een bestaande stijl is onder te brengen kwam tot stand in samenwerking met de dezer dagen zeer hippe en gewilde producer Yoad Nevo. Finally Woken is op dit moment in de UK al platina.

www.jem-music.net

Eerdere dagelijkse foto's

 Shot taken 
    Dinsdag 5 Juli 2005 :: 09:24 uur  

 Shot taken 
    Dinsdag 5 Juli 2005 :: 10:48 uur  

 Shot taken 
    Dinsdag 5 Juli 2005 :: 11:55 uur  

Klik op de foto voor ware grootte

 Shot taken 
    Dinsdag 5 Juli 2005 :: 12:09 uur  

Klik op de foto voor ware grootte

 Shot taken 
    Dinsdag 5 Juli 2005 :: 12:20 uur  

 Shot taken 
    Dinsdag 5 Juli 2005 :: 12:27 uur  

 Shot taken 
    Dinsdag 5 Juli 2005 :: 12:36 uur  

 Shot taken 
    Dinsdag 5 Juli 2005 :: 12:46 uur  

 Shot taken 
    Dinsdag 5 Juli 2005 :: 12:52 uur  

Klik op de foto voor ware grootte

 Shot taken 
    Dinsdag 5 Juli 2005 :: 14:06 uur 

Eerdere dagelijkse foto's

Eindelijk heb ik een keer een Flickr-account aangemaakt. Ik weet nog niet hoe vaak ik het ga gebruiken, maar het ziet er in ieder geval leuk uit.

Een eerste testje:

www.flickr.com/photos/johnpiek/sets/540456/show

en mijn account:

www.flickr.com/photos/johnpiek (RSS)

www.dwaalgasten.nl

Klik op de foto voor een vergrote weergave

Videofragment

Klik op de afbeelding om het fragment af te spelen

Klik op de foto voor ware grootte

 Moblogger 
    John Piek 
 Shot taken 
    Zondag 3 Juli 2005 :: 16:00 uur
 Subject
    Etcetera
 Message
    Festival ETcetera la Strada in Amersfoort.

Klik op de foto voor ware grootte

 Moblogger 
    John Piek 
 Shot taken 
    Zondag 3 Juli 2005 :: 15:44 uur
 Subject
    Goudgeel
 Message
    Het 'goudgele' strand van AMersfoort...

Klik op de foto voor ware grootte

 Moblogger 
    John Piek 
 Shot taken 
    Zondag 3 Juli 2005 :: 15:37 uur
 Subject
    Met de lucht...
 Message
    ...van verse verf

 Moblogger 
    John Piek 
 Shot taken 
    Vrijdag 1 Juli 2005 :: 17:12 uur
 Message

Eerdere dagelijkse foto's

Sir Bob Geldof zong zojuist op Live 8 het nummer 'I don't like mondays'. Zijn reputatie wordt tegenwoordig heel terecht bepaald door wat hij met de organisatie van de festivals voor hongerend Afrika doet, en wat hij daarmee al bereikt heeft.

Wat veel mensen waarschijnlijk niet meer weten is dat toen het destijds nog niet eens zo heel bekende bandje de Boomtown Rats van Geldof het nummer "I don't like mondays" in eerste instantie uitbracht, dit tot zeer veel commotie leidde. Het nummer gaat over een scholiere, die met het van haar vader cadeau gekregen geweer een aantal medescholieren neerschiet, en het is een waargebeurd verhaal. Als reden voor de schietpartij geeft het meisje: "I don't like mondays. This livens up the day." Met name in conservatieve kring in de VS (waar het echte verhaal zich ook afspeelde) was de verontwaardiging destijds groot. Dat soort geluiden verstomde als ik het me goed herinner ook weer snel, niet in de laatste plaats doordat Geldof zelf meteen duidelijk maakte dat het niet zijn bedoeling was om met het nummer de goegemeente te provoceren, maar juist om het trieste van dit soort gebeurtenissen aan de kaak te stellen.

Over de oorsprong van 'I don't like mondays'

En vergeet niet als je naar Live 8 kijkt, om de actie waar het allemaal om gaat te ondersteunen! Dat kan op de volgende linkjes:

www.live8live.com/live8/imageHome.do

www.live8live.com/list

of ga naar de Global Call to Action Against Poverty :

www.whiteband.org

Als je op mijn mailinglijst wilt, stuur dan een mailtje door hier te klikken, en vermeld 'aanmelden mailinglijst'.

Afmelden als je er weer genoeg van hebt is net zo makkelijk als aanmelden, en gebeurt meteen bij binnenkomst van je mailtje.

Eerdere dagelijkse foto's

Ik zag net in Nova minister Verdonk een speech houden bij de herdenking bij het monument voor het slavernijverleden in het Oosterpark in Amsterdam. Ze was daar door heel veel van de aanwezigen niet gewenst. Mensen ervoeren haar aanwezigheid als een provocatie.

Ik kan nog best begrijpen dat je in een democratie soms dingen moet doen waar een belangrijk deel van de bevolking tegen is. Misschien is het ook wel goed om de zaken daarbij voortvarend aan te pakken. Maar dit is niet de manier. Dit is provoceren. Ik kan gewoon niet geloven dat mensen tegen elkaar opzetten hierbij op enige manier helpt. Het is gewoon om bang van te worden dit soort van dommigheid.

Leuke spotjes, irritante spotjes... en... mijn favoriete reclamespotje!

N.B. klik op het plaatje om het filmpje af te spelen. Hiervoor is de Real Player nodig, die eventueel gratis kan worden gedownload  van www.real.com. N.B. vaak is het beeld veel beter op twee maal de afspeelgrootte.

Eerdere dagelijkse foto's