Shorties.nl  -

Eerdere dagelijkse foto's

www.novamoetblijven.nl

Ik heb zelf al gereageerd:

Schande dat de NPS moet verdwijnen, en dat daardoor ook programma's als Nova bedreigd zijn. De hele zet van de staatssecretaris zou niet misstaan in een absurdistische, zwarte komedie over het Nederlandse overbeidsbeleid.

Toen ik Joss Stone voor het eerst zag dacht ik 'Jeeetje wat een lekker ding', en direct 'Oei, maar die is wel jong'. Maar meteen erachteraan dacht ik 'Jezus, die kan zingen!' Korte tijd later zag ik haar live optreden tijdens Top of the Pops. Hoe is het mogelijk dat iemand van 17 met zoveel soul zingt? En dan schrijft ze een deel van al die prachtige songs ook nog zelf. Op haar Britse website kun je de clips van haar bekendste nummers bekijken en daarnaast de live-uitvoering ervan. Van deze dame van het kaliber van minstens een Janis Joplin of misschien wel een Madonna gaan we nog veel horen. Klik en geniet!

www.jossstone.co.uk

(Maar pas op voor de vervelend harde muziek op haar webpagina zelf)

Eerdere dagelijkse foto's

449.
29 juni 2005
Een petitie

In 1999 stuurde ik een briefje naar mijn favoriete televisieprogramma uit die tijd, met de vraag of ze misschien voor mij bureauredactiewerk hadden. Het was een longshot. Ik deed dat soort gekke dingen wel vaker. Ik stuurde op dat moment veel soortgelijke brieven rond, maar die gingen allemaal naar bedrijven en instanties waarvan ik veel realistischer verwachtingen had. Maar af en toe moet je ook dingen doen waar je over droomt, hoe klein de kans ook is dat die droom dus uitkomt.

Gek genoeg bleek in dit geval precies dat laatste dus te gebeuren. In eerste instantie werd ik teruggemaild of ik op die en die datum om tien uur in een café bij het Olympisch stadion kon komen. Om elf uur zou daar een redactievergadering voor het programma plaatsvinden, en in dat uur vooraf zou er dan een sollicitatiegesprek met mij kunnen plaatsvinden.

Op de afgesproken tijd zat ik in een bruin Amsterdams café met mijn krantje voor me op tafel te wachten. Ik had geen idee hoe degene met wie ik afgesproken had eruit zag, of zelfs maar hoe zijn stem klonk. Het werd kwart over tien. En het werd half elf. Niet wetend of voor de vergadering misschien gereserveerd was, vroeg ik aan de kastelein of hij wellicht iets wist, maar hij wist van niets. Ik begon vervolgens te twijfelen of ik niet in het verkeerde café zat. In die tijd deed ik al regelmatig interviews, ook met bekende Nederlanders, en nerveus was ik voor dat soort dingen allang niet meer, maar dit keer was ik dat dus wel. Dat werd versterkt door de onzekerheid van het lange wachten. Om tien voor elf kwam uiteindelijk iemand binnen. Een joviale man met een sympathiek klinkend zwaar Limburgs accent, wiens gezicht mij vaag bekend voorkwam. Zijn arm zat in het gips. Hij had die ochtend een ongeluk gehad had, vertelde hij, en hij was rechtstreeks uit het ziekenhuis waar hij het gips gekregen had naar het café gekomen. Niettemin vond hij het geweldig vervelend dat hij mij zo lang had laten wachten.

In de tien, vijftien minuten dat wij vervolgens met elkaar spraken bleek het tussen ons wel te klikken. Op mijn CV wierp hij daarbij nauwelijks nog een blik. En zo hoorde ik, toen de rest van de makers van het programma voor hun vergadering al om de tafel zaten, dat hij mij voor de functie die hij voor mij in gedachten had graag wilde hebben, geen bureauredacteur, maar webredacteur van het NPS-programma Urbania.

Samen met een softwarebedrijfje en de vaste vormgever van het programma heb ik als redacteur vervolgens de het voorwerk en de opzet van de nieuwe website gedaan. Daarna  heb ik tussen 2000 en 2002 als redacteur de site van het programma onderhouden. Boeiend werk, ook al omdat ik voor dat alles met een aantal van de meest prominente documentairemakers van Nederland heb kunnen samenwerken. Het gaf mij een uniek kijkje in omroepland, en bovendien was het het begin van meer soortgelijke klussen, onder andere voor RTL-4.

Maandag, gisteren dus, zag ik in het nieuws een aantal van mijn vroegere collega's. Ze waren boos. De D66-staatssecretaris vloekte, omdat ze het haar zo moeilijk maakten. Ze zagen er aangeslagen uit. Hun omroep, mijn omroep, waar ik dus gewerkt heb, en waar ik volgens mij nog steeds het meest naar kijk, vaker dan naar de BBC of de VPRO, die zij in tien jaar tijd opbouwden, wordt nu met een simpele pennenstreek van zo'n beleidsmaakster opgeheven. De NPS is de meest bekroonde en meest culturele omroep van dit land en de NPS-programma's behoren kwalitatief tot de beste. Het blijft voor mij onbegrijpelijk. En onverteerbaar. Ik doe het niet vaak, maar ik wil iedereen die dit leest vragen om (alsjeblieft!) door middel van het onderstaande linkje de petitie van deze vrienden van mij te ondertekenen, om daarmee te protesteren tegen het opheffen van de NPS!

  www.nps.nl/actie

De site is in ieder geval nog steeds erg eenvoudig...

www.talpa.tv

 Namaakboete?

Een Deense toeriste heeft in Italië een boete van 10.000 euro opgelegd gekregen omdat ze een nagemaakte zonnebril van een exclusief merk wilde kopen. De 60-jarige vrouw liep tegen de lamp in de plaats Ventimille op het moment dat ze voor tien euro het nepmerkartikel wilde kopen bij een straatventer. Als ze de boete binnen twee maanden ophoest, mag ze volstaan met het betalen van 3333 euro.

bron: nu.nl

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

www.internetadresboek.nl

(zoekmachine voor e-mailadressen)

Een deel van de vijver bij Emiclaer, met op de achtergrond het winkelcentrum

448.
24 juni 2005

Schildpad veelvoorkomende soort in Amersfoort

Vanmiddag was ik bij de vijver bij Emiclaer. Emiclaer is een groot winkelcentrum bij mij in de buurt. Naast het grote winkelcentrum is een prachtige, enorm grote vijver, met verschillende eilandjes erin, en een lange, mooi verlichte brug eroverheen. Er is bij de vijver zelfs een klein strandje en naar één van de eilandjes, waarop een speel-/uitkijktoren staat, is een klein veerpontje. Verder is er een aan de vijver gelegen amfitheater, met het podium op een rond stenen eiland in het water. Ik was er vanmiddag om enkele foto's te maken van het amfitheater, omdat het harde middaglicht mij er zo mooi leek te contrasteren. Lopend langs het water zag ik ineens een schildpad zwemmen. Een vreemd fenomeen, en ik moest twee keer kijken of ik het wel goed zag. Het beest was duidelijk in zijn element, zwom vrolijk rondjes, langzaam, zoals het een schildpad betaamt, en stak regelmatig zijn kop uit het water omhoog, om adem te halen. Als ik hem moet schatten was zijn schild toch wel zo'n 18 cm doorsnee. Toen een nieuwsgierige meerkoet met een paar nog nieuwsgieriger jongen op mij af kwam zwemmen, dook de schildpad snel onder water en kwam een aantal meter verderop weer boven. Later zag ik nog meermalen zijn kopje uit het water omhoogkomen. Na dit een tijdje gadegeslagen te hebben maakte ik mijn foto's van het theater, en ik heb even op een terras gezeten om wat papieren door te nemen. Toen ik op weg naar het terras verderop langs de vijver liep, keek ik nog maar eens in het enigszins troebele water, iets wat ik anders doorgaans nauwelijks doe. Ik had dat dan ook nog niet eerder gezien, maar het stikt in de vijver werkelijk van de vissen; van groot tot klein. Die moeten haast wel uitgezet zijn. En niet door een hengelsportvereniging, want vissen is in de vijver net als zwemmen dus verboden.

Thuisgekomen begon ik mij toch wel wat zorgen te maken om het welzijn van het beest. Ik heb als kind een Griekse landschildpad gehad, en dit leek er wel zo eentje. Die landschildpadden zijn sinds 1994 voor particulieren verboden om te houden, en die van mij was gewoon een heel leuk beest. Moest ik nu wel of niet de dierenambulance bellen? Uiteindelijk toch maar gedaan. Die konden er ook niet veel mee, was het niet helemaal ongeïnteresseerde antwoord. Ja als mensen het beest nu uit het water haalden, of ik zag hem heel duidelijk op een eilandje zitten. Ze kregen wel vaker dat soort meldingen, en meestal waren het dan zogenaamde roodwangschildpadden. Toen ik wilde ophangen kreeg ik het nummer van de schildpaddenopvang van ze. Die blijkt er hier in Amersfoort ook te zijn.

De schildpad is volgens de schildpaddenopvang dus in Amersfoort een tamelijk veel voorkomende soort. Het gaat daarbij inderdaad meestal om roodwangschildpadden. Dat is een moerasschildpad, die zowel in Zuid-Afrika als in Zuid-Amerika heel goed gedijt. In beide gebieden komen ze in het wild veel voor. De Amersfoortse variant is echter zonder uitzondering uit de dierenwinkel afkomstig. Ze kunnen 35 cm in diameter worden, en groeien ze uit het terrarium dan worden ze heel vaak door mensen in 'het wild' losgelaten. In onze contreien kunnen ze volgens de man van de schildpaddenopvang niet echt gedijen. Ze kunnen zich hier niet voortplanten, en moeten om te overleven tamelijk constante zomers en winters hebben. Als ze hier aan hun winterslaap willen beginnen, en er volgt weer een dag met mooi warm weer, dan wordt die winterslaap van de dieren verstoord. Een ander gevolg van het wisselvallige klimaat is dat ze schimmels krijgen en daar vaak aan overlijden. Het is volgens de man van de opvang dus het beste om een schildpad, wanneer je hem gemakkelijk kunt vangen naar de schildpaddenopvang te brengen.

Categorie: life-log

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Schildpaddenopvang Amersfoort: 033-4556320
Alarmnummer dierenambulancedienst Amersfoort: 06-54 337 407

De aanhangwagen met de restanten staat er nog...

Twee van mijn benedenburen hebben vanmiddag de coniferen weggehaald, die door mijn vorige benedenburen ooit zijn aangelegd. Destijds waren het nog kleine struikjes, maar tot vanmiddag kwamen de toppen al tot aan mijn slaapkamer-etage en dreigden ook daar ieder uitzicht vrijwel onmogelijk te maken. Nu heb ik dus weer vrij zicht op alle mensen die op de beide voetpaden hier bij mij beneden voorbijkomen. Cool!

Deze boom bij een andere buurman is vorige
week al van zijn takken ontdaan.

Eerdere dagelijkse foto's

Geld als water... (2)

Deze column is een herhaling van 16 juli 2004, de foto is van rond 12.00 vandaag

Eerdere dagelijkse foto's

Ik kreeg er eind vorige week een persbericht over, en ik had haast gedacht dat deze dienstverlening in onze huidige tijd helemaal niet meer bestond: KPN kondigt aan dat ze in november 2005 na achttien jaar haar oudste nog in bedrijf zijnde semafoondienst gaat sluiten.

Een semafoon wordt ook wel een 'pieper' genoemd. De eerste semafoons die ik ooit zag waren ongeveer drie à vier ouderwetse autoradio's groot. Een kennis van mij die liftenmonteur was, had zo'n loodzwaar apparaat. Als ik me goed herinner zaten er drie of vier fietslampjes (met bolvormige lensdop) aan de voorkant. De samenstelling waarin die lampjes bij een oproep brandden gaf aan wie hij vervolgens zou moeten bellen, en of hij dat gewoon zo snel mogelijk moest doen of met de grootst mogelijke spoed. Na deze stokoude generatie semafoons volgden meerdere, steeds nieuwere generaties, met telkens kleinere apparaten, en het medium was net voordat de eerste prepaid mobiele telefoons kwamen nog een tijdje erg populair bij jongeren. Het lijkt nu zowat alweer vergeten, maar er waren zelfs horloges met zo'n semafoon erin. In die hoogtijdagen, rond 1996 waren er in Nederland zo'n 900.000 semafoongebruikers.

Een semafoon waarmee je tegenwoordig een reeks van een beperkt aantal woorden kunt versturen, lijkt een haast vergeten medium. Zeer zeker in een tijdperk waarin ieder mobieltje SMS-jes of zelf e-mailtjes kan versturen. Toch zijn deze piepers, ook wel pagers genaamd, voor bepaalde professionele toepassingen nog uiterst nuttig en handig. Werknemers hebben in hun vrije tijd bijvoorbeeld veel liever dat ze een oproep via de semafoon krijgen, dan dat ze door hun baas worden gebeld. En het nieuwe politiecommunicatiesysteem C2000 is tegelijkertijd ingevoerd met een nieuw pagersysteem, P2000 genaamd. Daarmee worden onder andere brandweermensen opgeroepen, wanneer ze naar een brand of ander noodgeval toe moeten komen. Vooral bij korpsen met veel vrijwilligers die zelf ook gewoon bij hun baas vandaan moeten komen, een volkomen onmisbaar communicatiemiddel.

KPN stopt dan ook niet met semafoons (er zijn nog altijd 150.000 mensen op de semafoondienst aangesloten), maar zet de semafoondienst met het nieuwere nog in bedrijf zijnde netwerk voort. Mensen die nog recent een apparaat voor het oude net gekocht hebben krijgen een tegemoetkoming in de kosten, en andere gebruikers van de oude apparatuur kunnen tegen een actieprijs een nieuw apparaat aanschaffen.

Eerdere dagelijkse foto's

Deze twee toch tamelijk verschillende Google-advertenties
kwam ik zojuist op mijn eigen pagina tegen...

Eerdere dagelijkse foto's

Zo, een paar keer mijn dagelijkse foto uitgevallen. De feuilletonreeks waar ik aan bezig was ook al in het slop, althans al weken niet aan geschreven of gepubliceerd. Maar na alle veranderingen aan mijn site (en de drukte wat werk betreft van de afgelopen) hoop ik het de komende dagen weer beter te doen.

Volgende week ook nog een heel fotogenieke klus te doen. Moet eens kijken of ik daar ook wat van in mijn blog kan zetten.

Mijn vernieuwde site Shorties.nl is op enkele kleine details na klaar. Ten opzichte van de oude HTML-site is deze site met een Pivot-script als CMS een enorme verbetering. Elke column die ik op de oude site plaatste was toch wel een enorm gemiereneuk met al die linkjes die aangepast moesten worden.

Met de nieuwe site is het mogelijk om onderaan een tekst te reacties te plaatsen. (Met uitgebreide commentspambeveiliging om in de toekomst mijn plezier niet te bederven.) Verder kunnen bezoekers met de kleine plusjes en minnetjes bovenaan een artikel eventueel een waardering voor een column aangeven. De site heeft zelfs de mogelijkheid om een tijdvenster aan te geven waarbinnen bepaalde content moet worden weergegeven, wat wel makkelijk is met bijvoorbeeld aankondigingen. Het enige dat ik zoals ik al schreef helaas heb moeten opofferen, is de grote foto, maar verder staat alles erop wat ook op de oude site stond. Ook het nieuws en het weer ontbreken niet. 

Hoewel dat eigenlijk niet de intentie is, is deze site Shorties.nl is een beetje de chique versie van mijn weblog op www.johnpiek.com. De belangrijkste reden voor deze aparte site is echter dat ik gewoon een scheiding moet hebben tussen mijn meer serieus geschreven columns, en mijn gedachtenspinsels (inclusief foto's moblogs en zo meer) op mijn weblog. Anders verdwijnt misschien mijn eigenlijke bedoeling om met die serieuzere stukjes mijn schrijfstijl verder te ontwikkelen. Afijn, de boel is klaar en daar ben ik blij om!

Zo zag de site er eerst uit:

Klik = vergroting

En zo dus nu: www.shorties.nl

Dat ik vaak moeite heb met maatregelen van overheid en bedrijfsleven, die de privacy verder aantasten zal de regelmatige lezer niet ontgaan zijn. Volgens een artikel in de Volkskrant van vandaag zijn de nieuwe camera's met gezichtsherkenning, die een zestal winkels (maar binnenkort veel meer), in Utrecht hebben opgesteld gemakkelijk te foppen. Je hoeft maar een bril op te zetten en de camera laat je zonder alarmbel door. Geen probleem, volgens een van de winkeliers, Margriet Broekman van de Rode Winkel, die als eerste een halfjaar lang ervaring met het systeem heeft mogen opdoen: "Als iemand met een zonnebril op binnenkomt, is dat meteen al heel verdacht."

OK.

Dan ben ik dus regelmatig heel verdacht. Ik zie bij Albert Heijn nog wel eens vreemde patronen op het PIN-display, waarbij de letters haast onleesbaar zijn, en dan blijk ik dus mijn Polaroid zonnebril nog op te hebben.

Het is dit soort van veralgemeniseringen dat mij met name grote zorgen baart. Zo is bijvoorbeeld de VS erg geïnteresseerd in welke vliegtuigpassagiers een halal-maaltijd bestellen. Dat je moslim bent en volgens de regels van dit geloof eet, betekent meteen tien strafpunten op je terroristenindex.

In Engeland was het vier jaar geleden al zo ver, maar wat in Utrecht nu wordt ingevoerd is in Nederland uniek. In een database zijn gezichtskenmerken opgeslagen van mensen die een winkelontzegging hebben. Deze database wordt gedeeld door de aangesloten winkels en het criterium voor zo'n winkelontzegging is, wanneer iemand in een halfjaar tijd drie keer iets uit één van de aangesloten winkels heeft gestolen. Wanneer zo'n veelpleger de winkel binnenkomt, gaat er een signaal af, en verschijnt er op een monitor bij de kassa zowel een oude foto als een foto die op het moment van binnenkomst, net daarvoor, gemaakt is. Als de persoon niet meteen na het alarm rechtsomkeert maakt, en de winkel verlaat, is er sprake van huisvredebreuk en kan de veelpleger direct door het winkelpersoneel worden aangehouden, en vervolgens door de politie, die ook bij het project betrokken is, worden vastgezet. Als iemand nog een voorwaardelijke straf heeft lopen, en veelplegers hebben dat vaak, dan is zo'n persoon vervolgens voor langere tijd van straat gehaald. In theorie een mooi systeem.

De vraag is natuurlijk: hoe goed is de FaceCheck-software die gebruikt wordt? Hoe vaak wordt onterecht een signaal afgegeven? In eerste instantie is de preventieve werking bij de aangesloten winkels natuurlijk enorm. Maar zoals gezegd de software is makkelijk te belazeren, en zoals ik veelplegers uit de media ken: dat grapje van die zonnebril zullen ze dus wel heel snel zelf ook kennen. Bovendien zal de overlast zich vermoedelijk alleen maar verplaatsen naar de niet-aangesloten winkels. Een punt van zorg is dat al begonnen wordt terwijl de privacy nog helemaal niet gewaarborgd is, omdat daarover nog geen protocol is opgesteld. Daar werkt de gemeente Utrecht nog aan. In zo'n protocol, dat vereist wordt door het College Bescherming Persoonsgegevens, moeten richtlijnen staan hoe mensen in de database kunnen terechtkomen. En ook wat je kunt ondernemen als je er onterecht in staat. Dat alles hangt op dit moment namelijk voor een deel nog af van de willekeur van winkeliers.

Het wordt nog erg moeizaam winkelen daar in Utrecht, voor mensen die toevallig lijken op één van de opgeslagen veelplegers. En speciaal voor mensen met een zonnebril.

Eerdere dagelijkse foto's

Ik ben aan het 'proefdraaien' met de site die binnenkort mijn site op www.shorties.nl moet gaan vervangen. De test is nu nog te vinden op shorties.be/weblog2. De vorige grote wijziging op shorties.nl was in augustus 2001. Toen begon ik met het optimistische plan om een column te schrijven, waarvan ik er nu zo'n 350 geplaatst heb. Tegelijk plaatste ik daar een fotootje bij, omdat ik op dat moment net een veel betere digitale camera had gekocht. Vóór die gestructureerde aanpak was shorties.nl vooral een hoop goedbedoeld knip- en plakwerk, waar ik bij weemoedig (nou ja) terugkijken zelf ook nauwelijks nog wijs uit kon worden. Het gaat me een beetje aan het hart dat die ondertussen veel grotere foto bij de vernieuwing van de site moet verdwijnen, maar dat is nodig omdat de site zo beter te beheren is, en ook omdat ik wil dat de nadruk daar vooral op de tekst ligt.

Een tweede grote wijziging van de site kwam vorig jaar, hoewel ik dat toen dus nog niet wist. Ongeveer een jaar geleden begon ik namelijk met mijn weblog bij XS4ALL. In eerste instantie postte ik daar precies wat ik met veel (html- )moeite ook op shorties.nl zette. Langzaamaan kwamen daar op het weblog ook nog allerlei losse kreten en soms invallen en kwalitatief mindere foto's bij die niettemin leuk waren, waardoor het weblog in dat jaar eigenlijk een heel eigen leven is gaan leiden. Het doel van beide sites is dat ik mijn verhalen kan plaatsen, en vooral dat ik mijn schrijfstijl (en ook mijn stijl van fotograferen) verder ontwikkel. Bij foto's speelt dat veel minder, maar bij schrijven heb ik het echt nodig om mijn vlugge kladjes en kattebelletjes die ik naast mijn columns in mijn weblog plaats, van die columns te scheiden. Die columns en ook mijn 'feuilletons', daar besteed ik veel meer zorg aan dan aan zo'n stukje zelfbevestiging als ik met deze posting aan het schrijven ben. Om dat verschil te kunnen behouden kan ik de beide sites dus niet gelijkschakelen (dat zou wel veel inspanning schelen). Maar goed, wennen is het na bijna vier jaar dus eigenlijk wel.

Een mooi gemaakte game. Probeer de tomaten te pakken en de ketchup zal van de band rollen (bij mij vooralsnog niet).

http://www.users.on.net/~robbiesands/wombat_tale.html

(Het laden kan even duren.)

Nog nooit heb ik zoveel reacties gehad als op mijn 'Mister. Spy and I'-verhaal. Als ik ooit weer veel reacties wil, dan zal ik nóg eens moedwillig een product uit mijn opsomming weglaten. Ik weet zelf ook niet waarom ik Hitman Pro niet heb genoemd in mijn opsomming van programma's tegen spyware. Ik kende het programma wel, ik wist wat het doet. En toen ik erover nadacht wist ik zelfs dat het in één adem met het artikel over spyware in de Consumentengids genoemd werd (dat ik overigens zelf niet heb gelezen).

Mijn enige verklaring is dat ik de betreffende column heel erg snel geschreven heb. Ik heb de laatste tijd niet zo ontzettend veel inspiratie tot schrijven. Het beetje enthousiasme dat ik dus soms heb, grijp ik snel en misschien wel wat al te gretig aan, om vlug een verhaal mee te maken dat ik de wereld in kan sturen. Maar ik was daarnaast ook wel een beetje voorzichtig om het programma te installeren, omdat ik niet zeker wist of het bij het automatisch installeren van zoveel programma's allemaal wel goed zou gaan. Uit de vele reacties weet ik nu dat dat in elk geval zo lijkt te zijn.

Om een kort verhaal lang te maken: gisteravond heb ik Hitman Pro dus geïnstalleerd. Echte ervaring ermee heb ik nog niet kunnen opdoen, maar uit de vele reacties die ik gekregen heb weet ik dat het dus heel bekwaam moet werken; hoewel de installatie inderdaad, zoals één persoon opmerkte, wel een beetje tijd kost. Geen wonder, Hitman Pro is een soort script, dat een een stuk of negen anti-spyware programma's geheel zelfstandig downloadt en installeert. De installatie van al die programma's moet dus apart gebeuren, en vervolgens moet daarmee ook nog de PC worden gescand. Dat alles gebeurt trouwens wel geheel zonder tussenkomst van het toetsenbord, dus je kunt er gerust bij weg lopen. Het enige waar je op moet reageren is in het begin meerdere keren 'ja' zeggen (of desnoods 'nee'), tegen de algemene voorwaarden van al die afzonderlijke programma's. Het enige programma dat ik in de opsomming van Hitman Pro miste was trouwens Microsoft Antispyware. Dat heb ik voor de zekerheid dus ook nog maar op de PC laten staan, hoewel ik niet helemaal overtuigd ben, het Microsoft-programma gebruikt namelijk wel wat veel geheugen.

Ten slotte dus nog één ding: ik hoop maar dat ik geen nieuwe uitglijders in dit verhaal heb zitten (of misschien juist wel, want heel vervelend is het ook weer niet om zoveel respons te krijgen... )

http://www.hitmanpro.nl

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Leuke spotjes, irritante spotjes... en... mijn favoriete reclamespotje!

N.B. klik op het plaatje om het filmpje af te spelen. Hiervoor is de Real Player nodig, die eventueel gratis kan worden gedownload  van www.real.com. N.B. vaak is het beeld veel beter op twee maal de afspeelgrootte.

Eerdere dagelijkse foto's

Er zijn maar weinig gemotoriseerde sporten die mij aanspreken, maar dit vind ik wel spectaculair. Vanmiddag om 14.00 in Rotterdam! (let ook op de schitterende videofragmenten op de site)

www.redbullairrace.com

Eerdere dagelijkse foto's

Wat je tegenwoordig allemaal niet moet doen aan beveiliging. Lang geleden, voordat internet groot was, verspreidden virussen zich vrijwel uitsluitende per floppy. Bijna altijd was het om besmet te raken nodig om eerst je PC te resetten. Als je er maar voor zorgde dat nóóit je PC opstartte terwijl er nog een floppy in zat, dan kon je eigenlijk weinig gebeuren. Toen er steeds slimmere virussen kwamen werd het gebruik van een goede virusscanner ook meer en meer nodig. Wie tegenwoordig geen up-to-date virusscanner heeft, is toch wel bijzonder roekeloos.

Met de opkomst van de breedbandaansluitingen hadden hackers alle tijd om aan je internetconnectie te snuffelen. Bovendien heb je steeds hetzelfde IP-nummer waardoor ze je bij opnieuw inloggen zo weer terug weten te vinden. Daarom móét je eigenlijk wel een firewall hebben. Bovendien moet je voortdurend van allerlei programma's de pas ontdekte lekken dichten, updaten dus. Niet alleen van Windows en de van firewall zelf, maar ook van browsers, tekstverwerkers, mail- en multimediaprogramma's, en ga zo maar door.

Sinds een tijdje komt er alweer een nieuwe bedreiging op: spyware of adware. Deze woorden staan voor een bonte verzameling vaak lastige en soms ronduit gevaarlijke programma's. De één heeft tot doel om ons via popup's reclame voor te schotelen en de ander dient om ons te bespioneren. Sommige programma's zijn behoorlijk onschuldig, bijvoorbeeld een programmaatje BackWeb lite dat door fabrikant Logitech bij veel producten wordt gevoegd. Het enige doel waarvoor dit bedrijf dat doet is om te kijken of er al een nieuwe versie van hun software beschikbaar is. Het programma is echter heel veelzijdig, en ook geschikt om reclame mee te versturen of iemand te bespioneren. Ze kunnen zich wat dit betreft dus altijd nog bedenken.

De spyware-programmaatjes komen op verschillende manieren naar ons toe. Soms worden ze meegeleverd als je iets koopt, zoals bij de Logitech-producten. Vaker echter zitten ze in gratis gedownloade software (Kazaa was erom berucht) of zijn ze verborgen in een website die je bezoekt, en die ze terloops op je PC neerpoot. Ook worden ze wel via IRC of e-mail verspreid of via messengers als ICQ of MSN.

De meest schadelijke varianten zijn de keyloggers en de dialers. Een dialer belt heel geniepig en ongemerkt via je telefoonmodem naar dure telefoonnummers. Het geld dat zo via de telefoonrekening bij ze binnenkomt, wordt naar buitenlandse rekeningen gesluisd, en de gedupeerden kunnen meestal naar hun honderden of zelfs duizenden euro's fluiten. Schoorvoetend wordt het tegenwoordig juridisch mogelijk om tegen dit soort praktijken op te treden. Keyloggers versturen simpelweg alle intoetsingen die je op je computer pleegt. Meekijkers bewaren alles wat er getypt wordt, in de hoop dat er het nummer van een credit card tussen zit, die vervolgens met dure aankopen vanuit het buitenland wordt leeggeplunderd. Hiervoor ben je onder bepaalde voorwaarden wel verzekerd, maar het geeft niettemin een enorme hoeveelheid overlast. Ook in andere opzichten kan spyware op den duur behoorlijk schadelijk zijn. Bijvoorbeeld doordat ze je PC trager maken. Vooral als er bij de soms slordig geschreven software dingen misgaan. Maar er kunnen ook veel grotere problemen ontstaan bij de installatie van dit soort ongewenste programma's.

Een dialer

Ik heb me lange tijd zelf niet zo heel erg druk gemaakt om spyware. Ik kocht zelden iets via internet, maar toen ik dat een jaar of zo geleden veel vaker ben gaan doen, heb ik toch maar eens een antispyware-programma geïnstalleerd. Het gratis programma Ad-Aware zou volgens iemand bij mijn internetprovider een uitstekend programma zijn, dus dat heb ik maar eens geprobeerd. Dat leverde meteen een hoeveelheid vrij onschuldige zaken op, en eentje die wat meer kwaad kon. In amper een half uur waren ze gevonden en onschadelijk gemaakt. Toen Microsoft begin dit jaar ook met een anti-spywarepakket kwam en ik daar goede geluiden over hoorde. heb ik ook dat maar eens geprobeerd. Het pakket vond vervolgens een paar kleinigheden en het programma zorgt, hoewel het wel een zware toepassing is, er daarnaast voor dat de eventueel niet gedecteerde en nog aanwezige spyware-programma's veel minder kwaad kunnen doen.

Een tijdje terug heb ik andermaal nog eens aan een bevriende "deskundige" gevraagd welke programma's goed waren. Door hem werden Ad-Aware genoemd, Microsoft en Spybot. Maar dan wel alledrie gebruiken, was het advies. Ook de consumentenbond raadde vorige maand aan om meerdere programma's te gebruiken, omdat de meeste programma's lang niet alle spyware vinden. Mijn PC werkt soms wat traag, wat een reden was om daar eens uitgebreid naar te kijken, en zo heb ik om te proberen vandaag ook Spybot maar eens geïnstalleerd. Het resultaat was verbijsterend. Er werden naast de tracking cookies die ik met Ad-Aware al verwijderd had twaalf verschillende spyware-programma's gevonden en een dialer! Geen keylogger gelukkig, maar het Logitech programma BackWeb stond er 60(!) keer op. Zestig maal snoept dat progamma dus rekentijd af van mijn PC, én capaciteit van mijn internetverbinding. Gelukkig heb ik geen telefoonlijn aangesloten dus de dialer kon bij mij geen kwaad doen, maar ernstig vind ik het wel. Heel ernstig. Er zaten programma's bij die vrij onschuldig zijn, maar bij de meeste werd op zijn minst mijn surfgedrag bijgehouden en doorgestuurd. Kortom ik ben mij werkelijk ROT-geschrokken en ga het probleem de komende tijd in tegenstelling tot eerder maar eens superserieus nemen.

Microsoft Antispyware (beta)

Lavasoft AdAware Personal SE

Spybot Search & Destroy

Al deze software is gratis (freeware)

Ook irritant

Leuke spotjes, irritante spotjes... en... mijn favoriete reclamespotje!

N.B. klik op het plaatje om het filmpje af te spelen. Hiervoor is de Real Player nodig, die eventueel gratis kan worden gedownload  van www.real.com. N.B. vaak is het beeld veel beter op twee maal de afspeelgrootte.

Eerdere dagelijkse foto's

Eerdere dagelijkse foto's

Een echte classic. Maar een irritante dus

Leuke spotjes, irritante spotjes... en... mijn favoriete reclamespotje!

N.B. klik op het plaatje om het filmpje af te spelen. Hiervoor is de Real Player nodig, die eventueel gratis kan worden gedownload  van www.real.com. N.B. vaak is het beeld veel beter op twee maal de afspeelgrootte.

Eerdere dagelijkse foto's

In Engeland staat de Crazy Frog ringtone op nummer één van de hitparade zoals die in het programma Top of the Pops wekelijks te zien is. Crazy Frog is een ringtone voor mobiele telefoons, en om wat langer te duren is de kikker gemixt met het oude nummer Axel F van Harold Faltermeyer.

Als er iets een ontzettend lelijke cash cow is, dan is het wel de markt voor ringtones en aanverwante artikelen. Gemene en oneerlijke handelspraktijken worden in dit marktsegment op geen enkele manier geschuwd. Denk je een ringtone te kopen, dan blijk je een abonnement te hebben aangeschaft. Iedere week, of beter nog elke dag wordt gratis en tóch voor niets een mooie ringtone naar je toe gestuurd. Let wel: de verzending is gratis, de ringtone zelf kost een beetje geld. Enne, natuurlijk geldt hier het aloude adagium: Niet goed? Geld weg! Oh ja, alleen in het eerste SMS-je, dat vaak weggegooid wordt, staat de code waarmee je de ringtone-diarree weer stop kunt zetten.

Toch is de Crazy Frog best leuk om te horen. Als je hem tenminste de eerste drie keer hoort en hij niet van iemand anders' telefoontje in het OV vandaan komt. Daarom zijn er ook zoveel ringtones natuurlijk. Alleen de Crazy Frog-ringtone is, als ik goed ben ingelicht trouwens op dit moment al goed geweest voor een omzet van meer dan 25 miljoen euro. Zonder merchandising en zonder Axel F.

Behalve ringtones kun je digitaal voor je mobiele telefoon nog allerlei andere nuttige dingen meer aanschaffen. Een nieuw logo voor in het schermpje van je telefoon bijvoorbeeld, of een screensaver. Niet dat die laatste veel doet. Althans bij mijn toestel is hij wel drie seconden lang te zien, maar daarna gaat de verlichting uit, net als de screensaver zelf, omdat de telefoon in de spaarstand komt. Het is ook niet een echte screensaver, althans in de zin dat hij op enige wijze het beeldscherm spaart. Het is net zoiets als de plaatjes vroeger bij de kauwgom. Maar dan alleen veel duurder dan de kauwgom. Het nieuwste dat je kunt krijgen (tegen betaling dat spreekt) is een logowisser. Daarmee kun je het providerlogo dat zo storend in het logo of de screensaver van je toestel zit verwijderen. Dat is boeiend: eerst komen met een onnodig eigen logo of nog onnodiger screensaver, en vervolgens nog weer iets leveren dat daar dan weer iets hinderlijks uit wist. Maar er is niettemin gretig vraag naar.

Dating

Wat mij eigenlijk vooral tegen de borst stuit is niet eens zozeer de handelswaar, of op welke manier ze de boel in de verkoop doen, maar wél de doelgroep waar de handel duidelijk voor bestemd is. De ringtone-zakkenvullers weten precies welke kring van kopers ze moeten benaderen. Nemen de teleshoppers op TV de mensen met een uitkering op de korrel, die overdag veel tijd hebben om vanaf de bank te kijken, en die ze via duurbetaalde leningen spullen laten kopen die de mensen wanneer de lening eindelijk is afbetaald, natuurlijk allang weer zijn vergeten. De ringtone-zelfverrijkers hebben het voorzien op de trendgevoelige schooljeugd. Op zich niet eens zo heel erg, die kids zijn tegenwoordig mondig genoeg. Maar wel als je weet dat mobiele telecommunicatie één van de belangrijkste oorzaken is dat jongeren diep in de schulden raken.

Een van de grootste schandalen op het gebied van mobiele telecommunicatie zijn de datingreclames. Je ontkomt er niet aan of je hebt ze 's nachts op de commerciële zenders wel eens voorbij zien komen. Een ellenlange rij van dames, allemaal even wild of welwillend, en vaak ook heel erg smakelijk. Alletwee consumentenprogramma's die de Nederlandse televisie kent hebben er al eens aandacht aan besteed. Achter die meisjes zitten helemaal geen echte meisjes. Althans niet de meisjes die je ziet. Mannen die erop in gaan, komen met degene op wiens berichtje ze reageren via SMS in contact. Let wel: voor ieder ontvangen berichtje van zo'n meisje betalen ze dan een paar euro. Achter de meisjes zitten niet de meisjes zelf, maar ingehuurde operators, die in ploegendienst zich elk voordoen als soms wel tien verschillende meisjes. Via een computer houden ze in teamsgewijs in de gaten dat het verhaal dat 'hun' dames vertellen wel consequent blijft. En heeft het mannelijk slachtoffer twijfels, dan kunnen ze in een grabbelbak van smoezen graaien of kunnen ze één van de steeds bloter wordende foto's sturen die ze van de dame als wie ze zich voordoen speciaal voor dat doel achter de hand houden. Bij het programma Kassa zat zo een jongen die op die manier ruim 600 euro had uitgegeven voordat hij uiteindelijk het contact stopzette. Veel erger dan dat geld vind ik zelf eigenlijk nog dat het virtuele meisje hem een halfjaar van zijn leven had gekost. In dat halve jaar had hij namelijk niet open gestaan voor vrouwen van vlees en bloed met wie hij werkelijk wat had kunnen beginnen. Dat er meerdere bedrijven in Nederland zijn die zich met dit soort activiteiten bezig houden, en dat die bedrijven elk tientallen operators in dienst hebben, wil waarschijnlijk zeggen dat er hier in Nederland vele honderden mannen zijn die zo voor veel geld achter virtuele dames aan jagen, die in het geheel dus niet bestaan. De meeste slachtoffers doen er echter uit schaamte over hun eigen domheid, of over het simpele feit dat ze aan dating doen verder niets aan. Ik heb me trouwens wel eens afgevraagd hoe ze aan al die zo authentiek klinkende oproepen van dames komen die je in die advertenties telkens hoort. Ik stelde me daarbij in mijn naïviteit een studio voor, vol met bekwame hoorspelstemmen. Tot ik een keer in een praatprogramma een item tegenkwam over een meisje. Zij had tien jaar geleden eens een licht erotisch oproepje gedaan op een babbelbox, zo'n ouderwetse, via de telefoon. Sinds afgelopen jaar kwam haar nogal karakteristieke stemgeluid dagelijks in zo'n reclamespot op de buis voorbij. Al jaren keurig getrouwd vond ze dat uiterst ongewenst. Maar wat ze echter ook probeerde, het bedrijf vertikte het om haar oproep uit het spotje te verwijderen. Hoezo respect voor de privacy van je klanten?

De televisiekijker

Veel mensen realiseren het zich niet, maar binnenkort gaan we wat televisie betreft een geheel nieuw tijdperk binnen. Nu nog zegt de reclame dat je een jaar lang alle voetbalwedstrijden gratis krijgt, als je bij dat ene grote bedrijf een supersnel ADSL-abonnement neemt. Toch ligt in dat zinnetje een groot deel van het toekomstbeeld van de commerciële televisie besloten. Na dat jaar zal er voor het bekijken van iedere voetbalwedstrijd namelijk extra moeten worden betaald. En eerder al door mensen die niet op deze aanbieding ingaan. Niet zo gek zeggen sommigen: als je naar het stadion gaat, dan ben je alleen al meer geld kwijt om gewoon je auto te parkeren. Dat kan allemaal wel zijn, maar welke kant gaat dat allemaal uit? Als betalen voor televisie op grote schaal wordt ingevoerd, verandert er voor de meeste televisiekijkers heel wat. Voor mij in ieder geval wel. Zeker als de publieke omroepep op hetzelfde moment ook nog eens gaat stoppen met amusement uitzenden, waar het nu dus wel naar uitziet. Ik kijk amusement namelijk altijd heel vrijblijvend: gaat de telefoon dan moet het wel heel gek gaan als het tv-programma voorrang krijgt. Ook loop ik er regelmatig bij weg, en kijk ik regelmatig halve of gedeeltelijke Tatorts of andere programma's. Dat is er niet meer bij als er voor die programma's betaald moet worden. Ik zal vermoedelijk veel minder programma's nog gaan zien. Maar als ik een programma heb betaald dan moet het wel heel waardeloos zijn als ik het niet helemaal tot het laatste toe uitkijk. Ik blíjf een Hollander, nietwaar? Zeker als de ringtone-luitjes er zeggenschap over krijgen wordt het echt nog moeilijk. Ik zie het al voor me. Net voor het einde van politieinspecteur Frost de mededeling: "Om de ontknoping van deze detective te zien wordt 5 euro van uw credit card afgeschreven. Doorgaan (j/n)"

Nee, het ziet er naar uit dat het jubelende ring- trrrringting van de gekke kikker toch vooral een voorbode is. Een voorbode van het jubelend rinkelen bij bepaalde bedrijfstakken van de kassa...

De weblogs

http://shorties.be/weblog

http://johnpiek.web-log.nl

en

http://www.johnpiek.com

draaien momenteel

parallel aan elkaar.

Leuke spotjes, irritante spotjes... en... mijn favoriete reclamespotje!

N.B. klik op het plaatje om het filmpje af te spelen. Hiervoor is de Real Player nodig, die eventueel gratis kan worden gedownload  van www.real.com. N.B. vaak is het beeld veel beter op twee maal de afspeelgrootte.

Vanochtend hoorde ik op de radio een documentaire over het veranderende landschap van de vakhandel in fotomaterialen. Vroeger had je zo'n 115.000 hobbyisten en professionals die zich met fotografie bezighielden, en die zich grotendeels via boeken en cursussen de vaardigheden van de fotografie eigen hadden gemaakt. Met alle digitale hulp kan tegenwoordig  iedereen fotograferen. Door de voortschrijdende digitalisering wankelt een naam als Leica, en een topmerk Hasselblad is ook al in moeilijkheden. Zo gaat het eigenlijk met alle grote en vaak al bijna een eeuw vermaarde merken. In het radioprogramma werd de verwachting uitgesproken dat er binnen enkele jaren grote moeilijkheden zullen ontstaan om nog zoiets basaals als fotofilm te kunnen krijgen. Niemand lijkt nog geïnteresseerd in de allerhoogste professionele kwaliteit en hooguit de normale standaardfilmpjes zullen nog te krijgen zijn, niet meer die voor “specialisten“. Wat de toestand nog versterkt is dat de mensen die traditioneel naar de vakhandel kwamen, en die daar gerust (veel) meer betaalden voor een camera, tegenwoordig heel gemakkelijk op internet kunnen vergelijken en zo kunnen zien hoeveel meer ze bij die kleinere gespecialiseerde zaken moesten betalen. Voor dat extra geld kregen ze ook service en expertise, die natuurlijk maar voor een deel via internet te verkrijgen is. Ergo: die hoog geïnteresseerden kopen tegenwoordig ook bij de 'dozenschuivers', wat nog extra bijdraagt aan wat de doodsteek is voor de vakhandel. Wat bij de huidige koper vooral lijkt te tellen is de snelheid van het direct kunnen bekijken en versturen van de foto's.

Hoe sprekend was, dat ik vorige week met mijn net gekochte cameratelefoon in de binnenzak even de fotozaak binnenliep, waar ik in het verleden, en met name afgelopen jaar al heel veel leuke fotospulletjes heb gekocht. Ze waren tot mijn grote teleurstelling bezig aan hun opheffingsuitverkoop.

De reden van de oprichting van de Ringtone Society was dat de oprichters zich stoorden aan ringtones. Als oplossing hiervoor biedt de site ons... ringtones. Maar goed, ze zijn eigenlijk toch wel ok. En de site bevat zelfs enkele zingtones van Wim de Bie...

http://ringtonesociety.com

Eerdere dagelijkse foto's

Een tijdje terug zette ik onder de titel 'Opmerkelijk nieuws'regelmatig onechte nieuwsberichten in mijn log, die voor een deel zo onvoorstelbaar waren dat ze haast wel niet waar moesten zijn. Toch kom je ook in het echt dit soort berichten regelmatig tegen. Gisteren was er bijvoorbeeld in de Spits! het bericht dat een vrouw in België in het ziekenhuis was opgenomen met hartritmeklachten. Haar hart ging als een waanzinnige tekeer. Oorzaak? Ze bleek van twee pacemakers te zijn voorzien. Geen broodje aap, dit verhaal, en er was niks mis met de administratie van het ziekenhuis. Oude pacemakers worden soms niet verwijderd omdat ze zo ingekapseld zitten dat de mogelijke schade van de achtergebleven pacemaker minder groot is dan wanneer deze zou worden weggehaald. De niet meer nodige pacemaker wordt simpelweg uitgeschakeld als de nieuwe is ingebouwd. Bij de mevrouw in België was de oude pacemaker na twee jaar echter plotseling weer tot leven gekomen, waardoor haar hart nu dus dubbel geprikkeld werd. Foutje, bedànkt.

Het andere bijna-broodje-aap verhaal was leuker. De Limburgse minibierbrouwerij Alfa, een familiebedrijf dat zich specialiseert in biertjes met merkwaardige namen, brengt een exportbiertje op de markt onder de naam 'Shag'. Dit woord betekent in het Engels zoveel als een al dan niet casuele wip. Als reclameslogan wordt de kreet 'Fancy a shag?' gebruikt, wat behalve dat je iemand een biertje aanbiedt zoveel betekent als 'Heb je zin in een lekkere wip?' De naam, die slogan en de schadelijkheid van alcohol in het algemeen, de (vermeende) schadelijkheid van seks en de combinatie van beiden in het bijzonder zijn de Australische minister van kansspelen (gaat die daarover?) in het verkeerde keelgat geschoten. Minister McBride vindt het geheel 'schandalig', en het gelegde verband tussen seks en alcohol 'schaamteloos'. Hij laat daarom dus het biertje in heel Australië uit de schappen halen. Ondanks alle ontwikkelingen van de laatste tijd is het buitenland dus toch nog altijd puriteinser dan ons binnenste binnenland...

Leuke spotjes, irritante spotjes... en... mijn favoriete reclamespotje!

N.B. klik op het plaatje om het filmpje af te spelen. Hiervoor is de Real Player nodig, die eventueel gratis kan worden gedownload  van www.real.com. N.B. vaak is het beeld veel beter op twee maal de afspeelgrootte.

Eerdere dagelijkse foto's

De afgelopen week was voor mij een week van de eenvoudige oplossingen voor ingewikkelde zaken. Om een simpel voorbeeld te noemen: ineens was de wasbak in mijn douche verstopt. Nou gebeurt dat wel vaker, kennelijk is er bij de bouw van dit huis een onhandig bochtensysteem achter de afvoer van deze wasbak gelegd. Niets wat een beetje gootsteenontstopper, dat ik daarvoor standaard in huis heb, niet kan oplossen. Dit keer was het probleem echter hardnekkiger. Ook meerdere keren ontstopper erin hielp niet, net als een extra grote hoeveelheid hiervan (niet te groot, dit kan namelijk de plastic buizen beschadigen).

Wat nu te doen? In het verleden hielp het soms als ik het bassin met heel warm water vulde. Maar helaas, de hoeveelheid water - tot aan de rand - bleef er gewoon in staan. Uit tijdgebrek heb ik dit dus twee dagen zo gelaten, en ook na die tijd stond het smerige water, dat gelukkig niet stonk nog in de wasbak. Ik poetste al die dagen in de keuken beneden mijn tanden. Wat me iedere keer dat ik het deed twee maal extra traplopen kostte.

De zwanenhals uit elkaar halen hielp niet. Net als het doorprikken ervan met een flexibel plastic stokje (afkomstig van een kattenspeeltje) dat ik daar weleens succesvol voor heb ingezet. Wel deed ik me bijtend zeer aan mijn handen: niet alle gootsteenontstopper had in die paar dagen zijn werk gedaan en was in de vieze restanten in de zwanenhals dus nog steeds actief. Wat nu te doen? De zwanenhals dus maar weer dichtgeschroefd. Hier was professionele hulp onontbeerlijk besloot ik. Ik werd er wat baldadig van. Bij het opruimen, wat ik de afgelopen tijd veelvuldig doe, was ik een vergeten flaconnetje Elsève shampoo tegengekomen, dat zeker acht jaar oud was. Toen ik dacht het alsnog te kunnen gebruiken, was ik tot de conclusie gekomen dat de substantie bedorven was. In plaats van een wittige wat dikke vloeistof leek de inhoud meer op de gele dooier van een ei, maar dan iets meer vloeibaar. Zoals gezegd: ik was baldadig. De helft van de zooi uit het flaconnetje verdween in het vieze water in de wasbak. OK, dacht ik: wie weet is het uitgewerkt, dus ook nog wat nieuwe shampoo er nog bij. Peinzend liep ik een halve minuut later mijn badkamer uit. Had ik nog ergens misschien het nummer nog van de Klussenier? Moest ik daar de vorige keer nu twee of drie maanden wachten? Of zouden ze een spoedgeval ook sneller uit de brand helpen. Ineens werd ik uit mijn gepeins onderbroken door het gorgelend en razendsnel leeglopen van mijn wasbak. De shampoo! Ik weet dus de volgende keer wat mij te doen staat. Maar goed dat ik dat oude spul niet meer voor mijn haar gebruikt heb...

Eerdere dagelijkse foto's

Ik heb mijn XS4ALL-blog wat breder gemaakt, om de Moblog-fotootjes in de rechterkolom mogelijk te maken. Ik hoop dat het overal goed gaat. Als iemand met een bepaald browser- of beeldschermtype problemen heeft dan hoor ik het graag!

(Ik zie al dat het misgaat met een paar lijntjes ergens. Maar verder niet echt om me heel snel druk om te maken geloof ik.)

zie http://www.johnpiek.com

Natuurlijk stond ik als spam-benadeelde ook op de lijst voor het vermaledijde Postbank-mailtje dat in het nieuws is. Ik kreeg het zelfs drie keer 

Ik heb de (verborgen) linkjes uit het mailtje even geprobeerd. Twee ervan waren ondertussen dood. Het derde leidde mij naar een Russische, waarschijnlijk provider-pagina, met een mededeling. Aangezien het mailtje volgens het Postbank-persbericht van Russische criminelen afkomstig is, niet zo vreemd.

Het geeft toch te denken: de verzenders hadden weliswaar geen adressenbestand met Postbank-klanten, ze hebben het mailtje immers ook naar veel niet-Postbank-klanten gestuurd, ze hadden wel degelijk grote kennis van de manier van werken van de Postbank. Op de pagina werd de mensen bijvoorbeeld gevraagd om hun TAN-code in te voeren. Met een dergelijke code is het mogelijk om overschrijvingen van een rekening te doen. Niet zo slim dus vanuit hun optiek bezien, dat het mailtje in het Engels was. Er zullen niettemin vast wel een paar sukkeltjes zijn ingestonken.

Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Eerdere dagelijkse foto's

Alle foto's zijn van vandaag.

  Beide foto's van vandaag

Klik op de foto voor ware grootte

Klik op de foto voor ware grootte

Alle foto's van vandaag, behalve de onderste twee

Eerdere dagelijkse foto's

439  3 juni 2005

copyright: John Piek - www.shorties.nl

Fatale liefde

11

Kreta

Het lag op het puntje van zijn tong om te vertellen dat hij maar geen P.A. kon vinden. Maar Tanja was soms ook best een kwebbel. Dat was vandaag heel duidelijk het geval. Hij kreeg er gewoon geen woord tussen. Zo kreeg door het uitstel zijn wijsheid uiteindelijk weer de overhand, en hield hij zijn personeelsgebrek dus stil. Met een zoen op beide wangen namen ze vervolgens afscheid.

Nog niet eilandenmoe ging hij de week erop met Reina een weekje luieren op Kreta. Een beetje de cultuur opsnuiven, stapeltje achterstallige boeken mee... Zo vertelde hij tenminste aan zijn collega's. Maar hij wilde ook aan hun relatie werken. Door zijn drukke werk kwam hij daar niet genoeg aan toe, hoewel dat Reina dus niet leek te deren.

De vakantie was leuk. Niet alleen kwam hij aan een aantal boeken toe, ook zagen ze een aantal van de adembenemende historische plekken van het eiland. Het vierduizend jaar oude, en ongeveer 75 jaar geleden door een Engelse archeoloog volgens eigen inzichten gereconstrueerde Minoïsch paleis bij Knossos, vond hij maar zozo. Maar de opgravingen bij Festos daarentegen waar de beroemde schijf van Festos vandaan komt, met bovendien een adembenemend uitzicht maakte daarentegen op hen beiden diepe indruk.

Avond aan avond aten ze in Heraklion aan de haven. Vaak met een boek in de hand. Van zijn plannen om aan hun relatie te werken kwam met al die rust en vooral het in zichzelf gekeerd gelees van beiden, dus niet zo heel erg veel terecht. Het kon niet anders of dat leidde tot een ruzie. (wordt binnenkort vervolgd)

jp

Categorie: fictie

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Leuke spotjes, irritante spotjes... en... mijn favoriete reclamespotje!

N.B. klik op het plaatje om het filmpje af te spelen. Hiervoor is de Real Player nodig, die eventueel gratis kan worden gedownload  van www.real.com. N.B. vaak is het beeld veel beter op twee maal de afspeelgrootte.

Twee dingen zijn me bij het mobloggen de afgelopen dagen opgevallen. De eerste is dat de kosten voor het versturen per e-mail veel goedkoper uitvallen dan ik gedacht had. Bij een foto die je via MMS verstuurt moet je rekenen op 45 tot 75 eurocent voor een verstuurde foto. Het is wel makkelijk Ik verstuur ze echter per e-mail, via een GPRS-verbinding, wat een klein beetje meer moeite kost. Dat kost 25 cent per 15 minuten ingelogd zijn. In de praktijk ben je echter meestal slechts zo'n 2,5 minuten ingelogd om een foto van 100k te versturen. De kosten vallen dus ongelooflijk mee.

Een ander punt dat opviel is de grote lichtgevoeligheid van de Sony Ericsson k300i telefoon die ik heb. Onderstaande foto is gemaakt bij licht, vrijwel duister eigenlijk, waarbij mijn gewone digitale camera zonder twijfel een statief nodig zou hebben (kijk maar eens naar de grote pupillen, de foto is zonder flits gemaakt want dat heeft het ding niet). Witje is bovendien een katje dat nooit stilzit; op het moment van de foto draaide ze haar hoofd weg. Op de gewone digitale camera is het eigenlijk onmogelijk om haar zonder flits te fotograferen. Niettemin was deze foto in één keer raak.

Klik op de foto voor ware grootte

Klik op de foto voor ware grootte

Klik op de foto voor ware grootte

Klik op de foto voor ware grootte

Eerdere dagelijkse foto's

 Neeuh. Of toch?

Klik op de foto voor ware grootte

Eerdere dagelijkse foto's

Simoon is net wakker, en zo te zien heel verbaasd.

Klik op de foto voor ware grootte

Veerbootje en klimtoren, Amersfoort.
(bewogen, dat dacht ik al. het is ingewikkeld nog een keer te knippen de boel opnieuw te posten met zo'n mobieltje...)

Klik op de foto voor ware grootte

Ze had hem bijna te pakken...

Klik op de foto voor ware grootte